^^M .^ >v ^^' :#w-' ^^ -/y^ >.'"% .(|S**f- *"-^- }wmmu' Mancinelln, Lantnna pedunailnr).'< , Varronia flava (den ymnigaste af alla), canescena ocii leucojMt/ctis , Tournefortia difforniis ocli strigosa, Chiococca racemosa , Cro- ton Scoukri och Scalesia divisa. Mellan dessa uppspira här och der ofanthga Cacteer, och i skuggan göunna sig Mentzelia aspera, Boerltnvia ereda och jmbescens, Acalypha cordifolia, serlcea och spicata, Telanthern Mrictiuscula och ylaucescens, Blainvillea rhomboidea, Bidens Leueantha , Chri/smithelhwi pusillum, Porophylluin eUipticum, Tephrosia littoralis, Ipornwa Gala- pdfjensis, Verbena littoralifi och Borreria basalift. Största delen af dessa buskar ocli örter medfölja ännu högre upp, men till dem sällar sig numera högre träd och bladrikare växter, som s}'nas mera sjillskapligt hafva trängt sig tillsammans och äfven deruti ådagalägga att de befinna sig på en högre ståndpunkt. De träd, som här mera enstaka förekomma, äro Acaciu tortuosa, Parkinsonia aculeata, l)(den purvifolia och tenwicaulis m. fl., men de egentligaste löfmassorna bildas af förut- näuinde Varronier, till hvilka nu konimit V. Scoideri, Tournefortice , Chiococca, Lantance och den med rikare blommor här smyckade Clerodendron molle. Gräsen blifva nu talrikare och tätare; \'erkliga mattor bildas af Pmikuin Idrticaulon och fuscum, Cenchrus platyacanthis i stor ynmighet och Poa megastachya, jemte pä något fuktigare ställen af Cyperns dissiti- jiorus vegetior och i smilrre vattensamlingar af Panicum Jlukans, i hvilkas närhet man ock stundom finner Mariscus Mutisii och cornutus. De saftiga Cacteerna hafva försvunnit och med dem vissa lägre och på de lägre trakterna helst befintliga växter såsom Buphorbiacea' och Amarantacecp. I stilllet upptriida här företr;ides^•is Gamopetalerna genom flera Compositce ocii Convolculacece {Ipoiiiwa Gala2'>agensis och Kinbevgi, Evolvulus glabnusculus samt Batatas pentaphylla särdeles ymniga). Men när man konnner något högre upp framträder såsom särdeles talrika och vegetationens hela utseende märkbart bestämmande flera Papilionacece , såsom Casfiia picta, hvilken bildar verkliga busksnår, C. occidenialis , och sericea, samt Cit- talaria glabrescens , men ännu mera Cr. pumila, kring hvilken Cuscuta Sandwichiana sling- rai- sig i de tätaste ruskor, ofta. äfven uppstigande pä de närstående buskarne at Lan- tann och Vdironia, ja ej sällan till och med pä Hfimoseerna. De liögre regionerna kunde jag, såsom förut nämdt är, ej hinna att bestiga, men att döma efter de redan förut under framskridandet uppåt varseblifna förändrin- gar i vegetationen kan med säkerhet antagas, att dessa trakter äga att uppvisa icke allenast den största rikedomen och yppigheten, utan möjligen äfven den intressantaste iilandningen af växter som äro med andra länder gemensamma eller för öarne egendomliga. Man har nemligeii framställt såsom ett antagligt factum, att i dessa trakter med temlig säkerhet kan efter graden af en ös skogsmassa bestämmas dess relativa ålder, och häraf kan man ock sluta till, att Chatham-ön, som, kanske med undantag af James-ön, i sin sydliga del visar den största lummigheten, längst haft en vegetation af troligen från fasta landet hit inflyttade arter; till hvilken omständighet man ock bör lägga tvenne andra, nemligen 9 nemligen den ena, att denna ö Jir den vestligaste af Galapagerna ocli således mest utsatt för de frän Amerika kommande strOunnarne oeli vindarne (Pernströiamen och sydostpas- saden, samt längre upp och vigtigare Panamaströnunen och nordostvinden), och den an- dra, att uppe i de skogigare bygderna befinner sig en liten kolonisation, kring hvilken tvifvelsutan samlat sig en del af de växter, som allestädes pläga åtfölja menniskan och beteckna hennes odlande gång genom naturens vildmarker. Jag anser således troligt, att när dessa öar i en framtid blifva föremål för en närmare och långvarigare granskning i naturhistoriskt hänseende, skola Chatham-öns högre regioner hafva att erbjuda många före- teelser, som möjligen skola ställa förhallandet mellan den s. k. ursprungliga och mera tyd- ligt invandrade Floran, den af torra och fuktiga lokaler beroende vegetationen, i en helt annan dager, än ^i nu kämia. b. Charlcs-ön cHcr Floiiaiia. I motsats till den nyss skildrade Cliatam-ön visar sig denna till en del af ett annat yttre och med ett något annorhmda beskafFadt utseende af sin Flora. A ena sidan be- märkas här inga fullkondigt nakna lavafidt, der den hårda klippan hindrar örterna att fästa sig; men å den andra ej heller denna sjnnerliga lummighet, som så yppigt grön- klilder den föregåendes högre trakter. Den vidgar sig ingenstädes till en flat och bred kusttrakt, utan höjer sig oniedelbart från sti'anden upp mot sitt centrum, der ett [)ar ut- brunna, nu något grönklädda vulkankäglor (af hvilka Sadelberget, Saddle Hill, är högst) resa sig säkerligen till 180U fots höjd öfver hafvet. Öfverallt betäckas väl de sakta slut- tande sidorna och de mera stupande vulkanväggarne af stora klippljlock, men dessa fram- stå sällan i en så påfallande naken dysterhet, utan antingen gömmas de af låga träd eller yfviga Ijuskar, eller ock öfverklädas de af slingrande växter. Vegetationen saknar dock nästan helt och hållet all saftighet; den antager ett torrt och gråaktigt utseende, som till hufvudsaklig del orsakas af de oftast risiga och taggfyllda grenarne och de smala, styfva undertill vanligen ludna bladen. Hvad som hos Galapagos-öarnes blommor för öfrigt ilr ett genomgående grunddrag i afseende på färgen, att nemligen gult, grått och brunt är öfvervägande, har jag (med undantag af hos Clerodendron molle, Plumhago seandens ocli några få andra) isynnerhet på Charles-ön funnit bekräftadt. — Genom denna mera sluttande form hos ön ästadkommes dessutom tvenne andra egendomligheter i vegetationen härstädes; den ena, att de flesta här förekommande ^'äxterna intaga mera begränsade höjdregioner, Inilkas bestämmande efter denna ö således är möjligare och säkrare äu efter de öfriga; den andra, att mänga växter, som pä Chatham-ön sj-ntes tillhöra kusttrakterna, här gä högre upp, liksom man hilrstädes äfven finner mäiiga växter teudigen lågt ned, hvilka dock egentligen tillhöra de högre regionerna ocii der bättre trifvas. Lägger man slutligen till dessa omständigheter, att Charles-ön i ett par tiotal af år varit den, hvarest man bemödat sig att grunda en ordentlig straffkoloni, och att således invandringar af menniskor och ined dem följande husdjur och kulturväxter hit ägt rum, sä skall det blifva klart, att åtminstone pä de ställen, der dessa bosatt sig, man tyd- Botanih. ^ lö ligare kan spara Iniru dvt fräiumande einottagits af, uppblandats med eller rent af l)e- segrat det förut här varande *). Detta blir oss redan tydligt nog vid första landstigandet vid Black Beach. Der ut- breda sig ej nagTa verkliga odlingar, men ett par smärre, kring en temligen usel hjdda -befintliga, af kreatiu- och folk ofta Ijesökta platser, och liär sta — antydande bädaderas niir^•a,ro — Iiicinns communis, Amarantus cnrncasanus och celosioides, Cyperns esculentus, Physalis ongidaia, Lycopersicurn punpineUifolbim., Flaverin Contrayerba , Trianthema monoyyna , Poa megadadiyn och cilinris samt Heliophytwn parmflorwn — allt växter, h^■ilka man igenfinner i det gent öfver pä Amerikas kust belägna stanilandet kring Panama och Gua- yaquil. Pä vägen, som liärifrän förer upp till de högre trakterna, möta flera egendom- liga smäväxter, säsom Chrysanthellum jmsillum , Mollugo glaberrima, Amarantus scleranthoides, EupJiorbia articulata, Tdanthera glaucescens och nudifora, Tribidus sericeus och adscendens, ocli buskarna liärondvring utgöras hufvudsakligen af Lantana, lyeduncidaris , Tournefortia strigosa, Clerodcndron molle , Varronia canescens, Gossypium Klotzschijmum, iJlscaria pauci- jlora ocli en annan taggig art af Rhavinece, Maytenus o. s. v., bland hvilka visa sig Wal- theria retiadata, Encelia hispida, Bidens leucanfha, Blainvillea rhomboidea , Porophylbnn ellip- ticum, Thinogeton Miersii, och hva.rest Cardtosjiermum molle, Plumbago scandevs, Menzelia aspera och Batatas pentaphylla göra snären ännu tätare ocli ogenomträngligare. Ungefär pä midten af denna sluttning anländer man snart till den första, egentliga samlingen af lins, ett hälft dussin eländiga spjälkojoi-, med guvernörens f()ga ansenligare byggnad i midten, ocli liärondvring märkas några fa tecken till förut varande, nu öfver- gifna, odlingar. De förut nämnda Amaranti, Euphorbia maculata och pihdifcra, ett i)ar resliga apelsinträd, Capsicum avnuum, Lycopersicurn escnlriitani, Solanum tuberosuin, nigruDi och v;\ldiga buskar af Solanuni verbascifoliurii, Eleusine indica, Panicum fuscum, Cenchrus jAatyacnnthus , Marisens Mutisii samt liapltamis saiivus, Sinapis arvensis och Petroselinuvi sativum intao-a här de torrare, bördigare platserna, medan kring smärre vattensamlinjrar Oplisiaenus colonus, Panicum midticuhnum och P/iaseuIus cytisoides uppträda, och Acolla fl)'ter i sjelfva källvattnet. Häromkring bildas stora snar af den yfviga Scalesia decur- rens och Varronia flava jemte Gossypium med sina stora svafvelgula l)lommor. I allmiin- het skidle man kunna säga, att vid denna höjd upphöra de med fastlandet ännu gemen- samma växterna att uppträda som några mera väsentliga beståndsdelar af vegetationen. Högre up[) vidtager en för botanisten bet\dligt intressantare nejd, den som i allmänhet pä öarne synes iimeliälla de flesta och de utmärktaste af för dem egendom- liga växter, säsom liggande emellan strandtrakten och höjdregionerna, hvilka bada mest egnat sig för kolonisation eller invandringar. Det är här som de buskformiga Com- positce i största rikedoinen uppträda med }[acra^a laricifolia, Baccharis Steetzii {B. pilu- laris) och Lecocarpus pinnatifidus ; det är äfven här som en viss grupp af Amarantacecr {Telanthera jilifolia, jiavicoma och striciiusculn samt MogipjJianes vestita) och Cyperaceer {Ma- risens Mutisii, cornutus och brachystachys samt Cyperus dissitijiorus och den pygmeiska biun- cialis) helst fjrekomma. Xägra Papilionacece {Ehynchosia auroguttata och exigua, Galactia velutina) slingra här sina langa refvor; och ett eller annat gräs (Paspalum longep)eduncu- ') Näst James-ön, på hvilkcn Darwin längst nppcliöll sig, iir Floriaiin bäst lUiilL-rtökt hade al' Darwin, Ed- monstone och mig, livnrlure man frän drnna ö känner det stiii^ta antaUt af viixtcr. l'jni(/di( rlid torde man ej deraf ännu med vissliet böra slnta, att den oek är den växtrikaste. 11 latum och ])enicillatum , Antliepliora elegans med sin afart cuspidata) bilda smärre och tätare sainhngar. Inströdda bland alla dessa finner man Polygala obovata och Galapngeja, Ca- praria biflora och Scoparia dulds, Saliia occidentalis, Lycoperdcuin peruviamunoi:\\Coelestinia latifolia, äfvensom man här återträftar Ipomcea Galapagensis, Batatas penta2')hylla och Cu- ficuta ISandwiddana samt mera sällan Clerodendron niolle och Plumbago scandens, hvilka alla nu synas upphöra. Karakteren af den här varande floran visar sig i en särdeles stor sällskaplighet bland bäde buskar och örter; de förra äro för det mesta smalbladiga och torra, de sednare fäbladiga och med särdeles utvecklade stjelkliildningar. Gult och grått äro ock här de öfvervägande färgerna, och om det för botanisten är fägnesaint att iakt- taga så mycket nytt och genom sin egendomlighet märkvärdigt, så kan man ej säga, att blotta betraktaren skall finna det särdeles lifvande eller angeniimt. Grönare, bördigare, och pä sätt och vis mera tropiskt är det deremot uppe pä sjelfva höjden af ön. Här befinna sig, såsom redan nämndt är, flera temligen fristående vulkan- käglor af betydlig höjd, ocli frän Sadelljerget bort till ett par ännu längre i öster belägna (hlika upphöjningar sträcka sig ganska betydliga slätter, dels bevuxna af stora buskar och medelmåttiga träd, dels afrödjade och egande hela utseendet af naturliga, eluu-u fattiga ängar eller rikare betesmarker. På strödda platser befinna sig några få hussamlingar radade intill h^•arandra, omgifna med hiickar af en Fourcroya och Zanthoxylum lentiscifolhun. Gräsen tipl)träda här i större massor och bestå af Sporobolus indicun, Paqmluin conjugatum samt Leptochha virgata. Den egentliga lummigheten består af större buskar af CIdococca tri- sperma, Tournefortioi species, Psychotria rufipes ocli angustata, Solamim verbascifolium och Scalesia ovata, öfver hvilka Passiflora foetida och CissamjJelos Pareira slingra sig, och mi- der hvilka de flesta här iakttagna Ormbanl-ar samt JJrtica latifolia gönuna sig. Särdeles högvuxna apelsinträd visa i förening med Cnpsicum annwum och Nicotiana glutinosa ännu näo:ra svao-a tecken till menniskors ulantering-ar. Den sista och betydligaste höjdregionen utgöres af de spetsiga vulkan-käglorna. I den lösa jord, som på vissa ställen betäcker åtminstone Sadelbergets norra sluttning, finner man Passi/lora tridadylites , Scoparia didcis, en liten Desmodium, Phyllandtus obovatus och Teucrium ivflatuni; och högst upp bildas buskvegetationen af den }'fviga Tournefortia rufo- sericea, Croton brevifolius, Lippia salicifolia. jemte Psycliotria rufipes. En del ormbunkar {Polyjjodium Paradisia' , P. paleaceum, Clieilanthes heterotrichus), Borreria ovalis, JJrtica lati- folia, Setaria Floriana och Oxalis carnosa äro de sista vjixter man träffar högst upp pa Charles-öns centrala vidkaner; och trädstammarnes bark beklädes af några lafvar och mossor, i hvilka Peperorrua rmrmlosa fäster sig. c. Iiidefatigable. Som värt uppeliall på denna ö endast varade ett par tinnnar, livarimder jag ej ägde tillfälle att genoniA-andra mera iln de närmast kusten belägna trakterna, är den kännedom jag om densanuna kunnat förskaftå mig, särdeles ofullständig; men då densamma ej, mig veterligen, förut i botaniskt hänseende varit känd, torde ändock några, ehuru ytterst få, underrättelser derom förtjena att meddelas. TiU det yttre utseendet skiljer sig Indefatigable betjdligt frän de andra Galapagos- öarne. Den är nemhgen visserlig-en till sin form nästan rundadt f^■rkantig såsom Charles- 8 12 . un, men alldeles icke såsom den liöo-ländig och br:tnt med resliga vulkaner på sin midt, utan den genomdrages af en bergskedja, fullsatt af mera sammanhängande, medelmåttigt höga toppar, och ända hört emot denna ås, i en sträcka af, som det tyckes, ungefär en svensk mil, är hela landet sannerligen lågländigt och flackt. Det saknar, troligen äfven derföre, egentliga ti-ädsamlingar, fastän buskviixterna här synas lika öfvervägande som på de andra öarne. Marken iir dock ingenstädes naken af vegetationslösa lavafält, såsom pä norra delen af Chathain, utan hetäckes allestädes af mer eller mindre tätt växande örter och gräs, och sjelfva kusten utgöres här och der af temligen höga sandbankar. På ett ringa afständ frän stranden reser sig ett ungefilrligen 200 fot högt enstaka berg, hvars åt alla sidor brant nedsttipande sidor äro sönderkarfvade i de vidunderligaste ojenmheter, och sjelfva kammen är sä smal och hvass, att den endast med stor svårighet kan beträdas. Ehuru dessa läg-trakters vegetation pä det närmaste öfverensstämmer med de nejders på Chatham-ön, om hvilka jag- förut nämnt, att de betäcktes med busksnår af Lanterna pedunadaris , Varrbniev och Clerodendron molle, Tournefortice och Chiococca trisperma, och hvars gräsmatta utgjordes af Cenchms jÄatyacantlms, Fanicum fusaim och hirticidmum m. fl., Batatas pentapliylla, Cardiospermum molle, Menizelia aspera, Boerhavkv, Bidens leuccmtha, Ipomcece, och der Evolvidus glabrimadus samt G'0to/(i!nrtj««//;7aynuiigtförekonnno; och ehuru det i allmänhet kan antagas att åtminstone den allra största delen af vegetationen här är alldeles densannna, som i de lägre regionerna af Chatham- och Charles-öarne, hade de ändock flera egendondigheter att uppvisa. I sanden närmast stranden kröp den storblom- miga Tribidus cistoides och i närheten af en liten nästan öf\-ergifven koja funnos Galapcufoa fusca, Scleropus urceolntuf<, Chrt/mnthellum erectuin ocli Trianthenia monogynn. Bland grJis framträdde här Arwiida caudnta resligare än de andra jcmte den särdeles }'ppiga Panicum fasciadatum, och der förekonniio ock Eiephorbia nrtindnta, Evolvidus simplex, Ckrysanthellum pusillum och eredum, Iponuva Kinbergi och ännu en annan art af samma slägte, Skhi tenuicaulis, Rhyncho.na minima, Cassia sericea och den sti-äf\a Beliotrojnuni asperrimum. Men dercmot företedde det omnämnda enstaka berget invid kusten det egna, att nästan alla de växter, hvilka jag derifrän medbragte, voro för denna ö egendondiga och nya arter. Pä sluttningen bildade Scalesia aspera, Tourvefortin ojiaca och Varronia scaberrima glesa busksnår och uppe i springorna af den söndervittrade lavan funnos de utmärkta Lorentea linearis, Chrysanthellum eredum, Borreria diq)ersa (?) och Bolygala puberida. Af den jemförelsevis betydliga mängd nya arter, som blef utl)ytet af endast nagi-a timmars fl}-gtiga besök på denna ö, är det t)Tlligt, att densannna visar åtminstone lika stor eofedomlio-het som de andra i ve<>-etativt hänseende, ei blott jemförd med Amerikas fastland, utan ock med de närliggande öarne af denna arkipelag, och att vi ännu hafva mycket att uppdaga från Galapagerna. Säkerligen iir det äfven i dess högre bergstrak- ter inåt öns midt, som de rikaste och vigtigaste f}'nden skola komma att göras af den,, som blir noc lycklijr att framdeles närlnare fa undersöka Iudefatii>able, hvilkon i allmänhet svnes mindre svav att bevandra än sina ofrannar. o (1. Albemarle. Icke stort mera har jag att meddela om denna ö, ;in um den föregående. Vi hit- komnio tidigt pä morgonen och måste härifrån afresa middagstiden samma dag. 13 Alljoiuarlc är af alla GalapngKS-öanie den största och den, som högst reser sig ur Iiafvet. Den är genom sin ytterliga ofriiktbarhet och s}Tibarliga nakenhet den allra mest afskräckande och den, som för naturforskaren sj-nes erlijuda minst intresse. Och likvisst företer den helt säkert just genom denna sin bildning bäst af alla tillfälle att lära käima, lun^u det troligen säg ut, när dessa öar först fingo sin grj-ende vegetation. Från den oftast bi-anta stranden höjer sig ön uppät temligen jemnt och starkt, tills man längst upp märker en bergås, som blifvit uppgifven att nä 4,800 fots höjd. Den synes temligen grönklädd, dock ännu icke af skogar; men hela ön (sä mycket jag af den- samma kunde se) från hafvets strand upp till dessa berg utgöres af en enda kolossal pimpstensbädd, lös som packad fl}gsand, och hvarest den sparsannnaste och torftigaste växtlighet blott fläcktals kimnat fästa sig och finna n;iring. Eutriana pilosa, Trichoneura Hooheri, Aristida compada, Paspalum canescens och Cyperns cUssitijlorus (en egen form) sälla sig sä vidt möjligt är tillsammans, och bilda här och der några grönskande p^lättar, der man mellan de ytterst janniga och särdeles gigantiska (man torde ock kvmna tillägga artrika) Cacteerna finner strödda Ijuskar af Scalesia gummifera, Macroea laricifolia och Lippia rosmarinifoUa , samt några smärre torra buskar af ej särdeles hög bildning, såsom Euplwrhia diffusa och pundulata, Äcalypjha diffusa, Boerliavioe , Lorentea tenuifolia och sub- squarrosa, Erigeron tenidfoliiim (och lancifoliura) samt Asclepias angustifolia. Pä vissa ställen stänges allt framskridande af dylika kringkastade lavablock, som vi först sägo pä Chatham- ön, och det är pä dessa ställen man likasom tycker sig blicka in i öarnes innandöme. Dess egentliga bal består af fast lavagrund och ofvan denna är lagrad en pimpstensbädd af ofta 18 alnars mägtig-het. Hvilka eruptioner hafva ej erfordrats att bilda dessa massor! Pä de fiesta ställen är denna bädd jemn och slät som vidsträckta fält, pa andra har den drifvit tillsanamans till temligen ansenliga kullar, och pa andra åter är lavagrunden upp- Ivftad o^enom densamma och sönderbruten af inre slitnino-ar i de ohyfrsliffaste ruiner n)an kan tänka skapelsen kunna göra af sig sjelf. Att öfverga dessa är omöjligt, att kringgå dem nära nog likaså, emedan de utbreda sig i milslånga sträckor pä tvären. Dock hafva här några jordpartiklar under tidernas längd fästat sig och man fimier derföre samma väx- ter som pä alldeles likartade ställen af Chatham-ön (Lantann peduncularis , Varronia flava, Waltheria reticulata, Cardiospermum vioUe &c..), ln"artill såsom egendomliga komma stora tuf\'or af Amphochreta exaltata, Hyptis siibverticillatn Oeh snår af Croton canescens. \'id betraktande af Albemarles höjd kan man antaga, att dess vegetation längre uppåt måste vara högst egendomlig oeh afvikancle. Darwin och Macrae (hvilka troligen lan- dat pa öus vestsida) hafva påträfiat andra och flera viixter än jag; men det för denna ö hittills uppgifna växtantalet är i alla fall högst obetydligt, och säkert synes vara, att af alla öar, som hittils undersökts, är demia, eluu'u högst och störst, till sin flora fattigast. c Jamcs-ön. Ännu mindre än om de tvenne föregående har jag att säga om den vegetation, som finnes pä denna ö. Värt vistande der ^■arade endast några timmar, och buskarne nere vid kusten {Conocarpms ereda, Avicennia tomentosa och en Acacia, utom de pa de förra öarne allmjinna Lantanoe och Varronice) voro sä täta, att de endast med den största svårighet kmide fjenombrvtas , och de sedermera vidtagande sko;iordes af alldeles sauiuia arter som jja Cliathaui-ön. ;\Iedaii således vissa delar af ön synas l>eklädda med den lunnnigaste oeh frodigaste \e"-etation (derifran ock Darwin, som här längst nppeliöll sig, medbragt sina flesta nya arter) visa andra trakter alldeles samma ödsliga oeh förstörda utseende genom sina nakna .s\arta Lnafält, som pa den af nn'g först skildrade ön. Till de förut härifrån kiinda \iixt- arterna \ar jag derföre ej i tillfälle att lägga mera än ett liögst obetydligt antal, och jag kan här således förbina en framställning deraf, hänvisande till hvad som blifvit sagdt om (Jliatham- oeli Gliarles-öarne, i den tron, att man rättast bedömer James-ön om man an- ser den och dess vesjetation likasdin en medelbildning mellan de bada nyss nänmda öarnes. IL VEGETATIONENS BESTÅNDSDELAR ISetrakta \i nu sanniiansättningen af den pa dessa öar fijrekommande vegetationen, ,sa skola vi visserligen finna densannna äfven här, liksom i nästan hvarje annat land af näo-on större omfattning, utgöras dels af åtskilliga alkleles egendondiga arter, dels af så- dana, hvilka äro gemensamma med niirmare eller fjärmare belägna trakter. Men derutin- nan förete Galapagos-öarne ett i högsta grad märkvärdigt föi-haUande, att de äga sä mänga si"-, sä vidt vi ännu veta, ensamt (urspnmgligen?) tillhörande växter, i jemförelse med dem, hxilka äro med andra länder gemensannna. \'i kunna vissei-ligen ämni icke säga oss med fullständig noggranhet vara i ständ att uppgifva ens det sannolika, antalet af alla de växt-arter, hvilka förekomma pä dessa öar. De naturforskare, som hittills Ijesökt don, liaf\a dels varit för fä, dels derstädes uppehållit sig alldeles för kort tid, att dess Flora skulle blif\it af dem till alla sina delai- oTundlie-t undersökt. Detta inses bland annat deraf, att Ho ok er 184ti kimde sä ca, att af 2G5 dä derifran kända vitxter, endast 40 hade blifvit insandade af mer än en bland de () naturalister, hvilkas herbarier han granskat, samt att jag efter åtta dagais ])esök pä öarne var i ständ att till det förut kända antalet lägga ännu ll^U arter. Xär en gäng det blir tillfälle lör en botanist, att uteslutande imder en längre tid eo-na sin uppmärksamhet at Galapifgos-öarnes Flora, skall tvifvelsutan var uppfattning af deras vegetativa förhållanden blif\a i mycket ut^•idgad. Emedlertid är Inad vi redan kiinna härifrån i detta hänseende i icke i-inga grad eg- nadt att sprida ljus i åtskilliga frågor, hvilka för växtgeograflen äro af högt intresse, livad som genom konmiande undersökningar skall blifva beriktigadt eller tillagdt, torde snarare bestå i en fullständigare utveclding af hvad vi mi känna, än i kullkastande af de resultater, hvilka vi redan äro i ständ att i både ^•äxt-systematiskt och växt-statistiskt hänseende draga. Utan att tillåta mig i det följande med något anspråk på \isshet eller ofelbarhet väga beröra sådana frågor, hvilka innefatta nägra allmännare jemförelser med gramdändernas vegetation, skall jag inskränka mig till att, da jag lenuiar en öfversigt af vegetationens *-■ 15 saininaiisjittiiing och furdelning p;i de .särskilda uuniu, tVämst uppgifva de egendoinliga arter, hvilka tillhöra en eller flere af dem, sedermera uppriUaia de med angränsande län- der gemensamma växterna, och sluta med en redogörelse för växt-antalet pa de siirskilda öarne af Galapagos-arkipelagen. a. Egendomliga växter. Det är sagdt, att få länder (kanske med undantag af Australien och några, dertill angränsande öar) hafva att uppvisa sä mänga sig ensamt tillhörande växter, i jemförelse med antalet af de, med andra trakter gemensamma, som Galapagos-öarne. Deras Flora innefattar nendigen, sä vidt den är l)ekant, 333 fanerogama växter (ty jag utesluter de lägre, säsom dels af mindre betydelse för växtgeografien, dels hittills här endast högst ofullständigt kända). Af detta ringa antal äro blott 154 gemensamma med andra trakter af jorden, men icke mindre än 179, d. v. s. ]ner än hälften af hela den dessa öar be- klädande högre vegetationen, äro för ögruppen alldeles egendomliga. Men det är ej blott denna omständighet, som gör Galapagos-floran sä märkvärdig, härtill kommer, att hvarje af dessa öar A-isar i förhällande tiU de andra nära nog sanuna egendomlighet, som hela arkipelagen äger i jemförelsen med Amerikas kontinent eller Oce- aniens öar. Af de 17'J för ögruppen egendomliga växterna finnas nemligen endast 5, som äro gemensamma för de 5 öar, hvilkas vegetation hittills lilifvit mer eller mindre under- sökt; ett ganska ringa antal tillhörer gemensamt 4, 3:ne eller tvenne, medan Chatham-ön har 26 arter för sig alldeles egendomliga, Ciiarles-ön 40, Indefatigable 9, Albemarle 22 och James 26. Hvilka dessa äro inses lätt af följande förteckningar. På alla fem, fyra eller tre af Galapagos-öarne gemensamt förekommande egendomliga växter: Lantana peduncularis Ands. . . Varronia flava A C3'perus dissitiflorus ^4 Opuntia Galapageja Hooh. . . . Waltheria reticulata H. Telanthera echinocephala M. F. Sida tenuicaulis H. Chrysanthellum pusillum H. . . Chiococca trisperma H. Euphorbia viminea H. Varronia leucophlyctis H. . . . . Borréria disjiersa H. Erigeron temiifolium H. . . . . Chatliam. CLarles. liulela- ti''able. Alhe- marle. James. 16 2. Gemensamma för tvenne af Galapagos-öarne äro följaDde egendomliga växter; a) För Chathain- och Chuiies-öarne : Cenclirus platyacaiitluis A. Marisens coniutus A. Tulaiitliera glaucescens 3/^ T. Froelichia iiiidicaulis //. Lecocni'pus piiinatitidus Decsnc. Encelia hispitla xi. Varrouin caiiescens A. Touniefortia strio-osa A. Jpomnea Galapagensis A. Uossvpium purpurascens var. A. Abutilou Auderssonianum Garde- Polygala oliovata //. Jlnytciais obovatus H. Aralyplia oordilblia //. Tribulus terrestris var. A. T. maximus var. A. b) För Chathain- och InJcfatiguUe-öarne: Evolvukis siraplcx A. Iponia-a Kiiibc-rgi A. Euphorbia articuhita A. c) För Chatham- och Albemarle-öarne: Eutriaiia pilosa //. Tricliontnira Hookeri .1. Lorcutea teiiuifolia I)C. L. suiisfpiarrosa //. Galnpagoa Uarwini //. Disfaria paur-iHora H. Dalta tenuicaulis //. cl) Föl' Chatham- och Jarnes-öarne: Yarrouia Scouleri //. Croton Scouleri H. Dalea paucilblia H. Touniilortia difformis A. e) För Cliarles- och Indefatigable-öarne: Galapagoa fusca //. Tclantliera vestita A. f) Charles- och Albemarle-öaime : Macrrea laricifolia H. Varronia revoluta H. Polygala Galapageja //. Spondias Edmoustonci //. j) För Charles- och Janies-öarne: Mariscus brachystacliys H. Spilanthes diffusa //. Psycliotria rufipes //. Touruefortia rufo-seriwa //. h) För James- och Alhemarle-öarne : Croton incanus A. Croton Macran //. 3. För enskilta öar egendomliga äro Töljande växt-arter: Ccuchrus graiiularis A. Stipa rostrata .4. Aristida divulsa A. Cyperus grandifolius A. Urtica tnlierculata A. Scleropus squamulatus A. Alteruantliera radicata H. Telanthera strictiuscula A. Soalesia iurisa Tf. a) För Chatum-ön : S. divisa A. Borreria basalis A. B. ericrefolia H. Vallesia pubescens A. Touruerortia pubescens //. Viscum Galapagejum //. Mollugo flavescens A. Polygala Cliataraensis A. Euphorbia rccurva //. E. apieulata .1. E. nunimularia H. £. amplexicaulis II. Acalyplia strobilitVra // A. spicata A. Oxalis Cornelli ^4. Crotalaria glabrisceiis A. Castela Galapageja //. b) i 17 Paspalum priiinillatiim //. Paiiicum niiilticuliiuun A. Setaria Floriana A. Cypenis biuncialis A. C. rubigiiiosus //. Pcperoiiiia ramulosa A. Amarautus sclerantlioides A. Iresiiie Editionstoiiei H. Alti-rnaiithcra subscaposa H. Telanthera flaviconia A. T. nudicaulis Af. T. Baccharis Steetzii A. Dosmocepluilum iiiclfgaiis H. J;ea:eria aracilis H. Aristida caudata .-1. Scleropus urceolatiis A. Loruiitea liucaris A. Paspalum canescens A. Aiiiphoclireta exaltata A. Aristida subspicata B. T. A. compacta A. Tcdantliera angiistala A. Froelicliia lanata A. Boerliavia liirsuta var.? Lorentua eracilis H. Aristida repens R. T. Epidendrura spicatum H. Peperoinia petiolata //. P. flagclliforrais H. P. Galapagelisis H. Telanthera (ang.) villosa A. T. filifolia H. Pisonia floribnnda H. Microciesia repens H. b) För Charles-ön: Sealesia ovata A. S. altiiiis H. S. decurrens A. Borreria ovalis A. B. divaricata H. B. rotundifolia A. Psychotria angusfata A. Lippia salicilblia A. Solanura Edinonstonei H. Acnistiis ellipticus H. Viscum Henslovii H. V, Ploiiaiuim A. Passiflora tridactvlites //. c) För Indefatigable-ön: Sealesia asprra A. C'lii_v'saut,helliini erectuni A. A'arronia scabeiTima A. d) För Albtmarle-ön: Erigerou laiiciloliuin //. Wedelia tenuicaidis H. Sealesia guunnifera //. Asciepias angiistissinia A. Borreria snberecta H. B. parvifolia II. B. talcifolia //. e) För Jamcs-ön: .Jaegeria prorepens H. Sealesia Darwiiii //. S. peduuculata H. Borreria linearifolia H. B. perpusilla H. Salvia prostrata //. Varrouia linearis H. Ipomrea linearifolia H. I. tubiflora H. Acrolasia squalida //. Sicyos villosa H. Sesuvium Edmonstonei //. Mollugo gracillima A. Abutilon depauperatura H. Acalyplia velutina //. A. reiiifornjis //. Croton brevifolius A. C. albescens A. Pliaca Edinonstonei IJ. Desmodium moUi afi'. //. Rhyncliosia auroguttata A. Eh. exijj-ua A. Tournefortia opaca A. Heliotropiuni aspeniniuni A. Polygala pnberula A. Plyptis subvertieillata A. Lippia rosmarinilblia A. Euphorbia diffusa //. E. punctulata A. Acalyplia parvula H. Ac. diffusa A. Ae. sericea A. Passiflora linearifolia H. P. puberula //. Elateriura cordatum II. Pleuiopetaliim Darwini H. Acalypha flaccida H. Psidiuni Galapagejum //. Desmodium flliCorme H. Phaseolus mollis H. Dessutom äro följande trenne arter uppgifne för Galapagos-öarne, ehuru det är obe- kant pä hvilken af dessa de insamlats: Haplopappus lanatus II. Sealesia atractyloides H. Hemizonia squalida H. Jag skall längre fram lenuia några antydningar till förklaringen af huruvida dessa nu uppräknade arter i sjelfva verket framställa egendomliga typer och äro att anse såsom på öarne alldeles ursprungliga, eller om de visa någon slägtskap med vegetationen i andra länder, derifrän stainarterne möjligen kunde vara att härleda. Till stöd för hvad som med afseende härpå skall yttras, bör tillses, hvilka de växter äro, som Galapagos-öarne otvifvelaktigt hafva gemensamma med andra länder, och hvarifrän dessa möjhgen hit- kommit. Botanik. 18 b. Med aiulra liiiulcr gcniciisainnia växter. I den förtjenstfulla fraiustnllniiig af Galapagos-uarnes vegetation, som D:r J. D. Ilooker lemnat i XX vol. af Transaction.s of the Linnean Society p. 235 — 262, hänföi-er han den- samma till tvenne något skiljda typer, en vestindisk och centro-amerikansk, samt en mexi- kansk och tenipcreradt amerikansk bäde i den norra och södra kontinenten. Den första af dessa t}per skulle innefatta alla de med andra länder gemensamma eller till sin här- komst mera tvifvelaktiga växterna, och således antyda, att Galapagos-öarne fatt en del af sin veo-etation från Vestindien och Panamanäset; den andra deremot skulle utgöi'a de för arkipelagen mera uteslutande egendomliga, hvilka således skulle anses beslägtade med växter, som förekomma i Kalifornien, Mexiko och de sydliga Förenta Staterna samt Co- lumbias högslätter och Chili, med ett ord i bergländer vester om Andeskedjan eller ])å dess utplattningar. Huruvida de för ögruppen egendomliga växterna verkligen på detta sätt med be- stämdhet lata hänföra sig till en tempereradt hög-amerikansk typ skall jag i det följande närmare söka utveckla. Att emedlertid de här förekommande, med andra länder gemen- samma växtei'na, väl öfvervägande, men dock ej så alldeles uteslutande, höra till den vestindiska eller centro-ameidkanska typen skall jag fullständigare söka ådagalägga genom att framställa med hvilka länder de äro gemensamma. Vi finna då nemligen, att af dessa äfven utom Galapagos-öarne föi'ekoiiimande kon- tincntal-växter, äro icke mindre än en tredjedel, eller inalles Go, gemensamma för bäde gamla och n}a verlden. Några, af dessa gå sä långt i vester som till Cap Verd-öai-ne, Vest-Afrika och Goda Hop[)Sudden; andra stadna vid Asiens fastland (Ostindien och Kina), eller dess öar (Java, Philippinerna etc), medan vissa blott hafva en utbi-edning öfver Nya Holland eller andra af Oceaniens öar. Undantager man nemligen först följande kultur-växter eller kulturen följaktige arter, h\ilka anträffas nästan allestädes i länderna mellan eller nära intill tropikerna: Cyperus csculintus. .liitrdplia IMniiiliot. Solauuui iiigi-iini. Pliyto!:ico;i deciiiidra. Pctrosiliiiuiu sutiMiin. Sol. liibi-rosuin. Poiiiciniia pulclicrjima. Eaphniius sativus. Lycopersicuui ejculeiituin. Cucurliitu Mrlopipo. Siiiapis arvcnsis. Citrus Aurantiuiu. Cueumis (Jitiullus. Capsicura aiinuuni. Carica Papaya. Ricinus comiiuuiis. Physalis angulata. så återstå ändock följande 46, hvilka hafva sin utbredning bäde åt vester och åt öster i såväl gamla som nya verlden: Paspalum coiijiiiiatum. Bocrliavia erecta. Patatas pentapliylla. Paiiiciim Hiiitaus. B. pauieulata. Couvolvuhis Soldanclla. Oplisineiius coloiius. B. ditVusa. ' Sulaiuim veibascifoliuin. Sporobulus iiidicus. Pluuiljago scandcns. Capraria biflora. Sp. virj;iiiiMis. Aguratum conyzoides. Scoparia dulcis Eleusiiie iiidica. Bidens Itucantha. Cissampelos Pareira. Poa iiu'j;astacliya. Spilaiithcs Aciiiella. Seiit;biera piinialilida P. pilo^a. Scievola Phimicri. Sida rlioiiibilblia. P. ciliai'is. Verbtiia officinalis. S. ti'icus|ndat,a. Sttaria Uottlcii. Heliolropiiira curassavicum. S. spiiiosa. Cypiru-i rolundiis. IIelii)pliytura parvilloriun. Malachia capitata. O. iaflexus. H. indicum. Paritiiim tiliaccuiii. Amaiaiitus spiiiosus. IporuiBa Pes Caprae. fiuphorbia pilulifera. 19 E, maculata. liliizophora Mimgle. Phasooluä cytisoidcs. Rliyiichosia iiiiiiima. Cassia occideiitalis. Tiibulus cistoides. Cardiospermura molle. Dernäst finna vi, att följande 21 äfven pä Galapagos-öarne förekommande växt-arter mera egentligen tillhöra Syd-Amerika: Pilea succulcuta. Araaraiitus caracasnnus. A. celosioides. Cryptocarpus pvriformis. Blainvillea rlioinboidea. Coelestiiiia latifolia. Cordia dasycephida. Tourriefoi'tia syriiiggefolia. Plantago tomentosa. Dicliptera peiuviana. C'lerodeiidioii iiiolle. Nicotiniia glutinosa. LvcopiTsiciim peruvianum. L. piiupiaellifoliura. Thinogeton Miersii. Helosciadiura laciniatum. Oxalis Barrclieri. O. carnosa. Ehyiicliosia punctata. Cassia pictn. Boussiiigaultia baselloides. För Amerika och vissa af Oceaniens öar gemensamma äro: Cyperus strigosus. Vigua oaliueusis. Acacia Cavenia. Vei-bena littoralis. Teuorium inflatum, Hyptis capitata. Pä Sandwichs-öarne förekoiinna: Pilta pcploidcs. Växande i bäde Nord- och Sjd-Amerika: Cuscuta Saiidwicliiana. (Panicum fasciculatum). Paspaliira longepfduiiculatum. Aiitcpliora elfgans. Leptochloa virgata. Marisens Mutisii. (!ypenis suriiiameiisis. Coiiiineliiia agraria. Urtica divaricata. U. latilblia. Parii^taria Floiidana. Boeidiavia scandeiis. B hirsuta. Porophyliuin ellipticuin. Wedflia fnitescens. Flaveria Contra Vfrba. Spcrmiicoce teiiuior. Cliiococca raceinosa. Siilvia occidcntalis. S. tilitefolia. Lantana odorata. L. canescens. VerbtJiia caroliiiiana. Turnera ulmilolia. Aviceniiia tomentosa. Tournefortia psilostacliya. lielosciadium leptophyllum. Evolvuius glabriusculus. Passiflora foetida. Mentzelia aspera. Triantlienia monogyna. Hippomane Mancinella. Conooiirpus erecta. Crolalaria pumila. Prosopis dnicis. Teplirosia littoralis. Ehytichosia retieulata, Uesnianthiis depressus. Neptniiia surinamensis. Acacia tortuosa. A. flexuosa. Mimosa asperata. Parkinsonia aculeata. Galactia velutina. Deremot äro följande 20 hufvudsakligen att anse såsom rent nord-amerikanska, mexi- kanska eller vestindiska arter: Z. lentiscifolium. Desuiodium tenuiculum. D. molle. Paspalum serotinuni. Panicum liirtieulniunir P. fusciim. Setaria Antillarum. Hypoxis erecla, Urtica canadensis. Pectidium pnnelatum. Baccbaris pilularis. Lobelia xalapensis. Croton xalapensis. Vallesia glabra. Portulaca parvifolia. Dryniaria glaberrima. Zantiioxykuu Pterota. Piscidia erythriua. Cassia stricea. Phvllantluis obovatus. Åfven de växter, Inilka Galapagos-öarne äga med andra länder gemensamma, hafva en lika egendomlig utbredning öfver de särskilta öarne, som de för dem egna. Tvä arter: Mentzelia aspera och Cardiospermum molle äro funne på alla. Sex äro funna pä fyra öar: Plumbago scandens ') I, 2, 3, 4. Triantliema monogyna 1, '2, 3, 5. Boerbavia birsuta 1, 2, 4, 5. Batatas pentaphylla 1, 2, 3, 5. Boerbavia scandens 1, 2, 3, 5. Evolvuius glabriusculus 1, 3, 4, 5 ') De särskilta öarne aro betecknade med sifiror, så att 1 betyder Chatham-, 2 Charles-, 3 Indefatigable-, 4 Albe^ nuirle- ocli 5 Jnnus-ön, 4 20 Femton förekomma på treime öar: 3, Boerhavia erecta 1, 3, 4. ricrodeiiflron niollc I, 2, 5. lIi;lioph_vtum parviflorum 1, 2, 5. Cuscuta Saiulwicliiana 1, 2, 5. Lycopcrsicaim pimpiiullifoliuin 1, 2, l^anicura liirticiuilou 1, 2, P. fuscum 1, 2, 3. Poa ciliaiis 1, 2, 4. Cyperns iuflixus 3, 4, 5. Mariscus Mulisii I, 2, 4. Trettiotvå äro gemensamma fur tvenne öar: Salvia occideiitalis 2, 5 Vei-ljena littornlis 1, 2. Laiitana odorata 2, 4. Paspalum longepeduiieulatum 2, 4 Poa inegastacliya 1, 2. Cyperns strigosus 1, 2. Conimeliiia a^raria 2, 5. Parietaria Floridana 2, 5. Amarantus caracasanus 2, 3. A. celosioides 1, 2. Pectidiuin punctatum 1, 3. Bidens leucantha 1, 2. Poropliyllum ellipticum I, 2. Lobelia xalapeiisis 2, 5. Ensamt på Chatham-un förekomma följande 15 Paiiicum fiuitaus. Blaiiivillea idioiiiboidea. Setaria Autillarura. Screvola Pluiuii^ri, Sporobolus virgiiiicus. Valli-sia glabi'a. Cyperns esculentus. Hcliotropiniii purassavi(-uiii. Cryptocarpus pyriforrais. Ipoiiia-a Pes Caprre. På Charles-ön ensamt finnas 58 dylika Imfvndsi Avieeuuia tonieutosa 1, 5. Solaiuim verbascifoliuni 2, S. iiigruni 2, ö. Lycopersicuin periiviamim Cissaiiipelos Pareira 2, 5. Sida rhoiubifolia 1, 2. Euphorbia pilulifera 1, 5. Paspalum coiijugatum. P. serotiuuir). Oplismenus eolonus. Autiiepliora elegans. Sporobohis indicns. Leptocliloa virgata. Eiensiiie indica. Hypoxis erecta. Urlica canadeiisis. U. latiColia. U. divarieata. Amarantus spinosus. Ageratuin coiiyzoides. Coelfstinia latifolia. Baccharis pilnlaris. Wedelia 1'rutescens. Spilantlies Aomelia. Flaveria Coiitrayerba. Salvia tibixfolia. Tencriura inflatnra. Hyptis capitata. Lautaiia caneseens. C'oi;dia dasycephala. Heliopliytnm indicum. Convolvidiis Soldaiiella. Nicotiana glntinosa. Pliysalis aiigubita. Capsicum aniinum. Soiauuni tuberosura. Capraria biflora. Seoparia dulcis. llelciseiadiuni lapiuatnni. Petroselininn sativum. Rapliauus sativus. Sinapis arvensis. Turnera nlmilolia. Passiflora foetida. Cariea Papaya. Cucuniis Citrullus. äger blott fem: Albemarle Setaria Ilottleri. Cyperns rotundns. James-ön deremot 2 '2 Poa pilosa. Cyperns snriiiamensis. Pilea peploides. P. sneculfcuta. BoerJiavia panicnlata. Plantago tomentosa. Sperraacoce tenuior. Chiococca raccmosa. Boerliavia diffusa. Rbyncliosia minima. Yerbena officinalis. V. caroliniana. Tournefortia syringiefolia. T. psilostachya. Lycopersicum esculcutnm. Dicliptera pcruviana. Helosciadinm leptophylhnn. Thinogcton Micrsii 1. 2, 4. Tribnlus cistoidcs 3, i, Ti. Tephrosia littoralis I, 2, 4. Acacia tortnosa 1, 2, .i. Crotalaria pnmila I, 2, 4. E. maculata i', 3. Conocarpns ereeta 1, .T. Galactia velutina I, 2. Ehyncliosia punctata 1, 2 Parkinsona acnleata 1, 2. Cassia pieta I, 5. C. occideiitalis 1, 2. C. sericea 1 , 3 . Neptunia snrinameusis 1, Acacia ilexuosa 1, 5. Sida spiuosa. llippoiiiane Maneini-Uu. lUiizopliora Riangle. Eliynciiosia retieidata. Piscidia erytlirina. kontinentala växter : Cucurbita Melojicpo. Portnlaca parvilolia. Boussiiigaultia baselloides. Paritiuui tiliacenm. Sida tricnspiihita. Citrus Aurantinm. Phyllanthns obovatus. Jatroplia Maniliot. Eicinus conimnnis. Zantlioxylnm leiitiscilolinm. Oxalis Baj-relieri. Ox. caniosa. Desmodiura ten\iiculuiu. D. molle. Poinciaiia puk-lnrrima. Pliaseolus cytisnides. Prosopis dulciS'. Desniaiithus depressus. Jlimosa asperata. Acacia Ca venia. Sencbiera piiniatifida. Dryniaria glaberrima. Pliytolacca decandra. Malaclira capitata. Croton xalapensis. Zantlioxylum Pterota. Vigfua oahuensis. 2] C. Dessa växters fördoliiiiig i grupper. Huru dessa växt-iu'tei', som äro i arkipelagen eller pa dess särskilta öar antino\n rent inhemska, eller med andra länder gemensannna, fördelas inom de vigtigare växttainiljerna , skall jag nu söka i korthet närmare framställa. De familjer, livilka genom sitt art-antal visa sig såsom de i Galapagos-öarnes floi-fi mest framstående, äro följande. Compositne utgöra här 40 arter, således något mera än g af hela den phanerogama vegetationen, d. ä. ungefär samma proportion, som man finner i jordens flesta länder med undantag kanske af vissa öar, såsom St. Helena, der deras antal är mycket' öfvervägande , nemligen F, eller Sällskaps-öarne, der de tvärtom äro mycket imderlägsna, nemligen blott ik. Redan I. D. Hooker har anmärkt, att det näppeligen finnes något land, der Composita^ äro så afvikande från de i närliggande länder förekonniiande, som på Galapagos-öarne. Af de 22 slägten, som här finnas, äro icke mindre än 5 alldeles egendomliga, och af de 40 arterna gäller detsamma om trefjerdedelar, eller 2\). Af de återstående 11 arterna äi-o 8 hemma i Nord-Amerika (Galifornien, ^lexico, Antillerna), tvenne tillhöra S}'d-Amerikas näs eller högländer, och blott en är mera egen för gamla verlden. Dels härigenom och dels deraf, att arterna af Lorentea, Scalesia och yi/acrö?a, jemte dem &£ Chrysanthellum, Erigeron, Lecocarpus , Encelia och Jcegeria äro de mest utmärkande, synas de här varande Compo- sita3 högligen erinra om den typ, hvilken förekommer i Nord-Amerika, samt några likna ett j^ar arter från Columbien och Chili. 15 af dessa arter äro buskartade, somliga nående en höjd af 8 — 10 alnar och nästan lika stor vidd, Hknande smärre träd, 14 äro der- emot att anse som halfbuskar, och återstoden som verkliga örter. JMen icke mindre egen- domlig är arternas fördelning pä de särskilta öarne. Charles-ön, som eger 20 arter, liar 6 sig uteslutande tillhöriga och endast 14 med .andra gemensamma; Chatham-ön har blott 11 arter, hvaraf 2 egendomliga; Indefatigable 4, men 3 egendomliga; Albemarle 8, alla rena Galapagos-vä-xter, och James-ön 6 arter, hvaraf 4 egna. Papilionaceffi och Mimos eai äro de till art-antalet dernäst rikaste, bestående nemligen af 30 arter, således fullt to af phanerogainerna. Dä dessa växter, som bekant är, hafva särdeles väl bevarade, nästan alltid hvitelösa frön, så kunna de hithörande ar- terna lätt föras till långt afliigsna liinder och äga således i allmänhet en synnerligen vid- sträckt geografisk utbredning. Vi finna derföre här inga egendomliga genera, och af de 30 arterna tillhöra lilott 7 särskilt dessa öar. Af de öfriga förekomma 12 tillika i Syd- Amerika, 4 i Nord-Amerika och Vcstindien, 5 äro spridda öfver nästan alla tropiska län- der och 2 tillkomma från Oceaniens öar. Afven på de särskilta öarne finner man denna geraensamhet af arter öfvervägande. Charles-ön har 13 Leguminoste, deraf 10 gemen- samma med de närliggande; Chatham 17 samt 15 gemensannna; pä Indefatigable är 1 funnen, pä Albemarle 6 och pä James 6. G r amin e £6 mnefatta 32 arter, d. v. s. mera än h af den phanerogama vegetationen, således ett medeltal mellan förhällandet pä de tropiska kontinenterna, der gräsen antagas utgöra VI, och pä Oceaniens flesta öar, der de uppgå till i af hela floran. Af dessa 32 är nästan hälften, eller 15 arter, för ögruppen helt egendomlig. Häril:)land äro tvenne släg- ten, af hvilka det ena (Amphochcrta) närmar sig Setaria och Pennisetum och det andra •)•) {Tridioneura) står inidt emellan l);iiilh(iin:i och Leptoeliloa. De egendomliga tvänne Pani- eea' äro analoga med mexikanska, Eutriana pilosa med nordamerikanska former; den enda Sefaria och Siipn, de 5 ArhtiJa' och de 2:ne Ceticliri tillhöra mera egna sydamerikanska tvper. Af de med andra trakter gemensamma synas 14 arter hafva inkommit frän Ame- rikas fastland och Antillei-na, ehuru man finnei- tväime mera uteslutande tillhöra gamla \'erlden. Trenne äro med Eui'opa gemensannna, 7 med Afrika, 5 med Ostindien och tvän- ne med Nya Holland. Största antalet gräs förekonnner pä Charles-ön, som liar 16 arter; Ohatham äger 13 och All)emai-le 9. För Indefiitigable och James är blott ett ringa antal hittills uppgif\et, ehuru dessa öar annars äro ganska grönskande. De för ögruppen mest karakteristiska gräsen iiro tvifvclsutan de mellan lavastenarne uppskjutande eller pä de steril.i pimpstensfälten hopade Sipd ro.' » 3 u „ ] „ Följande 1:^ bestå endast af arter som äro for rigrtippen egendomlio-a: Oi-cliiilciie (I) P>\ ttucriaceie (I) PiperacpcC (4) Polygaleiie (4) Aselepiadfic (I) Cblastrinese d) Lorauthacc-ic (3) Rhaiiineiie (1) Cacteai (2) Sporidiacere (1) Myrtuceicd) Ochnacefe (I). Och slutligen äro efterföljande 21 sådana familjer, som uteslutande innefatta växter, In ilka (ialapagos-uarne liafva med andra länder gemensamma a) med båda gamla och nya verlden : Comraelynace» (1) Papayaceoe (1) Plumbagiiimo (I) Pliy tolaccaceoe (1) Goodeiioviaceiie (I) M eiiispermeae (!) Scroplnilai-ineie (2) K hizopbore.x (1) Umbellifei-iu (3) Sapiudaceje (I). CruciferiB (3) b) med Amerikas fastland och öar: Hy p ox ide* (1) Turiieraceae (1) Salsolacere (I) Ca ry ophylleae (1) P 1 a 11 1 a g' i 11 c ;e ( 1 ) B a s e 1 1 a c e fe { 1 ) L o b e 1 i a c e ft ( 1 ) * Z a n t h o x y 1 e £e ( 2) Acaiitluu'c;it' (I) Corabretacete (1). m. VEGETATIONENS HAEKOMST. Af den i det föregående lemnade framställningen synes, att ej fullt liälften af de arter, livaraf man för närvarande känner att Galapagos-öarnes flora bestar, utgöres af sädana, Inilka den eger gemensamma med andra näi-mare eller fjärinare belägna länder. Ett noggrannare aktgifvande pa dessa växters förekomst utom öarne gifver ^id handen, att 42 af dem också tillliöra Afrika och öarne öster och vester om detta fastland (.Mau- ritius, Bourbon, Madagaskar, Cap Verd- och Canarie-öarna), att 40 tillika tinnas i Ostindien och dess archipclager, 15 pä Nya Holland, och 43 äfven jjä åtskilliga eller de flesta delar af Polynesiens stora överld i Pacifiken. Men man finner derjemte att 125 triiffas i Amerika och deraf ända till 111 i norra hemispheren af det vestra halflvlotet. När man således söker ett svar pä den frågan, huruvida de växter, h\ilka man vet \ai'a gemensamma för andra trakter och Galapagos-öarne, äro att anse såsom derstädes ursjtrungliga eller dit aimorstädes ifrån inflyttade eller öfverförda, ligger derföre, som det redan sagda utvisar, den slutledningen helt nära, att om de äro ditförda, sa hafva de, åt- minstone flertalet af dem, kommit f'r;in den amerikanska kontinenten. D:r 25 D:r J. D. Hooker har i den fönit omnämnda af handlingen antydt, huru Galapagos- öarne, som äro vid pass 100 svenska mil aflägsna frän Amerika och 500 sv. mil frän den närmaste af Oceaniens öar, helt säkert frän det förra landet emottagit flertalet af sina växter, och huru dessa, ursprungligen härstammande från de högre s}'dliga bergsplatäerna af Nord-Amerika (i Kalifornien, Mexiko, Texas och Förenta Staterna) samt frän Antillerna, derifrän spridt sig till Mexikanska vikens sydkuster, kring Guatemala, Honduras- och Da- rien-buoterna, samt öfvergätt det amerikanska näset vid Panama, der Cordillererna ej längre bilda någon sammanhängande bergskedja, utan upplösa sig i mera fristående berg med mellanliggande tvärdalar, hvarefter de spridt sig utåt Stilla hafvets kusttrakter. Han har derjemte visat, livad livar och en i dessa trakter sä lätt måste bemärka, huru hafsström- mar och vindar kunna föra med sig sädana växtfrön, livilka antingen genom härda ytter- klädnader eller saknanden af albumen (såsom de flesta ärtväxter) eller annars genom fjun eller bihang (såsom Gossypium, Compositeerna m. fl.) äro lätta att af vågorna, stor- marne eller passaden, som herrskar i dessa trakter, hftas och flyttas; huru foglar och menniskan sjelf äro de medel, hvarigenom växter ofta transporteras frän en trakt till en annan (såsom sker med frön af Tribulus, Nicotiana, DicUptera, Plumhago, Pisonia, Boer- havia. Gräsen och Cyperaceerna m. fl.). Hooker har vidare rigtat uppmärksamheten på, huru den från de antarktiska länderna upp mot ajqvatorn flödande kalla strömmen under sitt lopp utefter Chilis ocli Perus kuster visserligen förer med sig frön af en och annan växt (nemligen af dem vi förut uppräknat såsom tillhörande Syd-Amerika), men dock till följe dels af dessa Sydamerikanska kusters ofruktbarhet och saknad af större floder, dels af sjelfva Galapagos-öarnes nakna, all humus saknande lavastränder, hvarken mägtat tillföra eller der fästa sådana växter som Palmer, Bambu o. s. v. , hvilka kunnat göra vegetationen rikare och yppigare samt mera lik den på Oceaniens andra öar än nu är fallet. Dernäst har han antydt, huru man iakttagit en motström från Panamabugten , som blandar sitt vatten med denna polarström och ofta gör vattnets temperatur vid de norra öarne 10 grader varmare än vid de södra, samt påvisat, huru det är med denna ström, som troligen stör- sta delen af de för öarne (ej egendomliga) växterna blifvit införda. Och slutligen har han ock uttalat sin åsigt, att flertalet, om ej alla, af de mera rent Oceaniska arterna först blifvit förda till Amerika och sedan till Galapagerna, — ett motstycke till livad vi mån- genstädes annars finna, t. ex. vid de 8 grader sydvest om Java liggande Keeling-öarne som fått sin vegetation icke direkt frän det närliggande Sumatra och Java, utan der väx- terna gätt medelst strömmar och vindar först frän dessa öar till Nya Holland, och derpä genom samma medel vidare vippat norr. Man kan således anse otvifvelaktigt , att de växter, hvilka ej äro att betrakta såsom för öarne egendomlio-a, blifvit förda frän Amerika. Ju mera trakterna af detta stora fast- land kring a?quatorn blifva undersökta och säkert kända, desto mera skall man helt visst här återfinna nästan alla dessa växter pä kuststräckan frän Guayaquil ända upp till Kali- fornien. Ty Perus sandöknar i söder och Oregon-gebietets kallare klimat i norr sätta en gräns för utbredningen af dessa växter, hvilka man pä anförda skäl kan följa frän sina stamländer, Mexico och Antillerna *). ') Jag har ej ännu varit i tillfälle alt med vederbörlig noggranhet granska de af mig kring Guayaquil ocli på den derutanför liggaude ön Puna insamlade växterna; men ett flyktigt genomseende af dessa samlingar har 4 Botanik. 26 En annan fråga, som med mindre säkei-liet kan afgöras är denna: huru skall man be- trakta de växter, hvilka vi hittills endast käima såsom för Galapagos-öarne egendomliga, och h\'ilka vi ej hafva oss bekant annoi-städes föi'ekonuna livarken på Amerikas fastland eller pä några af Oceaniens öar? Hvilkcn af de tvenne gissningarne skola vi antnga, an- tingen att dessa växter här sjelfständigt uppstått och ännu gifva prof pä en alldeles sjelf- vuxen, ursprunglig vegetation, sådan \i kunna ana den kanske hafva varit i den första början, eller skola vi tro, att äfven de först hafva hitkommit nägorstädes ifrån (och i sä fall naturligtvis på samma väg, som vi iinnu i dag se de mexikanskt-vestindiska arterna taga, då de draga sig åt vester), och, här rotfiistade i en egendomlig jord, här växande upp imder förändrade egendomliga klimatförhållanden, hafva sä förändrat sig, att vi ej i dag längre känna igen de ursprimgliga dragen, utan nödgas uppfatta dem såsom sjelf- ständiga arter, produkter af en stundeligen sig utvecklande skapelse? Lemna, med ett ord, dessa öar med sina egna vegetativa förhållanden, något bidrag till att afgöra den frågan, som i nyare tider sä mj^cket sysselsatt naturforskarne, om man för växtarterna skall an- taga alldeles skilda eller några fä gemensamma centra, hvarifrån de sedan utspridt sig läno;re eller kortare, i den ena eller andra rio-tningeu? Man bör i en sådan fråga varsamt öf\'ei-lemna sig åt blotta förmodanden, mer eller mindre sannolika g/ssningar, djerfva eller förledande hypotheser; för min del vill jag här hufvudsakligast framställa faktiska förhållanden. Vi återkalla då först i miiniet, att ännu i dag visa de flesta af Galapagos-öarne, åtminstone på vissa delar, samma utseende de vid början af sin daning genom eldens inverkan troligen företedde, nakna, skrofliga, svartnan- de lavafält, der intet tecken till vegetation finnes, der knappast lefvande varelser (kanske med undantag af stora vämjeliga ödlor, miniatuibilder af de från jordens yta lilngesedan utplånade) kunna existera. Nära derintill synes en och annan Opuntia fästa sig pä de torra klipporna; den förmultnar; litet mull uppstår, och deri rota sig snart någi'a växtfrön, frän hvilka en vegetation uppljlomstrar ju längre i tiden desto frodigare, allt efter som den föi-egängna beredt jordman, rum och möjlighet för en efterföljande. Men lika väl som vi på korall-öarne i verldshafvet äro i stånd att med bestämdhet följa de spär, hvari deras växtlighet framgått frän mer eller mindre aflngsna länder, lika litet fä vi troHgen visat mig, att den der varande vegetationen i mycket öfverensstäinmer med Cialapngernns. Följande arter har jag der funnit gemensamma: Porojiliyliuni ellipticum, Bidens leueantlni, Sulanum verbascifolinm, Amarantns caracasanns och spinosus, Physalis ang\data, Meiitzelia aspera, Evoivnlns glabriuscnlus, Cardiopermuni molle, lleliophytum parvillorum, Boerhavia adscendens och hirsuta, (Varronia rotundilolia) Avicennia tomentosa, Eu- phorbia pilulifera, Sida rliomtiilolia, Poinciana pnlchei-riraa, Sporolxdns virginicns oeh iridieus, Poa pilosa, rae- gastachya oeh ciliaris, Antephora elegans, Oplismenus colonns, Eleusine indiea, Leptochioa virgnta. Setaria macrostachya; och derjemte iakttagit några iinnu ej bestämda arter af Lorentea, Pectidium, Telanthera, Ipomoea, Cassia, Aristida och Eutriana, som ovedersiigligen iiro mycket förvandta med de på Galapagos-öarne före- kommande. — Uti Seemanns Flora of Panama upptagas följande äfven på Galapagos-öarne förekommande växtarter: 'Cissarapelos Pareira, Malva tricnspidata, Paritiuni tiliaceum, "Sida rliondnfolia, Malaehra capitata, 'Citrus Aurantium, Tribulus maximus, Zanthoxylum Ptei-ota, Eiiphorbia piltdifera, I-lippomane Mancinella , Riciuus conimnnis, Desniudiuni molle, Rhynchosia reticulata, "Cassia occidentalis, C. pieta, 'Prosopis dnlcis, 'iVIimosa asperata, Conocarpus ereeta , Rhizophora Manglc, (Utrullus vulgeris, 'Carica papaya, PassiHora foetida, Turnera ulmifolia, Mentzelia aspera, Chioeocca raceinosa, Bidens leucantha, Lobelia xalapensis, Batatas quin- quefalia, lompiiea Pes Caprie, Solanum tuberosura, S. verbascifolium, Physalis angnlata, Capraria biflora, Sco- paria dulcis, "Hyptis capitata, Salvia oeeidentalis, Verbena littoralis, Plumbago scandens, 'Amarantus spinosus, Boerhavia panieulata, Commelyna agraria, Eleusine indiea, Poa ciliaris. — Många andra arter äio ock ytterst närstående intill lormer frän Galapagerna. Utom de med ett ' betecknade arterna af de ofvannämnde före- komma äfven följande vid Porto Bello (enligt: l'rimiti:ie Floi-:e Portobetlensis, Auct. P. J. Beurling, in Act. Holm. 185 i): Paspalum conjugatum, Panicura fascieulatum. 27 antaga, att de nakna lavaklipporna pä Galapagos-öarne haft förmåga att sjulfva nr sitt inre sköte framalstra de växter, hvilka vi nu se der sä suiäningom uppträda efter livarandra. Vill man således hafva en föreställning om hvilka växter ännu i dag först uppkomma pä en jord sä danad som dessa öai's, sä är det till de nästan nakna, torra trakterna deraf man skall vända sig; ty de högre, af moln befuktade nejderna, kunna vi af mänga skäl anse säsom de äldsta, der vegetationens inflytande genom århundraden visat sig verksam, der vi finna flertalet af de växter, Inilka mer och mer aflägsnat sig frun den ursprung- liga typen samt utgöra för vär uppfattning mera egendomliga arter, och efter denna växt- rikedom kimna vi ock liedöma de särskilta öarnes relativa älder. Vi annuirka dä främst saknaden af ormbunkar, hvilka ej förekomma förr än i de högre, skuggrikare, fuktigare regionerna, och i alla hänseenden äro att numera anse säsom hysteroph)ter pä en redan förgängen växtlighet; vi se dernäst, att de växter, som här framträda, i allmänhet höra till de ofullkomligare säsom Graminece, Cyperacece , Eupliorhiacece , Amarantacece. Vi finna ock, att det natTU-ligtvis är der som de första nykomlingarne bosätta sig och h'\'arifrån de sedan, en gäng likasom henmiavande med sina nya omgifningar, stiga allt högre uppåt mot vulkanspetsarne och molnen. Man skulle dessutom med Hooker och flera i detta hänseende kunna erinra om ve- getationens beskaffenhet på andra i geologiskt hänseende med Galapagerna öfverensstäm- mande öar. En sädan är t. ex. Ascension, belägen nära nog pä samma sydliga latitud och af alldeles samma afskräckande sterila, torra yttre iitseende och beskaffenhet. Der bestar hela den dikotjledona vegetationen nästan endast af en Riibiacé och en nedliggande Euphorhia, till det yttre snarlik dem frän Galapagos-öarne, och Ävistida Adscensionis , ett der rätt ymnigt gräs, päminner högeligen om de af oss här beskrifne 5 nya arterna af samma slägte. En sädan är vidare S:t Helena, en likaledes ur hafvets sköte uppkastad lavaklippa, der man nu ser de stelnade eldströmmarne slingra sig frän kratern utät de stupande kusterna. Den enda vegetation, hvilken från sin s. k. ursprunglighetstid der ämiu mägtat bibehålla sig, och hvilken man ej återfinner förr än man hunnit de högsta spet- sarne af Dianas peak i öns centrum, karakteriseras också hufvudsakligen af trädartade Syngenesister, liksom vi nu finna förhållandet vara pä Galapagerna. Och slutligen skall Juan Fernandes-ön vid Chilenska kusten ytterligare förete samma vegetativa egenskaper. Hos alla dessa öar se vi en vegetation, som äfven i sina egendomliga former visar mycken öfverensstämmelse med de närlio-o-ande kontinenterna. Men vi äga i min tanke ett mera bindande bevis för den äsigt, att de växter, hvilka vi nu för tiden kunna anse såsom för Galapagos-öarne egendomliga, möjligen äro hit in- förda och under tidernas lopp likasom afvikit från sin ursprunglighet, samt blifvit hvad vi nu se dem vara. Och detta bevis ligger i den förvandtskap dessa arter äga till andra, som ^'i känna från närbeslägtade trakter. I detta hänseende kan man indela ö-florans ■växter i trenne slag: a) Sådane, hvilka ännu förblifvit så pass ursprungliga, att de i det allmännaste synas öfverensstämma med sina Amerikanska släatiusfar eller stamföräldrar, men dock förete vissa afvikelser derifrän, ehuru ej sä utpräglade, att man deraf kan uppfatta rätt skiljande karakterer, tillräckliga att anse dem för egna arter. Hit höra bland mänga andra: 28 Antephora elegans. Poa megastacliya. P. pilosa. P. ciliaris. Cvperus esenlcntus. Ainarriiitus caracasanus. A. celosioides. Ai;eratiira convzoidcs. Poropliylluin ellipticum. Scicvola Plumieri. Hi-liotropium curassavicum. Cuscuta Sandwiehiaim. Solanum verbasciroliiim. Cliiococca raceinosa. Solanuin nignim. Lycopersicuin peruviainim. Cuciiuiis Citruliiis. (Ziiiitlioxyluin Ptciota). Oxalis caniosa. Teplirosia littoralis. ])e'iir!0(lium inolle. l'aikin5oiiia aculcat.a. Dcsmaiitlms dcpressus. Af.-icia tortuosa. samt alla i växtförteckningen såsom varieteter uppförda. b) Sådane, hvilka man v;tl till följe af ännu större afvikelser i yttre form nödgas, efter nu gidlande reglor i den botaniska systematiken, uppfatta och framställa säsom skilda arter, men hvilkas öfverensstämmelse (biide till affinitet och analogi) med andra, alla nästan uteslutande Amerikanska arter, är för tydlig att kiuma misskännas. Dessa skulle man, om man vill tro pä växtarternas fortgående ombildning och utveckling, kunna kalla arter, som hälla pä att fixera sig, som ännu äro sväfvande mellan hvad de varit och livad de möjligen i en framtid skola blifva, och om dessa kan ett slags strid uppstå huruvida de ännu skola anses säsom varieteter af eller bestämdt skilda från redan bekanta species. Sådana äro: Eutriana pilosa Cyperns dissitiflorus C. latifolius Peperoinia ramulosa Uitica tubereulata Lippia salicifolia L. rosmariiiiiolia Lantaiia peduncularis Gossypiiira Klotzscliiainira Sida teiiuicaulis Moliug-o glabeniriia M. eracilis llliyiicliosia auroguttata Psychotria rufipes Loreiitea gracilis Bnccliaris Stcetzii Eiiceiia liispida Evolvuius siiiiplex Hyptis subverticillata Vallesia pubescens Asclcpias angustifolia Tribulus sericeus T. adscendens Solanum Edmonstonei Seleropus urceolatus VaiTouia flava nära beslägtnd med E. curtipendula. u - u )) C. ioHexiis. » » » C. aurirulnliis. n I) M P. mieropliylla. I) M » U. latilulia. n n n L. augustilblin. I) u w L. stoecliadillora. « » I) L. canescrns. I) » G. purpurum. u u S. angustifolia. II « M. verticillata. » « R. Eredericiana. )) n P. laurilolia. » u L. saturejoides. 1) )) E. obtiisiiolius. » » E. toineiitosa. « « E. sericeus. « » H. spicigera. )) I. V. dichotoma. « » A. cinerea. » )) T. terrestris. « )) T. maximus. )> j) S. triflorum. » )) S. crassipes. >) a V. rotundifolia. jemte många flera. c) Sådane, om hvilka numera föga tvifvel kan uppstå, att de äro skilda från andra oss hittils bekanta arter och följaktligen äro att betrakta som helt egna species men hvilka i de flesta fall tilliiöra slägten, som ock hafva närstående representanter i andra länder. Dessa kunde man anse vara sådane, som möjligen först uppträdt på öarne och im mest afvikit frän sin ursprunglighet. Till detta slag kunna räknas: 29 Panicura multiciilmum. Wedclia tenuicaulis. Amphochreta exaltata. J,neo;eri;ie sp. 2. Stipa i-ostrata. Scali-siiie sp. 10. Aristicl[ie sp. 5. Macrnere sj). 1. Ti-ichoiieura Hookeri. Lecocarpiis piiuiatitidus. Marisens coniutus. Chrysanthelli sp. 2. Epiiletidrum spicatiira. Boneiiaä sp. 11. .^. Pi'ptronii;ie sp. 5. Varrouire sp. 9. AltenmiiUuTre sp. 2. Touriiefortine sp. 5. Ti-laDtliprae sp. S. Galapagoae sp. 2 Froeliehise sp. 2. Ipomoe.;ie sp. 4. Lorentere sp. 3. Visci sp. 3. Erigeroiitis sp. 2. Passifloriie sp. 3. Desmoceplialiun inelcgans. Alnitihinis sp, 2. Miorocoecia repens. Polygalrtj sp, 4. O. .s. v. Såsom ett ytterligare stud för hvad här blifvit anfördt kan ock dessa vexters nuva- rande utbredning pä öarne gälla. Man finner neniligen, att de, hvilka tillhöra det första slaget, vanligen nu intaga de lägre regionerna; att de af det andra, som tydligen visa sig något mera afvikande, företrädesvis förekomma i de medlersta nejderna; medan de, hvilka höra till det tredje, d. ä. de mest egendomliga och mest skiljda arterna, jemväl finnas pä de högst belägna bergen och slätterna. Naturligt är, att detta endast kan sä- gas gälla i allmänhet, emedan det är tydligt, dels att växternas egen natur, arten af deras frön o. s. v., dels att lokalernas beskaffenhet skall inverka i högsta grad hindrande eller befordrande deras spridning öfver större eller mindre sträckor. Man skulle visserligen härvid kunna göra den anmärkning, att de arter, hvilka jag sagt synas egendomliga för Galapagos-öarne men analoga med Amerikanska species, ej med rätta borde uppföras såsom skilda former utan endast säsom varieteter af sina huf- vudspecies. Utgående frän den äsigten, att viixterna, åtminstone ett särdeles stort antal af dem, hafva förmågan att vidt omkring sprida sig och att dervid visserligen antaga nå- got främmande i habitus men bibehålla det väsentliga i sin art-natur, skulle man utan tvifvel kimna betydligt reducera det för dessa öar uppgifne antalet af sjelfständiga växt- arter. Man skulle dä icke anse Galapagerna — i afseende pä vegetations-karakter — annat än som en del af den Mexikanskt- Antillanska regionen, ocli deras Flora, säsom ett fragment af den, hvilka längre öster ut äger sitt centrum. ]\Ien mot en dylik åsigt och ett dylikt påstående kunna, kanske med något skäl, tvenne invändningar göras. För det första synes det vara alldeles oundgängligt, att de systematiska framställnin- garne till hufvudsaklig del afse det nuvarande. Om arter förekomma, hvilka sinsemellan förete en i ögonen fällande olikhet i utseende, om denna olikhet låter angifva sig medelst karakterei", hvilka, sävidt vi känna, äro constanta och lika väsentliga som de, som skilja andra otvifvelaktiga species af sanmia eller något annat genus, sä torde man vara berät- tigad att upptaga dem säsom sjelfständiga lemmar i den formseries, hvars helhet utgör ett genus eller en familj. Beträffande de ifrågavarande arterna vill jag i det följande bemö- da mig att tydliggöra, huru de erbjuda sådana karakterer, att de i de flesta fall, utan minsta svärigliet begränsas frän de dem närstående. Blott dä när alldeles otvifvelaktiga mellanformer, dem vi kunna följa, uppenbara, huruledes de utbildats frän sina typer, kunna de säsom afarter, varieteter eller former angifvas. 30 För det andra är ju afsigten med dessa samma framställningar att gifva en i möjli- gaste måtto troffeu bild af landets veo-etation, karakter eller eo-endondie-het. Huru skulle en riktig förest iillning kunna fattas om Gala])agernas Flora, om vi sade att der uppträda idel Amerikanska former, om hvilka man dock måste medgifva, att de äro från dessa rätt betydligt afvikande? Ar det en sanning, att dessa öars natur är i högsta måtto af\'ikan- de, emedan dess villkor: läge, klimat, jordgrund och ålder, äro sä högst skiljda, sä måste uppfattningen af dennsi naturs alster blifva sannare, om de ej alldeles identifieras med ty])er, som stå såsom uttryck för helt andra förhållanden. Af dessa sammanlagda orsaker och öfvertygad derom, att vetenskapen i sin helliet och enkannerligen kännedomen om Eiu-opas växtförhållanden betydligen vunnit af de nog- granna detaljundersökningar och de äfven i det enskilda mest ingående s[)ecial-framställ- ningar, hvilka egnats detta lands Flora — är det som jag ej tvekat, att såsom egna, med förut kända alldeles lika berättigade, arter uppföra dessa former, hvilkas samband med vissa typer jag alltid sökt angifva. Hufvudsj^ftet dermed har varit att antytla, huru Galapagernas Flora visserligen till sina grunddrag öfverensstämmer med den, som anträffas pä fasta landet eller öarne österut, men att den företer en stor miingd af egendomlighe- ter, hvilka kunna liafva Ijlifvit frambragta af de inverkningar en främmande jordrymd och olika klimatförhållanden under oberäkneliga tidrymder utöfvat pä dessa organiska varelser. Om ock det synes sannolikt att antaga, det de pä dessa öar förekommande växter alla härstamma frän Amerikas fastland, men utbildats under oberilkneliga århundradens lopp till afvikande former — om Galapagernas Flora med ett ord lemnar ännu ett bevis för en alltjemt om ock omärkligt långsamt fortgående skapelse, der n}'a gestalter utvecklas frän fiirutvarande typer — detta kan vai-a sannolikt, men torde ej lätt kinma bevisas. IV. VEGETATIONENS STATISTIK Här meddelas slutligen uppgifter pä dessa växters fördelning i familjer och pä de särskilta öarne. I efterföljande tabell har jag angifvit antalet af de arter hvarje familj äger pä alla öarne tillsannnantaget och pä de enskilta öarne. För de särskilta kolumnerna utmärker siftran 1 totalbeloppet af arter, som der förekomma, '2 huru många Galapagos- växter der finnas, och 3 huru mänga af dessa äro för ön alldeles egendondiga. Huru många kontinentah äxter som förekomma, finner man genom att subtrahera n:o 2 frän n:o 1. 31 Fungi Alla. Chatam. Charles. Iiidtfatigablc. Albemarle. James. 1 2 1 2 3 1 2 3 ' 1 2 3 1 2 3 1 2 ' i 1 — — — — 1 — — — — — — — — — — 9 1 1 — — G 1 1 — — — — — — 3 2 — BepaliccB Musci 4 1? — — — 4 ^ — — — — — — — 1 — 30 1 8 1 1 — 15 1 5 3 — — — I — — 21 4 3 — 1 Saivitiiaccce 32 12 15 6 13 6 6 3 3 1 10 8 4 5 3 2 4 1 1 1 1 9 4 6 1 4 2 4 1 2 1 Cypcracew 1 I — — — — I 1 — — — — — — — 1 — — Orchidcm 1 1 — — — — — — — 1 1 1 4 7 1 19 4 1 10 1 1 9 1 7 1 3 1 4 12 1 10 1 5 4 3 1 2 2 1 3 3 3 3 3 3 1 1 Vrlicaccm Salsolareai Ä ma ra n lacew NyciaginccB. C 1 2 3 — — 2 — — 2 — 4 1 1 3 1 I 1 Planlag nrecB Pluinbaginem 1 1 1 — 1 1 — — Cotnpositm 4U 29 11 8 2 20 12 6 4 4 3 8 8 4 G 6 4 1 1 I 1 I I 1 I — I — I 1 Lobeliacca; , . . - Rubiaccm 11) 14 3 3 2 8 8 4 1 1 — 4 4 3 C 4 2 ApocynccB 2 1 2 1 1 — — — — — — — — — — — — i AsclepiadecB 1 1 — — — — — — — — — 1 1 1 — — — 1 LabialfB 6 2 — — — 4 — — — — — 1 1 1 2 1 1 lU 8 3 7 4 1 4 4 — 4 2 3 1 1 1 2 1 2 1 3 3 2 3 1 1 5 4 1 4 1 Co rdiacew Aspcrifoliw 13 8 6 4 1 5 3 — 3 3 2 1 1 — 4 1 — ConvolvulacccB 10 5 7 3 — 4 1 — 5 2 — — — — 5 2 2 Sulanacew 12 3 3 1 — 10 •> 2 1 — — — 2 — 4 — Scroph ularinem Acanlliaccce 1 — — — — — — — — — — — — — 1 — UtnbellifcroB ?. — — — — 1 — — LoranlhacvO! 3 1 3 1 1 I 2 1 2 2 I I — — — 1 — — lUenispcnncm Cruciferm 3 — — — — 2 — — — — — — — — 1 — — Turneracew 1 — — — — 1 — — — — — — — — — — — Passiflo rcw 4 3 — — 1 1 — — — — — — 2 2 2 Loasem 2 1 1 — — 2 2 1 1 — — 1 — — 1 — — PapagacccB 1 — — — 1 — — — — — — — — — — — 4 2 2 2 2 2 3 2 1 2 1 2 2 — 2 2 — 1 2 1 2 1 Caclem Po rlula rnrrm •. 7 4 3 1 1 4 2 2 1 — — 1 — — 2 1 1 Carynphyllaccm 1 — — — — — — — — — — — — — 1 — — Phytolaccacem 1 — — — — — — — — — — — — — 1 — — Basellacece 1 — — — — 1 — — — — — — — — — — — 32 ByUneriacew . Aurantineew . SitpindacfO! Pnlyijulea .. Cclaslrinca. ItliCimnecc Eiiphorbiaceai Spondiacecn Orhnacecp Zanthoxylccc .. Zyijophylkw Oxalidcue Alln. Calham. 1 Charles. ! Indefatigable. AlbcmarlL'. James. 1 * 1 2 3 1 2 3 1 2 3 1 2 3 1 2 3 9 SO »3 4 1 4 i 1 2- 1 1 2 1 1 7 5 1 1 r> 1 1 II' 1 2 1 1 1 Ii 3 3 1 1 1 11 1 2 I 4 1 7 1 1 2 7 1 1 1 1 U' 1 1 2 2 13 5 4 1 2 1 7 1 2 3 1 4 3 1 1 1 1 2 1 1 1 1 1 1 1 1 I 1 9 1 1 5 1 I 1 1 8 1 1 4 3 1 1 6 1 1 1 1 4 2 1 1 4 1 3 1 1 2 RhisovhorcfC MiirfocfW Papitlnnacea Mimosew Vid denna förteckning bör observeras: 1) Att för de o:ne ffaploj^apjm-s lanatus Hook. , Scalesia atractyloidcs Akn. och Hemi- zonia squalida Hook., intet specielt växtställe pä Galapagos-öarne är uppgifvet, blott i allmänhet, att de äro för dem egendomliga. 2) Att följande äro till arten obestämda: Setarise sp. 1 frän Albemarle. Rubicie sp. 1 fr. Charles. Tetraraerii sp. 1 tV. James. Clerodeniiri sp. 2 fr. Cliarle.s. IponiiCie sj3. 1 fr. Iiidt^latigable. Scrophularinearura sp. fr. James. Cerei sp. från alla uariie. Euphorbire sp. fr. Cliatam. » u B Charles. Acaciae sp. fr. Chatam o. Charles. » « w Charles. Samt nägra andra ännu mera svarbestiunda. Man finner dä af förestående tabell, att hela antalet af frän Galapagos-öarne nu med säkerhet kända viixter uppgår till 383 arter. Hilraf äro: Cryptogamcr ... ."i 1 , d. ii. mera iin j, af phanerojiamerna ; Monokofyledoner 47, — J; af Dikotylcdonerna eller J af hela vegftationen; Dikotvledoner . 285, — vid pass ^ af phanerogamerna; samt att af dessa 332 phancrogainer 154 äro gemensamma med andra liinder och 178 hittils endast kända att förekomma pä denna märkvärdiga ögrupp. Se vi vidare på för- hällandet mellan dessa egendomliga eller med Amerika hufvudsakligen gemensamma väx- ter, sä visar det sig, att af de 47 Monokotyledonerna äro 22 egna och den andra hälften med andra länder gemensamma arter, samt att ungefär samma proportion ock herrskar bland Dikotylcdonerna, der af 285 växter 156 äro för Galapagerna egendomliga. Beträffande de särskilta öarnes phanerogama vegetation tydliggöres den af följande tabell: Total-antalet af -s-iixt-ai-tei- . . Galapagos-växter *) Kontinental-växter Egendoinliga Galapagos-växter Egna kontinental-växter .... Med de andra öarne gemensamma Galapagos-växter Med de andra öarne gemensamma kontinental-växter Clialliniii. 129" 78 -51 2f) 15 52 30 Clmrics. Iiidefa- liL'abIe. Albii- mailc. James. 183 82 101 40 58 42 43 40 24 10 9 15 IG G 8 43 25 22 5 21 17 93 47 4 G 2 G 22 21 24 Chnrles-ön har således den rikaste floran, nemligen mera än hälften af alla i hela arkipelagen hittils kända phanerogamer. Dess Galapagos- och kontinental-växter ;iro till antalet så lika hvarandra, att de förra endast med 19 understiga de sednare, hvarjemte man ser, att de för ön alldeles egna växterna af båda slagen iakttao;a nära nog; sannaa fö]"hållande, att nemligen de egna Galapagos-växterna äro 18 färre än de egna med kon- tinenten gemensamma, samt att hvardera af dessa egna utgör ungefär hälften af sitt huf- vudslag. Deraf blir- ock naturligtvis en följd, att de arter (af både kontinental- och Ga- lapagos-växtei') , hvilka denna ö har gemensnnnna med de andra öarne, äro lika många, nemligen några och 40 stycken. Oiis Giihipagos-v.äxter förhålla sig snledes till nlln pliaiicrogauicnia som 1: -,2 « kontiiitntal-växter som 1 : 1 ,8 « egna Galapagos-växter som I: 4,5 " » kontinental-växter som I: 3,1. Chatam-ön kommer dernäst i anseende till växt-antalet, som dock är 54 mindre än pä Charles-ön, hvilket till betydlig del orsakas af de odlade eller med odlingarne följande växterna, som derstädes förekonnna. Här är skillnaden mellan kontinental- och Gala- pagos-växter betydligare och alldeles omvänd; de sednai-e äro här med 27 arter talrikare än de förra, och de af båda slagen för ön uteslutande egna up])gå här till blott en ti'cd- jedel, och således utgöra de egna Galapagos-växterna nästan duljl)la antalet af de egna kontinental-växterna. Vi få derföre här följande proportioner: Ons Galapagos-växter förhålla sig till alla phaiieroganinna som I: 1.0 )) kontinental-växter som I: 2,5 « egna (jalapngos-växter som 1: -^,9 >i » koutinental-vnxter som I: 8,6. James~ön har ett ännu mindre växt-antal iin de båda förra, nemligen Ijlott hälften af de hittills på Charles-ön iakttagne; de här varande Galapagos- och kontinental-växterna äro nästan lika många, således hvardera ungefär hälften af hela phanerogama floran, lika- som äter halfva antalet af dem (d. v. s. fjerdedelen af alla) äro för ön uteslutande egna. ■) ^led Gala])agos-växtcr förstå vi sådane, som hittills endast äro kände tillhöra Galapagos-öarno, med konti- nental-viixter deremot sådane, som ock Itirekoinma annorstädes ntom arkipelagen och mest på den amerikan- ska kontinenten. Bolanik. ,^ Albemarles plianero,ijaina flora utgör blott en tredjedel af Cliarles-öns. Ungefärligen tvä tredjedelar deraf äro i-ena Galapagos-växter och den återstående tredjedelen kontinen- tal-vjVxter. Medan af de sednare blott en femtedel är för ön egen, är deremot nära hälften af Galapngos-växterna här ensamt förekonnnande. De egna kontinental-växterna utgöra således nära en femtedel af de egna Galapagos-Aäxterna. Indefatigable visar sig, nästan okänd som den ämiu för oss är, äga den torftigaste floran, uppgående i artrikliet nära till en femtedel af Charles-öns. Men äfven här äro Galapagos-växterna vid pass dubl)elt så många som kontinental-växterna, då vi deremot iinna, att af de förra nästan hälften, men af de sednare ingen enda är för ön alldeles egendomlig. Dessa förhållanden skola dock med en noggrannare kännedom af öns flora säkerligen alldeles förändras. 'ö^ Slutligen är det mig en angenäm [»ligt att erkänna den förbindelse hvari jag står till uedannämnde gynnare och vännei", hvilka vid bestännnandet af dessa växter biträdt mig med flerfaldiga upplysningar, nemligen D:r Fr Klotzsch, som med vanlig liberaHtet be- redt mig tillfälle att jeinföra och begagna de rika botaniska samlingarne i Berlin, Prof. Ek Fries i Upsala, som bestämt de få Lichenerna, D:r K. Miiller i Halle, som öfversett Musci, D:r J. Steetz i Hamburg, som granskat några Composita? och D:r A. Garcke i Berlin, som benämnt ätskillio-a ^Malvaceiw Den berömde författaren till den första fram- o ställning af dessa öars Flora, D:r J. D. Hop k er, hvars arbete till sä väsentlig del ligger till grund för detta, har godhetsfullt meddelat mig flerfaldiga upplysningar om de arter jag till hans granskning öfversilndt, hvilka vid denna framställning kunnat begagnas och hvai'igenom art-bestämnino-arne torde hafva vunnit en större säkerhet. >» STOCKHOLM, 18)7. P. A. NORSTEUT k SÖNER. Eugenies Resa. ¥ LÖJ KONGLIGA SVENSKA FREGATTEN Haft. 11. EUGENIES RESA OMKRING JORDEN 6 UNDER BEFÄJL AF C. A. VIRGIN ÅKEN 1851—1853. VETENSKAPLIGA IAKTTAGELSER PÅ H. Maj:T Konung OSCAR Den Förstes BEFALLNING UTGIFNA AF K. SVENSKA VETENSKAPS-AKADEMIEN. Botanik. n. Text: Taflor: sid. 35—114. 1U-. 2. .5, 8, 10, 11, l:', 13, 14, 15. 16. )^.V STOCKHOLM, 1801. P- A. NOBSTEDT 4 8ÖNEE. \>* c c^- -\\^^ \. ^0\/\,AyiiMyi^y' ENUMERATIO PLANTARUM I.hc •.CAI. IN " '^'^ INSULIS GALAPAGENSIBUS HUCUSQUE OBSERVATARUM. FUNGI L. 1. SCHIZOPHYLLUM. Fr. Obs. 1 p. 103. Endt. gen. n. 450. 1. S. COMMUNE Fries Syst. myc. I p. 330. Hook. Transactions of the Linn. Soc. vol. XX p. 164. Hab. in insula Charles {Darwin). ALGiE L. Agardh. (In littoribus insularum, prtBcipue Chatham, species aliquot hujus ordinis legimus, quas autem deinde ven to violentissimo in navigatione, quum exsiccandas eas pra^paravimus , ami- siraus). LICHENES {L) Juss. 2. RAMALINA. Achar. Liclien. IT2. Emil. gen. u. 177. 2. R. INDICA Fr. Kongl. Vet. Ak. Handl. 1820, p. 43. Hab. in truncis arborum regionis summa? insulte Charles (Ipse). 3. EVERNIA. Achar. Lichen. 84. Endl. geu. n. 178. 3. Ev. FLAViCANS Sw. Fl. ind. occ. III p. 1908. var. CKOCEA (Dill. Musc. t. 13 f. 16). Hab. in arboribus reg. summan ins. Charles (Ipse). crf 4. Ev. JUBATiE {Fr. Sched. crit. 9 p. 33) affinis sp. öj Hab. cum priore in insula Charles (Ipse). e^ Specimen sterile non rite determinari potest. "^ Botanik. " C? • CD 36 4. EOCCELLA. DC. fl. fr. II 334. EmU. gen. n. 176. 5. R. TiNCTORiA Ach. Lich. univ. p. 439. Hab. in scopulis littoralibus ins. Chatliam et Charles (Ipse). 5. STICTA. Schreb. gen. n. 1668. ErnU. gen. n. 173. 6. S. AUEATA Ach. Syn. meth. p. 321. Hook. 1. c. p. 164. Hab. in insula James {Darwin). C. USNEA. Hoffm. pl. Liclicn. t. 30 f. 2. E?idl. gen. n. 179. 7. U. PLiCATA Ach. Syn. meth. p. 305. Hook. 1. c. p. 164. Hab. in insulis James (Darwin) et Charles (Ipse). 7. PAEMELIA. Fr. Liehenogr. 56. Endi. gen. n. 172. 8. P. LEUCOMELA Ach. Methocl. Lich. p. 256. var. FiLiFORMis (Borrera leucomelas Ach. — Hook. 1. c. p. 164). Hab. in insula James (Darwin). 9. P. PHYSODES Fr. Lichen. p. 64. Forma huic speciei affinis. Hab. in insula Charles (Ipse). Sterilis lecta. 10. P. PERLATA Fr. Liehenogr. p. 59. Hab. in ins. Charles (Ipse). HEPATICiE Juss. 8. JUNGEEMANNIA. Dill. Linn. gen. n. 1C62. Endl. gen. n. 474. 11. J. VAGINATA Sw. HooL 1. C. p. 164. Hab. in insulis James et Charles (Darwin). 12. J. Tamarisci Hook. — Hook. 1. c. p. 164. Hab. in insula Charles (Darwin). 13. J. FILIFORMIS var. LAXA Siv. — Hook. 1. c. p. 165. Hab. in insula Charles (Darwin). 14. J. FiLiciNA Hook. — Hook. I. c. p. 165. var. TENUis. Hab. in insula James (Ipse). Var. in ins. Charles et James (Dancin). 15. J. ATRATA Sw.f Hook. 1. C. p. 165. Hab. in insula Charles (Darwin). •• ^ - 37 16. J. PUNGENS Wils. in HooL 1. c. p. 165. Hab. in ins. Charles (Darwin). MUSCI Dill. Linn. 9. MACROMITRIUM. Brid. mänt. 132. Endl. gen. n. .")ll. 17. M. SCABRISETUJI Wils. (Transact. of Linn. Soc. XX p. 165): »dioicaim; ca^spites densi lati, luteo-ferruginei ad apicem viriduli, radiculoso-tomentosi; caulis repens, inferne rubi- ginosus, ramis permultis protensis elongatis, parum fastigiatim divisis, densifoliis; folia caulina teretiuscula, superne valde incurva, madefacta erecto-patentia, virentia, e lan- ceolato acuminata, plus minus flexuosa, margine parum revoluta integra, nervö crasso fuscescente subexcurrente, inferne e cellulis ellipticis incrassatis vii'idulis, superne angu- lato-rotundatis , valde papillosis areolata; perich. latiora strictiora pallidiora, longius acu- minata, minus plicata, ubique e cellulis ellipticis incrassatis lutescentibus areolata; theca in pedunculo erectiusculo rubro torto ubique papilloso erecta, globoso-ovalis, pallide ferruginea, sicca valde sulcata, ore constricta; operculum erectum, longe rostratum; ca- lyptra glabra plicata.» 3IuU. C. Mull. Synops. Musc. II Suppl. p. 647. Bot. Zeit. 1856, p. 170. Hab. in insula Charles, regione editiore (Darwiti et Ipse). 10. DICEANUM. Hedic. Fund. II. 91 t. 8. Endl. gen. n. 51'7. 18. D. Anderssonh C. Mull. (Bot. Zeitung 1856, p. 169): »laxe casspitosum elatum sub- gracile flavo-nigricans, humore flaccidum flexuosum, ramis elongatis vel innovationibus brevibus sajpius strictioribus pluries divisum, apice parum secundum; folia caulina sicca et madefacta laxe conferta erecta, vix subsecunda, elongate lanceolato-acuminata stri- ctiuscula, canaliculato-concava, nervö lato laxe reticulato lagvi, apice folii solum dorso scaberulo, acumen totum occupante percursa, margine erecto apice denticulato, cellulis alaribus planis multis laxe parenchymaticis purpurascentibus, sursum ellipticis virentibus laevissimis incrassatis.» Campylopi species C. Mull. — Ands. Kongl. Vet. Akad. Handl. 1853, p. 125 n. 19. Hab. in insula Charles (Ipse). y>D. incrassato Ktze. e Peruvia liabitu proximum .sed foliis depilibus atque notis supra distiuctius ex- plicatis longe recedens. Post N:o 82 Syn. ponendum est.» C. Mall. 11. NECKERA. Iledw. Brid. Bryol. II. 'iid. Endl. gen. n. 575. 19. N. NiGEESCENS. Schw. Suppl. III 1 , 2 t. 244. Rook. 1. c. p. 185. Hab. in insula Charles (Ipse). An eadem quam in insula James legit Darwin? 20. N. Anderssonii C. 3 fäll. (1. c. p. 170): »laxe caBspitosa subpendula, dimorpha: caulis priniarius prostratus longe repens, foliis robustis pallide rufescentibus subcomplanate dispositis dense foliosus, ramis elongatis substoloniformibus gracilibus magis teretibus flexuosis stramineis, basi solum divisis; folia e basi semiamplexicauli margine parum 38 bullato revoluta latissime ovata, acumine plus minus lougo et strictiusculo terrninata, inajqualia, subflexuosa, nervö tenui infra ai)iceni evanido percursa, planiuscula, rarius complicato-concava , e cellulis lineari-angustis Itvivissiuiis, ad infimam basin laxioribus areolata, ubique tenerrime denticulata.» Hab. in regione editiore insubc Charles (Ipse). »N. Jiliferce ob caulem dimorphum similis, sed notis propriis supra descriptis distincta species.» C. Mall. FILICES Linn. 12. POLYPODIUM. Lwti. giMi. 11. 70. Etiill. gen. ii. 015. 21. P. Paeadisle Langsd. et Fischer Plantes &c. p. 11, tab. 11. Hook 1. c. p. 165. Hab. locis uinbrosis elevatioribus ins. Charles (Ipse) et in ins. James {Darwin). 22. P. Pleiosokos Hook fil. 1. c. p. 166. Hab. in insula James {Dancin). 23. P. PALEACEUM (HooÅ:): fronde late ovato-ovali tripinnata, pinnis primariis et secunda- riis alternis subappropinquatis, primariis triangularibus, secundariis late linearibus apice attenuatis, curvatis, piimulis incisis vel subintegris, laciniis plerumque obtusis, utrinque glabriusculis margine tenuissime ciliatis; collo et rachi squamis lanceolato-linearibus acutis longis mollibusque rufescentibus erectis densissime paleaceis. Hook fil. 1. c. p. 166 (?). Ands. 1. c. p. 126. Hab. in sunmio cacumine uiontis elevatissimi ins. Charles (Ipse et Darwin?) et in insula James [Darwin)? E descriptione Hookeriana, ut speciinini.s fragmento tantimi fundata, lirec filix pulclierrima et singulari.s vix certe determinanda ; iu plurimis taiueu congruit, quare nomen novum ei non imponera, sed descriptionem tusiorem dåre volumus. Crespitose crescit, bi- tripedale. CoUum rliizomatis crassum et turiones novelli palei.s 1 — 2 uncia.s longis, inferne lineam latis subulato-acuti.s.simis pellucidis pallide rufo-nitentibus arrectis vel divaricatis den- sissime obtecta. Rachis frondis quadrangularis sulcata, vix pennre gallinaceas crassitie, flavo-virescens, cum raclii secundaria et tertiaria paleis multo brevioribus acutis pellucidis rufis divaricatis vel corrugatis dense vestita et tuberculis minutis asperula. Pinna: primarice 1 — 2 infimre semiunciam, sed 2 — 3 sequentes unciam remotre, inferiores arcuatim patentes, subreflexre, sub-lö-juga-, 6 — 8 unc. longa?, e basi triangulär! (4 uncias lataj acutissinue, superiores breviores, divaricatse, basi angustiores. Pinna; secundari» usque ad rachin sub- adpresse-paleaceara pinnatisectee, niiilti- (10 — 15-) jug», majores 4 uncias longffi, vix unciam \i\Uv, inferne exacte lineares, supra medium acutata», suijrecurvata\ Pinnulffi subo]iposit£e lineari-oblonga', basi lata ses- siles et subdecurrentes, apice oblique rotundatffi (interdum quasi acutiusculffi), margine nunc remote et sat protunde crcnata\ nunc subintegrse, superne ad venas pilis paucis albescentibus conspersse, subtus glaber- riuKP, margine pilis minutis articulatis subrufescentibus subciliatre. Sori in singula pinnula 6 — 8, semilineam lati, ad nervum medium utrinque seriati, distincti. Yenoi dichotomre, ramo altero simplici, altero seniel vel bis furcato. Sporangia minuta, lateribus keviuscula, annulo dorsali lutescente cincta. 13. MAKGINAPJA. Bori/. Diet. dass. VI. .")87. 24. ]il. INCANA Presl. Tent. Ptei-idogr. p. 178. Hook 1. c. p. 166. (PoLYPODiuM INCISUM Sw. Fl. lud. occ. p. 1640. Syn. Filic. p. 33.) Halj. in insulis Ciiarles (Dancin) et Albemarle {Maaxn). 25. M. ENsiFOLiA Presl. 1. c. p. 188. HooJc. 1. c. p. 1G7. (POLYPODIUM ENSIFOLIUM SlV. sec. Ilook.) Hab. in insula James {Danvin?) \'i. PLEOPELTIS. //. B. pl. Kcjuin. II. 18:'. Endl. gen. n. (i 10. '26. P. LEPiDOTA Willd. Hook. 1. c. p. 167. Hab. in ins. Charles {Darwin). 27. P. MACROOARPA Kaulf. Enum. Filic. p. 245. Hooh 1. c. p. 167. Hab. in ins. James {Darwin). 28. P. AUREA Presl. 1. c. p. 193. Hook. 1. c. p. 167. (PoLYPODiUM AUREUM L. Spec. plant. II. p. 1546.) Hab. in insula James {Darwin). 29. P. LANCEOLATA Presl. 1. c. p. 193. (PoLYPODiUM LANCEOLATUM L. Spec. plant. II. p. 1542.) Hab. locis umbrosis elevatis ins. Charles (Ipse). Fructiferam non vidimus. Fröns in nostra basi abrupte angustata, stipite tenui petiolata. 30. Pleopeltis sp.? Hab. locis summis ins. Charles (Ipse). Fröns pedalis. Collum rbizomatis squamis subulatis atris anguste fusco-marginatis adpressis comosum. Racliis stricte rigida, a medio foliifera, angulata, squamulis brevibus fuscis albo-raarginatis acutis passim tomentosa. Pinnse suboppositas per paria remotfe, sessiles, basi angustata, inferiores subtripartitfe ; lacinise lineares spatbulats, I — Ii unciam elongatte, 2 — 3 lin. lata?, subtus papilloso-tomentoso, supra e papillis stellatis et pilis basi latioribus adpressis iucanse. Pinna? superiores simplices lineares, apicem versus latiores, margine subinvoluta;. AjicJs. 1. c. p. 128. Habitu P. ANGUSTAT.^ HBK. subsimilis, sed pinnis subaequaliter tripartitis diversa. Sterilem non accuratius determinare potui. 15. CAMPYLONEUEUM. Presl. Teut. Pterid. p. 180. 31. C. Phyllitidis Presl. 1. c. p. 190, Hook. 1. c. p. 167. (POLYPODIUM Sw. Syn. Filic. p. 28.) Hab. in insula James {Darwin). IG. OLFEESIA. Raddi Syuops. Filic. t. I. 32. O. Langsdorffii Presl. Tent. p. 234. Hook. 1. c. p. 167. Hab. in insula James {Darwin). 33. O. VLSCiDA Presl. — Hook. 1. c. p. 167. (O. viscosA Presl. 1. c. p. 234?) Hab. in insula James {Darwin). 40 17. HEMIONITIS. Linn. gen. n. 1176. Endl gen. n. fiDi. 34. H. PiNNATA Hook. fil. 1. c. p. 167. Hab. in insula Charles (Darwin). 18. PTERIS. Linn. gen. n. 1174. Endl. gen. n. fil'2. 35. Pt. lutea Cav. Sjyr. Sp. Pl. vol. IV p. 74. Hook. 1. c. p. 168. Hab. in insula James {Scouter). 19. GYMNOGRAMME. Desv. Bcrl. Mag. V. 304. Endl geu. d. 600. 36. G. CHiEROPHTLLA Desv. — Hook. 1. c. p. 168, n. 26. Hab. in insula Charles {Ch. Darwin). 20. LITHOBROCHIA. PresL Tent. p. 148. 37. L. PEDATA Presl. \. c. p. 149. (Pteris L. Hook. 1. c. p. 168). Hab. locis umbrosis elevatis insulan Charles (Ipse et Darwin) et in insula James {Darwin, Douglas et Cumiwj). 21. ADIANTUM. Linn. gen. n. 1180. Endl. gen. n. 6'.i0. 38. A. CUNEATUM Willd. Sp. pl. V, p. 450. Hook. 1. c. p. 168. Hab. in insula James {Darwin). 39. A. PARvuLUM Hook. fil. 1. c. p. 168. Hab. in insula Charles (Darimn). 40. A. Henslovianum Hook. fil. 1. c. p. 169. Hab. in insulis James et Charles {Darwin). 22. CHEILANTHES. Swnrtz Synops. Il'9. Endl. gen. n. 618. 41. Cii. HETEROTRICHUS Ands. 1. c. p. 129: fronde ovato-lineari, bipinnata, glabriuscula; rachi altero latere pilis rufo-ferrugineis corrugatis hirsuta, altero lasvissiino nitente; pinnis alternis; pinnulis ovali-oblongis integris vel obsolete pauci-sinuatis, inferioribus subpetiolatis, superioribus sessilibus, summis confluentibus; involucris squamieformibus. Hab. locis umbrosis in summo cacumine inontis elevati insula^ Charles (Ipse). Fröns digitalis, erecta; racliis conimunis ebenacea, teres, altero latere nitida, altero pilis rufo-ferrugi- neis corrugatis villosa. Piunre alternre, per paria subapproximatie, patenti-excurvatse ; rachiola subtus glabra atra, supra rufo-hirta. Pinnulse subalternse, inferiores brevissime petiolulata;, intermedise basi lata sessiles, . 41 summae confluentes, ovali-oblong», margine obsolete et remote sinuatas, supra parcissime pilosae, margine re- flexo subintegi'se, subtus glabriuscula. Sori ad margines collecti. Proximus est Ch. Mac-Leani Hooh. Species Filicum P. VI vol. II, p. 2 p. 93, ex Andis peruvi- anis, qui tamen distinguitur pilis glandulosis totam plantam tegentibus, fronde exsiccatione sordide brunne- scente, pianis inferioribus suboppositis remotis, pinnulis latis lobatis s. pinnatifidis. 23. BLECHNUM. Liiin. gen. n. 1175. Endl. geu. n. 624. 42. B. occiDENTALE Sw. Synops. Filic. p. 113. Hook. 1. c- p. 169. Hab. locis umbrosis elevatis insulie Charles (Ipse) et in insula James (Danvin). 24. ASPLENIUM (i.) Sw. Synops. filic. p. 4. Endl. gen. n. 630. 43. A. suBULATUM HooL et Arnott Bot. of Beechey Voy. p. 313 t. 72. Hook. 1. c. p. 169. Hab. in insula Charles {Darwin). 44. A. FURCATUJi L. Sic. Synops. Filic. p. 83. Hook. 1. c. p. 169. Hab. in insula James (Darwin). 45. A. Macr^i Hook. et Grev. Ic. Fil. t. 217. Hook. 1. c. p. 169. Hab. in insula James (Darwin). 46. A. MARiNUM L. sp. pl. p. 1540. var. auriculatum Hook. fil. 1. c. 170. Hab. locis umbrosis maxima elevatis insulas Charles (Darwin et Ipse), et in insula James (Darwin). 47. A. NiGRESCENS HooL 1. c. p. 170. Hab. in insula James (Darwin). 25. NEPHEODIUM. Rchd. Mchx. Fl. bor. Amer. II. 260. Endl. gen. n. 639. 48. N. PECTiNATUii Presl. — Hook. 1. c. p. 170. (AsproiuM Willd.) Hab. in insula James (Darwin). 49. N. MOLLE Schott. — Hook. 1. c. p. 171. (AsproiUM Sie. Synop.s. Filic. p. 49.) Hab. in insula James (Danvin). 26. POLYSTICHUM. Roth. fl. germ. IJI. 50. P. CORIACEUM Presl. — Hook. 1. c. p. 171. (ASPIDIUJI Sw. Synops. Filic. p. 57.) Hab. in insula James (Darwin). 42 27. ACROSTICHUM. Limi, gen. n. 1173. Endl, gon. n. 003. 51. A. (Neurocallis, ELArHOGLOSsuM Fresl.) aureo-nitens Hooker Icoiies plant. Vol. X, Part. I, 11. et t. 933. Hab. locis umbrosis reg. superioris insula^ Charles (Ipse), et in insula Chathani {Capt. Wood R. K.). SALVINIACE/E Baiil 28. AZOLLA. Lam. enc.vcl. I. p. 3 iO. Endl. gen. a. (iC8. 52. A. CAHOLINIANA WilM. sp. V, p. 541. Hab. in aqua fontis frigidi reg. mediae insulaj Charles (Ipse). GRAMINEJi:. 29. PASPALUM. Linn. gen. n. 73, Endl. gen. u. 7(11. 53. P. CONJUGATUM Berg. in Act. helv. 7, 129 t. 8. Kwith. Agr. p. 51. Hab. locis grauiinosis reg. editioris insulte Charles (Ipse). 54. P. PENicir.LATUM Hool:. fil. 1. c. 171. Hab. in insula Charles (Darwin). 55. P. SEROTiNUM Flik/ge. Monogr. 145. Kth. Agr. 47. Hab. in insula Charles (T. EJinonstone). 5G. P. LONGEPEDUNCULATUM Lecoiite. Monogr. in Journ. de Physique 91, 284. Kunth. Agr. 56. Hook. \. c. p. 172. Hal>. in insulis Charles [Daridn et Ipse) et Albemarle (Macrce). Ill .siieciminibus mei.s determinandis valde dubitaii-s fui, utrum ad P. LONGEPEDUNCULATUM referrentur, an speciem propriam constituerent. Cum descriptione I. c. a Hookero data congruimt, si »spiculse sub — 10» excipias. Spica eniiii, quae vulgo 2 uncia.s longse ex,stant, .spiculis numerosis pra^ditce sunt. Nec culmi so- litära sed densissinie caispito.si. A .sequente, cujus formam minorem primo nostram appellare volui, satis differt: liinda longi.s.sime barbata, racemo multo minori, spicis brevioribus, pedicellis .sublongioribus, spiculis duplo minoribus nigro-maculatis, gluma exteriori magis couvexa, iiosculo certe breviori et evidentius apicu- lata. Adest etiam forma quasdam elatior, foliis saltem summis latioribus, glabris. Ands. 1. c. p. 132. 57. P. CANESCENS Å7uls. 1. C. p. 132: incano-hirtuni, spicis 6 — 8 alternis, in racenuun elon<^atuni dLspositis; rachi flexuosa, anguste marginata; pedicellis scaberrimis; spiculis CTeminis numerosis. ovato-orbiculatis, glaberriinis; culnio stricto; foliis linearibus, utrinque moUiter cano-villosis. Hab. in insula Albemarle locis sicci.ssimis elevati.s. (Ipse). Radix tibris tenuissimis glabris fasciculata. Culmus solitarius, subbipedalis, strictus, glaberrime fiavo- nitens, sulcatu^. Folia anguste linearia, acutata, stricta, longissiraa, c.ulmum aquantia vel eum superantia, carinato-planiusmila, 4 — 5 lin. lata, utrinque molliter cano-villosa; vaginas internodia superantes, inferiore.s sursum villosa?, superiores tota; nitide glaberrimoe, nervosae; ligula elongata, truncata, fusca. Racemus elon- 43 gatus, 4 — 6-uncialis, spicis 6 — 8 alternis, patentibus, 2 — 3 uiicias loiigis; rachis flexuosa, anguste margi- nata, marginibus scabriuscula, spiculis multo angustior, basi iiiterdum pilis paucis longis barbata; pedicelli scaberrimi. Spicula? numerosse, geminae, glaberrimse, late ovato-orbiculares, plus linea longa?, totae pallide ttavescentes; gluma inferior trinervia nervis marginalibus 2 obsoletis, apice ob nervös anastomosantes callo- so-apiculata, convexa; superior plana, medio carinata, nervis 2 marginalibus subelevatis. Paleag flosculi hermaphroditi cartilaginea^, nitentes laevissimaB, interiör sub lente minutissirae punctulata. Quitnlam cum P. longepedunculato communia habet secundum descriptionem Hookeri, recedit autem vaginis foliorum internodia culmi tegentibus, spicis multo longioribus, spiculis majoribus et magis numerosis, totis flavescentibus, nec »gluma inferior nigro-maculata». 30. PAKICUM. Limi. gen. n. 70. E7idl. gen. n. 770. 58. P. MULTicuLMUM Äncls. 1. C. p. 133: culmis ceespitosis, valde ramosis, aclscendentibus, pubescentibus; foliis brevibus, planiusculis, incano-villosis , vaginis subdilatatis; panicula oblonga, condensata, rachi ramisque pilosis; spiculis ovatis, acutiusculis ; gluma inferiori brevi acuta, superiori flosculuui tequante 7-imrvosa; fiosculo neutro bipaleaceo, herma- phrodito osseo, paleis rugosis. Hab. ad scaturigines regionis media; insulte Charles (Ipse). Radix fibris tenuibus pilosis densissime fasciculata. Culmi eximie casspitosi, raraosissimi, e basi geni- culata adscendentes erecti, toti cano-villosi, tenues, internodia summa subfiliformia, nodi angusti atri pube- scentes. Folia brevia (1— U poll. longaj lanceolato-acutata, planiuscula vel margine involuta, valide ner- vösa, fusco-viridia, utrinque densissime incano-liirta ; vagina3 internodiis sajpius breviores, sub-dilatatas, sal- tem marginibus et sursum villosaj; ligute loco pili albi longi. Panicula ovato-oblonga v. pyramidalis, lan- ceolata, vulgo contracta, unciam longa, vix semi-unciam lata; rami e basi spicati, cum pedicellis e pihs al- bis longis densis scaberrimi, sulcati; spiculs lineam longa;, ovato-lanceolata:), obscure virides, apice fusco- violaceaj, glaberrims; gluma inferior marginibus basi conniventibus cyathiformis, latissime ovata, acuta, nervis 3—5 costata, superiore dimidio brevior; gluma superior flosculum asquans, acuta, apice et margmibus fusco-violacea, dorso nervis 7 obscure viridibus valide striata. Flosculus neuter bipaleaceus: palea exteriör glum£e interiori similis, sed 5-nervia, palea interiör minor hyalina; flosculus herm. osseus: palea exteriör convexa acuta, dorso rugulosa, interiör planiuscula, etiam sed minus profunde rugulosa. 59. P. HiRTiCAULON Presl (Pteliquiffi Ha^nkeanaj. I. p. 308). Kunth. Agr. p. 161. Hab. locis graminosis reg. inferioris insularum Chatham, Charles et Indefatigable (Ipse). In plurimis cum descriptione apud Presl. 1. c. congruit; quod tameu nonnulla restant, quibus mehus illustrari debet planta nostra, ha-'c addere volumus: Radix fibris tenuissimis, glabris fasciculata. Culmus a basi ramosus, geniculatim adscendens, glaber- rimus, inferne fuscus, superne viridi-flavescens, pennam anserinam vel minus crassus, teres; nodi fusci,^ te- nuissime albo-Adllosi. Folia 4—6 uncias longa, medio ad maximum semiunciam lata, s£epe etiam^ angustiora, acuta, lanceolata, basi rotundato-constricta, plana, valide nervösa, utrinque glaberrima, margmibus scabra, iuterdum etiam ad imam basin remote ciliata; vagins internodiis breviores, basi glabrs, ceterum pilis di- varicatis vel reflexis e punctis magnis callosis egredieiitibus strigosae; ligulre loco pili breves albi. Panicula ramis erectis divisis subfastigiatis fere corymbosa, basi vagina folii summi inclusa, 3 - 6 uncias longa; rami raraulique tenuissime filiformes scaberrimi. Spiculffi longissime pedicellatas vix linea longiores, ovato-comcffi, acutissimse, glaberrimre, obscure virides; gluma inferior basin spicula; amplecteiis eaque tertia tantum parte brevior, late ovata, acuta, valide 5-nervia; gluma superior flosculo herm. longior raultinervia; floscuh neutn palea glumaj interiori omnino similis, sed apice subinfuscata ; palea interiör vulgo nuUa; flosculi herm. paleae laevissime nitentes, 7 Botanih. 44 Variat: majus: culmo bipedali, subsimplici, pennae anserin£e crassitio, foliis latis, panicula ramosissinia, apice 2 — 4 uncias lata. lu insula Indefatigable. minus: culmo vix pedali, a basi ramosissimo, tenui, foliis vix semiunciani latis, vaginis multo densius et scabrius strigosis, panicula anguste contracta subrara, spiculis Ifetius viri- dibus basi flavescentibus. Hab. in insulis Chatham et Charles. glabrescens : vaginis pilis tantum paucis derelictis glabriusculis, foliis obscurius coloratis, spi- culis (in duabus prfficedentibus formis mox caducis) diutius persistentibus et paniculam densiorem efficientibus. In insula Chatham. {Ands. 1. c. p. 135). 60. P. FUSCUM Sw. Prodrom. fl. iiid. p. 23, fl. ind. occ. I, 156. Kth. Agr. p. 94. Stevd. Synops. p. 67, n. 412 (excl. var.) Ut certius a sequente, quocum sjepius confusum, distinguatur characteres specierum exponamus. Gramen crespitose crescens. Culmus 1 — 2-pedalis, inferne repente-adscendens , geniculatus, ibique valde ramosus, glaber, teres; nodi angusti, fusci, nudi. Folia basi latiora rotundata, lanceolata, strida, utrinque glabra plana, la3te viridia, ad summum 4 pollices longa, vix semipollicem lata, longe acutata, erecta; vaginje glabr;e, foliis vix breviores, inferne pallidiores, superne ampliores, margine extimo scabrre; ligula brevissima, truncata, ciliata. Panicula simplex; rachis angulata, angulis scabriusculis; rami indivisi alterni, superiores interdum suboppositi, angulati, quam racliis scabriores, pollicares, arrecti vel subpatentes; pedicelli sajpius gemini inaequales, non clavati, angulati, pilis nullis ciliati sed scabri. Spiculae similineam longEe, ad medium latiores acutse, obscure virides sen brunnescentes; glumse 2: exteriör superiorem vix ad medium attingens, latissime ovata, triplinervia, spiculam basi involvens, pallida; superior bruunescens, ovata, 7-nervia, inter nervös transversim rugulosa. Palea flosculi sterilis glumse superioi'i similis. Paleae fl. fer- tilis eburneaj minute granulatis. Sub triplici occurrit forma: vegctius: pallide virens, culmo basi adscendente, diftuse ramosissimo, interdum bipedali; ramis panicul» pyramidalis angulatim divaricatis; spiculis pallide ferrugineis. Haec forma est typica locis valde graminosis läste vegetans. Jirmius: obscm^e viridis; culmo pedali rigido, ramis et foliis strictissimis; ramis paniculan elongatje subadpressis; spiculis saturatius brunnescentibus. IIkc ad sequentem propius accedit, sed abunde differt foliis multo angustioribus, pedicellis omnino glabris, spiculis medio latioribus et minoribus, paleis minus acute nervosis nec apice distinctius infuscatis. pubescetis: foliis vaginisque pilosis. Forma admodum rara. Hab. locis graminosis regionis inferioris et medite ins. Chatham et Charles (Ipse). 61. P. FASCicuLATUM Swavt: Prodrom. fl. ind. occ. I, p. 145. Kth. Agr. p. 94. Steud. Synops. p. 80 n. 558 et p. 67 n. 412 var. Gramen magis solitarie crescens. Culmus 2 — 3-pedalis, basi sub-geniculatus, ceterum stricte erectus, teres, foliosus, glaber, stramineus, penna passerina crassior; nodi swpius obtecti, angusti, pilis parcis pilosi. Folia erecta, semipedalia et ultra, fere pollicem lata, plana, margine scabro subundulata, saturate viridia, nervis et costa longitudinaliter striata, longissime acuminato-cuspidata, utrinque glabra; vaginse foliorum longitudine angulatas, glaberrimpe, margine tamen subvillos£e, adpressre; ligula in pilos soluta. Panicula fa- stigiato-ramosa, digitalis et ultra; rhachis angulata, scabra; rami simplices, inferne semiverticillati, deinde oppositi, ultimi alterni sed appropinquati, longiores 3-pollicares, angulo plerumque 30" arrecti, acute angu- lati, aculeolis crebris scaberrima; pedicelli inwquales, apice non incrassati etiam angulati scabri et pilis pa- ucis sat longis basi ciliati. Spicula) pyriformes, supra medium latiores, fere lineam longre, fusco-brunne- - 45 sceiites, apice subnigricantes; gluma exteriör spiculam mediam attingens, acutiuscula, pallide brunnea, tri- nervia; gluma superior ovalis, nervis 5 — 7 atris notata, inter nervös opace rugulosa; palea fl. sterilis glumffi su})eriori siinilis, sajpius adhuc fuscior; paleaä fl. fertilis ossea;, punctulataj, enervia?. Vai'iat ninjor et minor. A prsBcedente diff^ert magnitudine culmi et foliorum, ramis paniculae multo longioribus et fastigiato- corymbosis, pedicellis basi ciliatis, spiculis pyriformibus apice atro-infuscatis, paleisque flosc. fertilis non nervoso-striatis. Propius quodammodo ad P. flavescens Sw. accedit ut jam monuit Swartzius ipse (Adnotationes botanicEe, quas reliquit O. Swarz, ed. J. E. Wikström. Holmise 1829, p. 9), quaB species tamen aperte differt vaginis foliorum e tuberculis sparse pilosis, pedicellis densius ciliatis, spiculis subglobosis &c. 62. P. FLUiTANS Retz. obs. III, 8. Kth. Agr. p. 78. Hab. locis aqua stagnante repletis reg. medias ins. Chatham (Ipse), 31. OPLISMENUS. Palis. Fl. Owar. II. 14. Endl. gen. n. 778. 63. O. CoLONUs HBKth. nov. gen. et sp. 1, 109. Kth. Agr. 142. Panicitm Colonum L. sp. 84. Ilook. 1. c. p. 172. Hab. locis subuliginosis reg. inediaä insula3 Charles {Darwin et Ipse). 32. AMPHOCH^TA. Ands. 1. c. p. 136. Spicula3 biflorge, setis subinvolncratse; flosculi mutici, inferior masculus v. neuter uni- paleaceus, superior bipaleaceus. Involucrum deciduum, e setis 2 — 4, ad utrumque latus spiculge collectis constans. Glama3 2 hyalince, ingequales, mutica3, convexee. Paleae flo- sculi hermapliroditi merabranacea?, convexai, exteriör apiculata, interiör superiorem mar- gine amplectens. Lodiculae minutge, concavse, ovato-lanceolatee, acutse, integrse. Stamina 3, antheris rufescentibus, filamentis brevissimis. Ovarium glabrum, styli elongati, stig- mata obscure purpurea, pilis subsimplicibus penicellata. Genus (cujus nomen ab c(fxsertim autem basin versus aculeis planiusculis acutissimis ti-iangulariter elongatis erectiusculis creberrime armatuni, apice irrregulariter et le- viter sinuato 3 — 5-fidura, intus et ore pubescens, ceterum glabriusculuni. Glunia exteriör ovata, acutis.sima, flosculos agquaus, hyalina, nervis 3 viridibus notata; gluma interiör exteriori aquilonga, acuta, uninervia. Flosculus sterilis neuter unipaleaceu.s, vel masculus bipaleaceus, paleis hyalinis, filamentis antheris duplo longioribus. Flosculus herma^phroditu.s : palea exteriör dorso subconvexo 3-nervia, basi costis 2 minutis no- tata, apice viridulo subcuspidata, niarginibus interiorem binerviam hyalinani amplectens, lactea. Lodiculse nuUse vel obsoletae. Generis Cenchri species raaxime variabjles nondum rite extricata; sunt et cognitse. C. eciiinatus oranium maxime polymorplius et per terras tropicas et subtropicas latissime di.spersus a nostra specie quo- dammodo differt laciniis involucris vulgo basi plus minus concretis et spinulis infequalibus passim obsitis. Non autem est negandum formam in insulis Galapagensibus lectam arctissirao vinculo C. echinato esse affinera. * C. GRANULARIS Ands.: culmo erecto, foliis scabris, vaginis pilosis; involucro apice subintegro, introrsum ad basin fisso, dorso tuberculato costato vel laeviusculo, spiculas includente. — Ands. 1. c. p. 140. Hab. locis graminosis declivibus reg. inferioris ins. Chatham (Ipse). Culmi csespitosi, simplices, a basi erecti v. subexcurvati, pedales, angulati, scabriusculi; nodi augusti infuscati. Folia erecta, medio latiora (2 lin.), superne scabra piiisque raris parce conspersa; vaginaä sub- dilatatse, ad basin fissse, plerumque apertffi, valide striatae, lateribus dense et longe liirsutas; ligula brevis- •sima longe pilosa. Spica fusco-brunnea, valde tenuis, strictissima; rachis rigida, costato-angulata, scabra, Spicularum glomeruli omnino sessiles, niinuti, subgranuliformes. Involucra plerumque difFormia, se. in parte spicse inferiore subechinata, in superiore sublsevia, e basi lata et complanata conica, ore irregulariter si- nuata, apertura introrsa lacinia simplici seepe clausa, omnino glabra; aculei, si adsint, plani, breves, acuti, interdum obveniunt tuberculi rari vel costse plus minus elevatffi, pars superior autem semper nuda videtur. Spiculse inträ involucrum srepissime 2 — 3. ut in specie prsecedente omnino constructse. Hebc forma habitu quidem singulari subspecies prsecedentis forsitan est habenda; formas tamen vere transitarias non in insulis vidimus. 48 3:.. AXTEPIIORA. Schreb. grain. t. 34. EvdL geii. n. 785. 70. A. ELEGANS Schreb. Gruiii. 2, 105. Kth. Agr. 1G9. Hab. locis graminosis reg. meditx' ins. Charles (Ipse). Specimina, qu» ex insula dicta reportavimus, ali iis ex India occidentali diiferunt culmo etiani ramo- siori, foliis latinribus et brovioribus, prjesertini autera spica valde tenuiori, ita ut prinio obtutu plantani nostram vere distinctam diceres. Sunt auteni oninibus ceteris jiartibus prfeseitim spicularum illi diu cotrnita? nmnino sirailia, si glumas exteriores diartaceas forsan excijiias, quas plerumque niargine quodammodo sinu- atas vidimus. * Anth. cuspidata Ands. (1. c. p. 141): spica tenui, glumis exterioribus acutatis, foliis vaginisque scabre pilosis. Hab. locis graminosis reg. inferioris ins. Indefatigable (Ipse). Culmus internodiis 2 — 3 inferioribus genuflexis adscendens, mox strictus, glaber, striatus, subpedalis. Folia lanceolato-linearia, acuminata, plana, 2 — 3 uncias longa, 2 lin. lata, margine sinuato-rngosa, utrinque sffipe pilosiuscula, basin versus pilis longioribus parce obsita; vaginse saltem inferiores liirsutae ve! pilosre, valide striataj; ligula producta apice lacera. Spica gracilis, 2 — 3 uncias longa, \\ lin. lata; rachis flexuosa, in medio margine late viridi-alata. SpiculaB ex basi ovata ovato-conicae; glumse exteriores longe cuspidato- acuminatse, extus viridi-nervosas, margine ssepissinie sinuata?. Partes ceterae flosculi ut in normali. Utrum species propria an varietas tantummodo sit dijudicare non valemus. Differt ab A. elegante: statura multo minori, culnii internodiis 2 — 3 sumniis stricte erectis, foliis brevioribus cum vaginis pilosis, spica adliuc graciliori, rliaclii evidentius alato-marginata, glumisque connatis in cuspidera viridulum excur- rentibus. 36. STIPA. Linn. gen. n. 90. Endl. gen. n. 79S. 71. S. ROSTRATA J?u7.s. (1. C. p. 142): panicula spicifonni, basi siibinterru[)ta, ramis solitariis v. pluribus a basi spicatis et di visis stricte adpressis; glumis hyalinis ina'qualibiis aristatis, infe- riore breviore acuminata, superiore apice bifida; flosculi palea exteriori glumas inferioris aristarn asquante, la3vi, in rostrum 4 — 6:es tortuin attenuata, arista vix basi torta, 4-lineali. Hab. locis maxime lapidosis et sterilibus cum Setaria Antillarum et Eutriana [)ilosa aliisque, reg. inf. insulan Chatham (Ipse). Radix fibris basi tonientosis ceterum glabris descendentibus fasciculata. Culnii dense cffispitosi, stri- ctissimi, 1 — 3-pedales, teretes, flavo-virentes, infra articulos anguste constrictos fuscos glabros scabri. Folia longa (vix tamen pedalia) laxiuscula, longis.sinie acutata, plana rarissime margine involuta. Ii lin lata, subtus glaberrima, supra minutissinie pubescentia, obscure viridia; vaginae internodiis breviores, clausse, striatffi, glabrse; ligula brevissima, fuscescens, pilis albis longis dense ciliata. Panicula spiciformis, con- tracta, laxiuscula, flexuosa, basi vagina folii summi inclusa ibique interdum interrupta, apice acutiuscula, 5 — 7 uncias longa, medio vix semiunciam lata, virescenti-flavescens; rami solitarii vel seniiverticillati (1 — 3) a basi divisi et florigeri, rachi adpressi, scabri; spiculse brevissinie pedicellata;, 3 lin. longa, angustissimse ; gluma; nervö dorsali viridulo, scabro, in aristam 11 linealem, iu-a?sertim in gluma inferiore scaberrimam excurrente carinataj, marginibus hyaliiiw, inferior parum brevior acuminata, superior apice bifida, ex emar- giuatura aristata, flosculum fere totum involvens. Flosculus Isevis, aristam glumje inferioris sequans, flavo- brunnescens, pedicello apice parce et brevissinie barbato insidens, rostro viridi spica; longitudine 4 — 6-ies contorto terminatus, cum ari.sta simplici rectiuscula fiosculi ipsius (cum rostro) longitudine, i. e. 3 — 3^ lin,, basi pellucidiore semel torta, minute scabriuscula obsolete articulatus. 49 Aristid^ SUBSPICAT^ liabitu externn et omnibus partibus .spirularuin similis, ut nou nisi arista sim- plici rectiuscula accurate distinguatur. Radicis fibrffi basi liirsut.T. culiiii elatinros, tolia plana! Ad eam tribum aperte pertinet, quam Trin. et Rupr. in Mém. de TAcad. iinp. de St. Petersbourg VI, Serie. Tom. V, p. 53 Schlzachne appellaverunt »glumis subulato-acuininatis, interiore apice integra, supe- riore apice bidentata flosculum subsequante». Coiitiuet ea tribus unani tantuin speciem, se. capensem S. PARvrLAM Nees ab Esenb., quce tion tantuin panieula depauperata, ramis divaricatis, sed etiam callo lon- gepiloso, et arista liorizontaliter reflexo basi torla recedit. 37. AEISTIDA. Lhm. gen. u. 9 i. Endl. gen. n. 801. 72. A. SUBSPICATA Rupr. et Trin. (Sp. Gram. Stip. p. 125 in Act. Acad. Imp. Petrop. Sér. VI. tom. V.) Hook. 1. c. p. 174. Steudel Synops. p. 137. Hab. locis sterilissimis elevatis ins. Albemarle {Jlfacra^ et Ipse). 73. A. DIVULSA Ands.: panieula 4 — G-pollicavi, raniosa, pyramidali, oblonga, ramis plu- ribus v. subsolitariis pluries divisis, longis; glumis cuspidato-aristatis subfequalibu-s ; flosculo glabro, apice cum arista persistente articulato, infra articulum bis torto, setis nudis patenti-arcuatis suba3qualibus, media subsemipollieari. — Ands. 1. c. p. 143. Hab. locis maxime lapidosis reg. inf. ins. Ciiatham cnin Setaria Antillarum aliisque (Ipse). Radix fibrosa, fibris eburneis glabris. Cuhni densissime casspitosi, 1— 2-pedales, stricte erecti, teretes, glaberrimi, pallide virides, infra nodos vix geniculatos scabriusculi. Folia semipedalia laxe patentia, vulgo convoluto-filiformia, I lin. lata, suljtus glabra punctulata, supra dense et brevissime puberula, marginibus glabris; vagin» ad basiii fissa3, clausa, nervosse, glabraj; ligulfe loco pili longi argentei. Panieula pallide straminea, ovato-pyramidalis, junior basi vagina folii summi iiiclusa; rami subsolitarii vel 3—5 semiverti- cillati, longissimi, subpatentes, pluries divisi, ramuli breves subspicato-stricti scaberrimi etiam divisi. Spi- cula cum aristis unciam longa, subalbida; gluniffi hyalinaj uninervia? carinatas liispidre sensim mucronatte, inferior dimidia parte iuferiore superiorem paullo longiorem fere amplectens; flosculus glumis I — U lin. bre- vior, fulvo-fuscescens, apice infra aristam cum flosculo articulatam bis tortus, viridis; setffi patente-recur- vatse, minutissime hispidulas, -1 unciam longte, eequales. Ab Aristida suspicata, cui certissirae propior, diflfert: panieula in ramis patentibus divulsa (unde nomen), flosculo demum infra aristam bis tantuin torto, la3vi, setisque minus scabris. 74. A. CAUDATA Ands.: panieula 4 — 5 poUicari, spicatim eondensata, basi interdum in- terrupta, ramis a basi spicatis, brevissirais; glumis cuspidato-acutatis , superiore apice subbifida; flosculo pubescente, longius rostrato, cum arista persistente articulato, infra aristam bis vel semel torto nudis, setis patenti-divaricatis, scabriusculis. — Ands. 1. c. p. 144. Hab. locis lapidoso-graminosis insulte Indefatigable (Ipse). Radix fibris brevibus glabris fasciculata. Culmi ca?spitosi vel subsolitarii, 2— 3-pedales, stricti, basi squamati, parte inferiori subramosi, par.um geniculati, firmi, 1— 1-i lin. crassi, inferne obscuri, ceterum viri- des, internodiis parte superiore scabris. Folia subpedalia, acuta, planiuscula vel marginibus revoluta, 2 lin. lata, subtus glabra, supra scabriuscula; vagina3 maximam partem internodiorum tegentes, superne juxta margines scabriusculce ceterum glabra3; liguloe loco pili longiusculi albi. Panieula basi vagina inclusa, cau- dato-oblonga, subarcuata, obtusa, 5— 6-pollicaris, medio vix semiunciam lata, ramis usque ad basin spicatis. Spicute subsessiles; glnmse hyalinaj, nervö viridi scaberrimo carinatse et aristatse, apice (interdum obsolete) bifidfe; flosculus glumis 1' lin. brevior, trigonus, fuscescens, parte superiore pubescens, longius rostratus, ibique infra aristam cum flosculo articulatam semel vel bis tortus; seta; divaricata;, glabriusculffi, a?quales. 50 Ab ARLSTIDA SUBSPICATA rerte di.stin<;uitur rostro flosculi minniuara quater torto, eodemque modo quo all Ar. repente etiam differt: culino elato stricto, foliis latis supra obsolete pilosis, glumis nullo modo obtusis, setis subuiicialibus. Aristidam autem nostrani divulsam et compactam quodammodo conjungit, sed a priori lecedit culmo multo crassiori et firmioii, foliis latioribus sa;pius planis, panicula caudatiin con- tracta, gluma superiori apice interdura bifida, interiori longius aristata, utraque nervö viridi hispido caiinata, flosculo hirsutulo longius rostrato, et ab A. compacta culrao, foliis et panicula etiam majoribus, gluma in- feriori acutata, rostro semel vel bis tantuni torto, setisque etiam glabrioribus. 75. A. COMPACTA A7ids.: panicula o — 4-pollicari, spicatim contracta, ohlongo-cylindracea, ramis a basi spicatis, brevissiinis, clivisis; glumis apice erosis v. bifidis, aristatis, infe- riori breviori; flosculo glabriusculo, apice cuni arista persistente articulato, infra ari- stam quater torto, setis nudis divaricatis 8uba?qualibus, inedia subunciali. — A. 1. c. p. 145. Hab. locis siccissimis admodum elevatis ins. Albomarle (IjJse). Radix flbris longissime pubescentibus fasciculata. Culmi semipedales, deuse ca?spitosi, decumbentes, articulo ultimo geniculatim erecto, tenues, glaberrimi, niteiites, infra nodos angustos atros scabriusculi. Folia ri"ida, convoluto-filiformia, subpungentia, 1 ' lin. lata, subtus glaberrima, in nervis scabre et densissime puberula; vaginre internodiis brevinres, clausae, valide striatre, glabrse; ligulffi loco pili longi albi. Panicula flavescens, vagina basi inclusa, spiciformi-contracta, deusa, cylindracea, 3 — 4-pollicaris, obtusa; spiculaj subsessiles, quam in prioribus majores; glumje latiores, hyalinae, nervö unico (saltem in gluma inferiori) hispido carinata?, interiör apice subtruncata, arista gluma duplo breviore armata, superior inferiori evidenter loncior, apice bitida, ex emarginatura aristata. Flosculus glumam inferiorem sequans, pedicello valde bar- bato insidens, scabriusculus vel punctulatus, infra aristam cum flosculo articulatam quater tortus, pallide virens; setaj mox divaricat», minutissime hispidulas. Ab Ar. divulsa differt: flbris radicalibus pubescentibus, culmis brevioribus, inferne decumbentibus, foliis convolutis subpungentibus, parum latioribus, panicula spiciformi. compacta, glumis bifidis longius aris- tatis latioribus, pedicello flosculi densius barbato, flosculo glumam inferiorem ajquante, hispidulo, infra aris- tam quater torto, setis denique statim divaricatis jequalibus. Ab Ar. SUBSPICATA, cui congruit flosculo quater torto, distinguitur fere eisdem notis culmi, folioruni et paniculae, quibus a priore, setisque fere glabris. Ar. repens recedit flosculo infra aristam semel torto, setis multo brevioribus. Ab A. CAUDAta nostra diversa est flosculi rostro quater torto. 76. A. repens Iiuj)r. et Trin. 1. c. p. 128. Hook. 1. c. p. 175. — Steudel Synops. p. 137. Hab. in ins. Galapagensibus (James? Douglas). 38. SPOROBOLUS. R. Br. proJr. 170. Endl. gen. n. 809. 77. S. ixDicus Br. prodr. 1, 170. Kth. agr. 211. Hab. locis graminosis elevatis in.s. Charles, cuni Pasp. conjugato (Ipse). Sp. ixdicus et tenacissimus, liabitu externo valde similes, aegre dignoseuntui'. In priori racemus quidem ssepissirae in paniculam contractam angustam dissolvitur, in posteriori racemus spiciformis restat et contractus; quam tamem formam inflorescentiee e variis locis pinguioribus vel siccioribus mire variam per orbem australem invenimus. Color taraen spicularum nonnihil diversus, in tenacissimo obscurius viridis, interdum subviolacescens, in altero subflavescens; etiam gluma difterentias, quamvis leves, praebent; in Sp. INDICO gluma superior inferiori paullo longior, in Sp. tenacissimo subbrevior vel eam tantum eequans. Sp. TENACissiMUS orbi novo fere peculiaris, sed Sp. indicus ab orbe vetere ad insulas Antillanas forsitan im- migravit, unde liuc introductus. Est enim hfec species utraque SPOROBOLI colonorum ubique mira socia, quocunque domicilia sua vaga portant I 51 78. S. viRGiNicus Kth. Gram. 1, 67. Agr. 210. Agrostis viPvGixiCA Lwn. sp. 34. Hab. ad ripas aquarum salsarum prope litora insulse Cliathain (Ipse). PlanttB aiitillan» nostra oninino similis sub duplici occurrit forma : ohesa: subflavescens; culmis basi valde ramosis adscendeiitibus digitalibus, foliis densissiine confertis; panlcula angusta. data: subvirescens; culmis basi longissirae repentibus sub.simplicibus, arcuatim erectis, pedalibus et ultra, foliis remotioribus, panicula ampliori. 39. LEPTOCHLOA. Palis. agrost. 71. Endl. geu. n. SiO. 79. L. viRGATA Palis. Agr. 71. Kth. Agr. 269. Hab. locis graminosis elevatis ins. Charles (Ipse). 80. L. HooKERi Ands.: viscida, pilis e tuberculis niinutis ortis undique scabra; paniculag ramis strictis, simplicibus, spicatis; spiculis 5 — 7-floris, palearum nervis lateralibus lon- gissime ciliatis. L. HIRTA Nees (sub Diiieba) mscpt. sec. Steudel Synops pl. gl. p. 209 n. 21 sec. descript. — Tricho- NEURA Amh. 1. c. p. 148. Calamagrostis pumila HooJc. (1. c. p. 176). Hab. locis maxirae sterilibus ins. iVlbemarle et Chatham (Ipse). Culmi csespitosi, a basi eximie ramosi, ramis geniculatim adscendeiitibus, internodiis Ii — 2-pollicaribus subflexuosis, ultirais erectis, nunc spithamei nunc pedales, nitidi, teretes, punctis scabris sub nodos con- spersi; nodi augusti fusci glabri. Folia brevia (1 — 2 pollices longa), anguste linearia, acuta, utrinque ner- vis elevatis fuscis, interstitiis albatis et a punctis callosis magnis albescentibus longe pilosis scabra, erecto- patentia, niarginibus involutis tiliformia; vaginaj internodiorum maximam partem involventes, ad basin fissse, clausse, dorso carinatse, nervoso-costatae, etiara ex punctis grossis longe et dense pilosffi, subviscidse; ligula producta, apice lacera. Panicula ovata ramosa, ramis simplicibus patente-strictis, a basi alternatim spi- catis; rachis acutangula, compressa v. triquetra, costato-nervnsa, scaberrima, viscida. Spiculse 5 — 7-florfie, stramineo-brunnese; glumse spiculam fequantes, sequilongae, acutato-cuspidatee, exteriör nervö subduplici valido apicem versus scabriusculo carinata, marginibus hyalina; rachiola geniculata, in apice geniculorum sub flo- scuio singulo pilis brevibus albis scabris barbata. Jlosculi distichi hermapliroditi, quinque ad septem, sum- mus incompletus; palea exteriör convoluta, dorso nervis tribus parce puberulis striata, apice biloba, nervö medio ante emarginaturam in aristam scabram, rectam 1 lin. longam excurrente, lobis hyalinis, subrotun- datis, sublaceris partita, marginibus involutis, in nervis induratis crassiusculis longissime et dense ciliato- hispida; palea interiör emarginaturam exterioris attingens, acuta, binervia, marginibus inflexis. Lodiculse et partes fructificationis ut in diagnosi generica. A plerisque Leptochloae speciebus valde differt spicis racemose pauiculatis, nervö medio palese exte- rioris ante emarginaturam in aristam scabram excurrente. Tab. I. fig. 2. b spicula, c gluma exteriör, d gl. interiör, / palea exteriör cum arista, g lodiculae et partes fructificationis. Nomen a Steudel allatum, non conservandum puto, quum a Ne.eslo speciei Dineba dicatum fuit, et quod diagnosis Steudeliana in nostram minime quadrat (»spicis brevibus, vix 3 ' longis, gluma inferiore duplo breviore, spiculis subbifloris»). Modificationeni tantum pumilam aut specimen mancum descripisse vi- dentur Houker, Nees et Steudel. Botanik, O 52 40. ELUSINE. Gartn. fruct. I. 8 t. I. Endl. gen. n. 841. 81. E. INDICA Gcertn. 1. c. Kth. Agr. 272. Hab. locis graminosis medi» regionis iiis. Charles (Ipse). 41. EUTRI.WA. J'rin. agrost. 101. E»dl. gen. ii. 8ä7. 82. E. piLOSA ffook fil. 1. c. p. 173. Hab. locis lapidoso-graininosis reg. inferioris insiil. Chathain (Ipse) et Albenmrle (Ipse et Darwin). Descriptio quam dedit ill. I/ooker (I. c.) iu .specimina a nobis lecta in plurimis quadrat. Quajdani tamen addenda censemus. Culnius nuiic digitalis (ins. Albemarle) nunc fere bipedalis (loei.s maxiine gra- minosis in.s. Chatham). Folia 6 — 9 pollices longa (nec 2 — 3). Structura .spicularum accuratius illustraada. Spiculse nunc 4 nunc 6 — 7; duae vel quatuor inferiores minus evolutse, se. sub-unifloia?, flosculo sjepius non aristato. Spiculae du» .superiores biflorae, flosculo superiori dorso longe aristato. Glumae du£e, inferior nris- tseformis angustissima, e flosculis subremota, superior flosculo.s subinvolvens, dorso carina valida viridula .scaberrima in mucronem excurrente aucta, marginibus latis hyalinis. Flosculus inferior hermaphroditus, ut in descriptione Hookeri. In spiculis inferioribus (i. e. in quarta et quinta si 6 vel 7 adsunt) ad basin la- teris interioris flosculi liermaphroditi rudimentum interdum observatur flosculi secundi,- aristam longam sca- berrimam viridulara basi quodanimodo in paleam dilatatam simulans. Flosculus superior (in spiculis 2 summis) unipaleaceus, sterilis: palea dorso convexa, glaberrima, apice trifida, lacinia media in aristam sea- berrimam submarginatam spiculae latitudinem sequantem excurrente; laciniee laterales infra vel ad medium paleam egredientes, setiformes subtrigonee hyalinae. Stamina kermesina. Tab. I. flg. 3. b spicularum glomerulfe; c raehis earum pars nuda; d, e spicula? inferiores; / palea earum exteriör et (/ interiör; h partes fructificationis; i spiculffi 4; k spicula superior; I palea ejus superior. Cum speciminibus E. curtipendul^ Tiiu. (Atheropogon apludoides LL Enum. berolin. I. p. 234) ex Mexico (Hcvnke), St. Louis (EiKjehnann) et Texas {Lindlmnwr) maxime congruit, sed difiert: foliis latioribus et longioribus, paleisque aristatis. Eutriana juxcifolia (Ueterostegia ju\c'IF0LI.\ Desv., DiNEBA BROMOIDES HBK., a quo xVristida americana L. Sw. e Jamaica diversa) forsan ad aliud genus pertinet. E. affinem et gracilem non vidimus. 42. POA. L. gen. n. 83. Endl. gen. n. 87t). 83. P. MEGASTACHYA Koel. gram. 181. Kih. Agr. 333. Hab. locis siccis littoralibus insularuin Chatham et Charles (Ipse). A forma vulgari specimina a nobis lecta differunt: panicula multo niinori, glomerato-contracta, roseo- flavescente, ramis omnino glaberrimis, nervö marginali gluniarum valde prominente, flosculis remotiusculis, culmis geniculatim adscendoutibus, foliis inferne turfoso-collectis. An vere distincta sit, nescio. 84. P. PILOSA L. sp. 100. Kth. Agr. 329. Hook. 1. c. p. 175. Hab. in insula James {Darwin). 85. P. CILIARIS L. sp. 102. Kth. Agr. 337. Hooli. 1. c. p. 175. Var. a) panicula elongata, vaginis hirsutis, culmis erectis. /?) panicula contracta, vaginis pilosis, culmis subrectis. Y) panicula elliptica v. elongato-ovata, vaginis glabriusculis, culmis tenuibus {jro- cumbentibus. 53 Hab. locis siccis regiouis inferioris ins. Chatham et Charles (Ipse et Darwiji) et in insula Albeniarle [Macrce). Speciraina, quaj in insulis duabus legimus, inter se noiinihil differunt statura et forma. Quee in insula Chatham crescentia invenimus panicula angusta dense contracta fere spiciformi, cuhnis digitalibus erectis, vaginis superne longe et sparsim pilosis, foliis brevissimis strirtis convolutis singularia; qua3 in insula Charles panicula verticillatim interrupta, culmis valde csespitosis geniculatim adscendentibus, interdum subpedalibus, foliis patentibus planiusculis, vaginis totis pilosis recedunt. CYPERACE^ DC. 43. CYPERUS. Linn. geu. E/ull. geu. u. I0iJ3. 86. C. MuTisii (Mariscus) HBK. nova gen. et sp. 1, 216, t. 66. Kth. Enuin II, p. 124. Var. foliis euhno longioribus IIool: fil. 1. c. p. 178. Hab. locis siccis reg. medite ins. Chatham (Ipse) et Charles (Ipse). — Var. in ins. Albemarle (Macrce). In speciminibus a nobis lectis squamas infimas spicularum aliter constructas invenimus, quam apud Uooker 1. c. describuntur. Squama? vacu» interdum tres, interiör minor et angustior, a basi lata ovata in apiculum elongatum viridem carinatum scabriusculum excurrens; squama secunda latissime ovata, rotunda- to-truncata, multinervis, medio flava, ceterum sanguineo-brunnescens; tertia saepe hermaphrodita, etiam dorso la.'vis. Involucri foliola saspe 7, basi interdum brunnescentia, margine et carina scabra. Involucella subn- lata, eiliata spiculas tantum inferioris glomeruli suifulciunt, easque ssepe subduplo superant. Variat prasterea his in insulis: plenus: spiculis e squamis fertilibus tribus constantibus ; squamis vacuis duabus obtusis apice hya- linis; involucro triphyllo; foliis angustissimis, subflaccidis, culmo brevioribus. (Insula Cha- tham). veyetiur: culmo pedali, foliis 2\ lin. latis planis, culmum asquantilais, foliis involucri 8 — 9 latissi- mis, maximo plus quam semipedali, basi vagiuantibus, infuscatis; umbellae radiis 10 — 11; glomerulis longissime pedunculatis, apice subclavatis, fere unciam longis. (Insula Charles). 87. c. BRACHYSTACHYS (MaRISCUS) Hook. fil. 1. C. p. 179. Hab. in insula Charles (Ipse et Darwin) et James (Scouter). Specimina mea a descriptione Hookeriaua differunt: culmo omnino erecto (nec basi repente), vix pe- dali, foliis dimidio culmi brevioribus, apice curvatis, marginibus teviusculis et spiculis brunneo-cinerascen- . tibus. Pra3terea hfec addenda: Folia involucralia spiculam superantia, brunnescentia. Squamse vacuae obo- vatse; squama fertilis maturitate trigona, dorso carinata, lateribus utrinque 3 — 5-nervia, cuneata; squama apicalis tantum rudimentalis ; i-achiola inter squamam fertilem et rudiment:;lem oblonga, alata, medio nervö angustissimo praädita, in st|uania superiori fertili inclusa. — Itaque a specie Hookeriana distinctus sit necne, incertum nobis videtur. Certissime tamen a M. mutisu diversus! — Icon. Tab. II, f. 2. 88. C. CORNUTUS Ands. culmo stricto, trigono; foliis valde elongatis, canaliculatis, margine Isevibus, vaginis sanguineis inferne nigrescentibus, foliis involucrantibus 5 — 7-striatis; glomerulis rotundato-ovatis, radiis inajqualiter elongatis; spicis brevibus, subseptemfloris, squamis ovato-rotundatis valde compressis, lateribus elevato-costatis. Mariscus cornutus Ands. 1. c. p. 151, n. 86. Hab. locis siccioribus reg. medige insularum Charles et Chatham (Ipse). Erectus, glaberrimus, rufescenti-sanguineus. Radix fibrosa, fibris crassiusculis fusco-nigris, glabris. Culmi subcsespitosi, sspe gemini vel immo solitarii, basi incrassati et foliati,, superne nudi stricti, firmi. 54 i-otundato-trigoni, augulato-sulcati, glaberrinii, simplices, rufo-brunnei, inferne saiiguinei fere bipedales et 2 lineas crassi. Folia tiipedalia, 2 lin. lata, nuinerosa, pleraque radicalia, basi vagiuantia; vagin» iioniuillte aphyllse apice truucato-rotundatffi, inferiores nigricantes, ceterse sanguineo-rufescentes, radicales ad basin fissse, cauliiiEe clausas, marginibus late hyalino-scariosae, profunde sulcatse; laniina longissima, crassa, cana- liculata, utrinque glaberrima, lateribus applanatis, marginibus tenuiter scabriusculis, Iste graminea vel pal- lescens. luvolucri folia plerumque sub-quiiique, minora 2 subtriquetra, marginibus scaberrima, longiora tria foliis caulinis sequilonga et subsimilia, basi vagiuantia dilatata sanguineo-infuscata. Umbella inffiqualiter radiata; fasciculi 6 — 8, quorum 1 — 2 sessiles, ceteri longius pedunculati, ovato-cordati vel subglobosi, 3 — 4 lin. longi, sanguineo-fusco-nitentes, e spicis 12 — 30 compositi. Spicffi divaricata;, invicem imbricatfe, sjepe 2 lineas longje, e squamis subseptem compositi; squamee omnes (apicalibus exceptis) fertiles, suborbiculares, lateribus ad basin dilatatfe, apice in mucronem cornu instar obtuse incrassatum et parum dilutiorem basi scabriusculum recurvura attenuatse, a lateribus compresso-carinatse, utrinque nervis 3 curvatis lineato-co- statse; rachis complanato-canaliculata anguste alata; stamina 3, filamentis planis superne nonniliil dilatatis, antheris angustis linearibus, exsertis. Caryopis obconico-pyriformis, triqueter, lateribus impressis, flavescens, punctulata, minute apiculata; stylus fuscus vix basi incrassatus, trifidus; stigmata exserta, curvato-flexuosa, dilutius liirsutula. *) MARISCOIDES: spicis obesis, e squamulis 4 — 6 compositis, quarum 2 — 3 inferiores vacuiT, inibricatse, 1 fertilis et suramae 1 — 2 iterum vacu£e. Hffic forma, quae in collectione uberior adest transitum non dubium ad genus Mariscus offert, quo optime probat hoc genus a Cypero non merito esse distinguemlum. — Icon. Tab. II, fig. I. 89. C. ESCULENTUS L. sp. 67. Ä7//. eniun. II, p. 61. Hab. locis huinidiusciilis umbrosis littoralibus insulte Chatham (Ipse). 90. C. STRiGOSUS L. sp. 69. Kth. enum. II, p. 87. Hook. 1. c. p. 177. Hab. in iusulis Chathain (Ipse) et Charles {Darwin). Specimina qua? locis graminosis insul£e Chathara leginuis forsan ad hane speciem pertinent, qiiamqnam a priori non certe distinguuntur. Spica; (juam in eo multo graciliores! 91. C. ROTUNDUS L. syst. veg. 98. Ktli. enum. II, p. 58. Hook. 1. c. p. 177. Hab. in insula Albemarle (Macrce). 92. C. suRiNAMENSis Roftb. gram. 35, t. 6. Kth. enum. II, p. 43. Hook. 1. c. p. 177. Hab. in insula James {Darwin). 93. C. INFLEXUS Miihl. in Willd. lierb. n. 1402. Kth. enum. II, p. 22. Hook. 1. c. p. 177. Hab. in insulis Cluirles {Darivin), Albemarle {Maare) et James {Scouler). 94. C. CONFERTUS FL ind. occ. I, 115. Species quam in omnibus insulis a me vi<:itatis sat copiosam legi, quam sine dubio ut C. iNFLEXUs Miihl. determinavit ill. IJooker, ab eo valde recedit capitulis non raro reraote pedunculatis, cuspide squa- marum multo breviore et crassiore nec ita recurvato-uncinato. C. CONFERTO autem, in insulis Antillanis obvio, ita similis ut ab eo vix distinctus haberi possit. Ut tamen melius illustratur species polymorplia hoc modo definiatur: (C. DissiTiFLORUS Ands. 1. c. p. 153) radice tenuissime fibrosa, culmis co?spitosis ere- ctis vel excurvatis, triquetris, basi foliatis; foliis erectiusculis v. arcuatis, culnunn vix sequantibus, glabris; involucro triphjllo; umbellaj radiis ingequalibus; rachiola non mar- ginata; spicis elongatis demum dissitifloris; squamis oarinatis excurvatim cuspidatis et dentatis, 4-nerviis; stylo trifido; caryopsi lateribus concava, punctata, apiculata. Hab. in insulis Chatham, Charles, Indefatigable, Albemarle et James (Ipse). 55 Radix fibris glabris teiiuibus fasciriihita, fibrillis capillaribus longe pilosis. Cuhiii caispitosi, diintales- pedales, erecti, apice arcuati, triquetri, lateribu.s niultistriati, glaberrimi, obscure virentes, basi squamoso- vagiiiati. Folia ad basin culmi couferta, iuferne squamoso-vaginantia, cuhiio vulgo duplo triplove breviora, erectiuseula, angustissima, apice in cariiia et inargiiiibus scabriuscuia ceterum giaberriiua. Involucri folia 3, minimuiii unibellam aquans, maximum eam duplo superans, carinato-plana, apice scabra. Umbella injequa- liter 3 — 4-radiata, radii ajiice spicas racenioso-fasciculata.s gerentes; fasciculus folio minimo involucri oppo- situs sessilis, qui folio maximo suffultus est longius (ssepe 3 uncias) peduncuiatus. Pedunculi spiculas 5 — 20 gerentes, triangulares, glabri. Spica3 ad maximum ^ unciara longa?, rectiuscute, fulvo-brunuese, inaturi- tate valde dissitiflor». S(iuama3 ovatfe, dorso carina viridi in mucronem acutum scabrum curvatum excur- rente, conipressione subaiataj, lateribus basin versus dilatatis sub mucrone sinuato-productis (dentiformibus), feri'ugineo-castanea3, nervis validis 4 fere ad margines excurrentibus notatfe. Stylus incanus profunde tri- tidus; stigma simplex. Caryopsis triangularis, lateribus concavo-impressis punctata, incano-nigrescens, minute apiculata. Foniiffi exstant sequentes: a. macrior: culrao 1 — U-digitali, apice incurvato, firmulo; involucri foliis subtribus; radiis umbellfe fere 3; fasciculis rotundatis, multispicatis. Hab. locis siccis insula3 Alberaarle. * uliginosus: humifusus, valde ca?spitosus; culmis digitalibus; foliis 2 lin. latis curvatis; umbellw ra- diis tribus, 1 — 2-uncias longis; fasciculis fere semiunciam longis. Hab. locis uliginosis insulee Charles. b. vegetior: culmo 1 — H-pedali, angusto, stricte erecto, subsolitario; foliis flaccidis gramineis etiam angusti- oribus; involucri foliis 3 — 4 longissimis; fasciculis oblongis; spiculis mox deciduis raris, carina squa- marum pallescente. Hab. locis sterilibus et graminosis ins. Chatliam. — * depauperatus : fasciculis lateralibus interdum deficientibus, uude culnms apice fasciculum tantum unicum gerit eumque non raro paucispicatum. (Chatham). — ** minor: culmo digitali, foliis vix lineam latis erectis, umbellas radiis brevissirais, spicis rarifloris. Hab. locis graminosis ins. James et Charles. c. l/ururiaiis: culmo bipedali, basi paucifoliato glaberrimo ; involucri foliis 4 — 6, miuimo 2 uncias, maximo 8 uncias longo ; umbellre radiis 7 — 8, usque ad quatuor vel sex uncias longis; spiculis subpersistentibus. Locis graminosis insulas James. — * palndosus: caespitosus, culmo erecto, digitali, basi squamato, deinde foliis stipato; foliis lon- gissimis culmum fere duplo superantibus, laxis, planiusculis, glabris; involucri foliis 5 — 6 planis, maximo 8 uncias longo, margine scabris; umbella contracta, involucro obtecta. Hab. ad ripas lacus parvi aqua salsa repleti non procul a litore insulae James. Qui has formas simul inspiciat vix credere potest eas ad unam pertinere speciem, tanta enim est difFerentia habitus, culmi, foliorum, involucri et umbellas. Constructione autem spicarum squamarum et ca- ryopsis inter se fere omnino congruunt. Qua diversa systematis ut dicitur vegetativi forma et natura for- san ex indole locorum, ubi crescunt, explicari potest. Quo magis arida terra eo minores evadunt culmi, latiora folia et majores fasciculi spicarum; quo magis graminosa eo elatiores culmi, longiora et angustiora folia, minores et magis rariflori fasciculi. Maxime autem singularis est varietas paludosa, quam facile spe- ciem propriam proponeremus, nisi forsan statum tantum juniorem formas luxuriantis esse crederemus. Unum tantum prjeterea specimen legimus. Cum sequente congruit forma squamarum earumque carina dorsali la>te viridi in mucronem recurvatum excurrente, nervis lateralibus validis. Diftert autem culmo (semper) cEespitoso elatiori, foliis culmo adhuc brevioribus, umbellse radiis 2 frequentissime longe productis, spicis maturitate eximie rarifloris, squamis apicem versus coustrictis angustioribus, mucrone majori, nervis fere usque ad margines excurrentibus, late- ribus magis castaneo-infuscatis, marginibus apice minus profunde dentato-sinuatis angustioribus minusque rotundato-dilatatis, caryopsis demum lateribus magis concavis. Cyperus RUBIGInosus jffook. differre videtur: »culmo aphyllo, involucro 6 — 8-phylIo, umbella ö — 8- radiata, squamis lateribus binerviis». Praterea bipedalis describitur. 56 * C. (CoNFERTus) BiUNCiALis Aucls. ]. C. p. 156: radice iibrosa, culmo erecto vel curvato, 1 — S-unciali, basi paucifoliatu; fuliis culiiium suba^quantibus, excurvatis, involucro 3- phyllo; uinbella conglonierata; rachiola imiiiarginata; squaruis elUpticis cuspide breviori subexcurvato acutiusciilis, margine siiperiori deiitatis, iitrinque 4-nerviis; stylo trifido; caryopsi triangulari, puiictulata. Hab. locis arenoso-siccis regioriis medise insula? Charles (Ipse). Statura huinilis, simpliriuscuius, hvte tuscescens. Culnii solitarii v. subca-spitosi, erecti, apice ourvati, triangulares, in inedio lateruiii (.■o.sta siniiilici iiotati, glabenimi, basi foliis 2 — 5 stipati. Folia basi vagi- uaiitia, vix eulimim eequantia, curvata, U lin. lata, apicem versus niarginibus et carina scabriuscula, cete- ruin glaberrima. Involucri folia tria, quoiuni tertium mininnim, niaxinuim tasciculuin spicarum duplo tri- plove superans. Umbella in glonierulum e spicis 4 — 8 formatum contracta; rachiola vix marginata, gla- berrima. Spicse 4 lin. longse, rectse, lineares, acutte, fusco-brunnese : squamae late ovatae, lateribus convexis rotundato-dilatatis infra cuspidera carina;' sinuato-infiexis, castaneo-fuscte, margine exteriore pallidiores, utrinque 4-nervia', nervis ante margineni desinentibus. Filamenta planiuscula caryopsi duplo longiora. Sty- lus profunde trifidus; stigma simplex. Caryopsis triangularis, lateribus obsoletius concavis, angulis non arutis, cinereo-nigrofusca, puiictulata, nitida, rostrata. (iuibus notis a pra-cedente, quocura niaxime atliiiis, distinguatur jam supra exposuinuis. 95. C. RUBiGiNOSus Hool: fil. 1. c. 178. Hab. in insula Charles (Darwin). 96. C. GRANDiFOLius Ands.: rhizomate repente, culmo elato, stricto, triquetro, glabro, basi foliato; foliis latissiniis, planis glabris, margine serratis; involucro 7 — 10-phyllo, foliis longissimis; umbella fere 20-radiata; fosciculis racemosis, 1 — 2 uncias longis; rhachiola non alata; spicis divaricatis, 6--10-floris; squamis dissitis, obtusis v. mucronulatis, late- ribus 3-nerviis. Hab. ill fossis aqua repletis regionis medite insuhe Chatham, Panici fluitantis socius (Ipse). Rhizoma late repens, fibras radicales validas fuscas glabras emittens. Culmus tri-quadripedalis, 3 lin. crassus, triangularis, lateribus planis striatis, marginibus glabris, basi infima foliis numerosis dense stipatus. Folia culmura subsequantia, basi saltem unciam lata, plana, costa media elevata, Irete virescentia, utrinque "laberrima, margine scabra, erecta, acutissima. Involucri folia 7—10, longissimum umbellam duplo superans, fere bipedale, omnia margine scabra plana. Umbellae radii 12 — 20 valde inrequales, basi nigrescentes, in- crassati, vix lineam crassi, maximi 9 uncias longi. 1 — 2 vix producti, apice simplices vel longissiuii inter- dum trifidi. Fasciculus e spicis in rachi communi distichis vel subverticillatis oppositis et liorizontaliter di- varicatis compositus, 1 — 2 uncias longus, unciam latus, plano-compressus. Rachis et rachiola angulatw non ålat». Spica3 lineares compressiuscula?, 6 — lO-florre, floribus remotis. SquarafB ovato-lineares, obtusa;, nervö medio vix cariuat* v. sub apice mucronatse, lateribus ssepe apicem versus erosis forrugineis, angustis- sime hyalino-marginatre, utrinque o-nervia. Stylus brunnens, ad medium trihdus; stigmata siniplicia brun- nescentia. Caryopsis oblonga, triangularis, lateribus planis, margine interiore curvato nigresceute, seriatim punctata v. striata, minutissime apiculata. Est liabitu omnino americano vel indico, ut vix indigeiius crederetur. Maxiine affinis C. AURICULATO ex insulis Sandwicensibus; ab eo tamen culmo elatiori, foliis latissimis, spicisque differt. COMMELYNACEJi: R. Br. Bard. 44. COMMELYNA. Dillen. Hört. elth. 93. Emil. gen. n. I0:'8. 97. C. AGRARiA Kunth. enum. IV, p. 38. Hab. in insulis James et Charles {Darwin). 57 HYPOXIDE^ R. Br. 45. HYPOXIS. Linn. gen. n. 417. Endl. gen. n. I2(H. 98. H. ERECTA Willd. sp. II, I, p. 106. Hab. in insula Cliarles {Darwin). ORCHIDE.E R. Br. 4G. EPIDENDEUM. Linn. n. 1010. Endl. gen. n. 1371. 99. E. spicATUM Hook. fil. 1. c. p. 180. Hab. in insula James {Darwin). PIPERACEiE Rich. .\1. PEPEEOMIz\. Gaud. Freyc. voy. 513. Endl. gen. n. 1 820 a. 100. P. FLAGELLirORMIS Hooh fil. 1. C. p. 181. Hab. in insula Jaines {Darwin). 101. P. PETIOLATA Hook. fil. 1. C. p. 181. Hab. in insula James {Danvin). 102. P. GALAPAGENSIS Hook. fil. 1. C. p. 180. Hab. in insula James {Darwin). 103. P. RAMULOSA Ands.: caule erecto ramoso, tetragono, sursum cum ramulis puberulo; foliis parvis, ovato-oblongis, oppositis vel 4— 5-nis, obtusis, tomento tenui.ssimo adpresso puberulis, carnosis, breviter petiolatis; spicis Hab. ad truncos arboruin in cacumine suinmi montis insulan Charles (Ipse). Caulis vix digitalis, inferne crassitie pennfe passerinse, inox clivi.su.s, ob.scure viridis, succo.sus, tereti- u.sculu.s, .sur.sum fuscior, tetragoiiu.s et puberulus; rami patente.s, inferne nudi, apicem ver.su.s racemoso-di- vi.si; ramuli patenti-fastigiati, pube cinera.scente subtomentosi. Folia in caule inferiori opposita, in ramis terna, quaterna v. quina, 2 lin. longa, lineara lata, planiu.scula, carno.sula, apice rotundato-obtusa, basi in petiolum .semilinealera subangustata, divarioato-patentia, utrinijue brevi.ssime puberula. Friictificationem et inflore.scentiam evolutam non vidimus. Cum P. MICROPHYLLA IJBK. (uova gen. et sp. T. I, p. 69, tab. XV, fig. 2) et P. GalapaGENSI Hook. aliisque pauci.s (ut P. loxen.si IIBK., fimbriata H/iijuel, trineura Miqucl, rubioide HBK., Sellowiana Miquel, Deppeana Scld., etc.) tribum sat naturalem fblii,s verticillatis saspe hir.suti.s insignem efficit. Ab omnibus, e quibu.s prs.sertira duabus prioribu.s pro.xima, difFert: .statura singulari erecta, nec basi prostrata, se. fruticuli niinimi instar, foliis brevioribus et latioribus, brevissime petiolatis et densissime puberulis. URTICACEiE Endl. 48. FLEURYA. Gaud. Bot. Voy. Uran. 497. Weddell. Arcliivcs du Museum IX, p. 100. Vrtica d. Fleurya Endl. gen. [). 383. 104. F. CORDATA Gaud. 1. c. Wedd. 1. c. p. 110. Urtica racemosa Plum. U. latifolia Rich. And.s:. 1. c. p. 159. :-#, J*.-. 58 Var. ad Fl. petiolatam Dcne (Hb. Tim. 162) accedeiis. Urtica tuberculata Ands. 1. c. p. 159. Hab. locis umbrosis regionis elevatioris ins. Charles (Ipse). Var. ad ripas laciis parvi salsi siib frnticibus ins. Cliathani (Ijist) reg. littoralis. Herba tenerrima, jilabenima, vix pedalis. Caulis erectus, iiifenie subnudus vel foliis 1 — 2 ad basin et medium, et cyma opiiosititolia prceditus. VoVui 2 — .^ polb loiiga ad maximum, infra medium 2 poli. lata, basi exacte rotundata, apice producto subabrupte acutata, serraturis divaricatis erectis inermibus, sub- tus pallidiora nervis prominulis arcuatis et tenuiter spiiiulosis notata, utriiiipie plana, tenuia. Cyma? rami pollieem longi, mox divaricatim divisi, erecto-patentes, iutenie nudi et setosi. Calycis laeinife setaceo-line- ares subpersistentes Semeu vix lineam longum et latum, plano-convexum, flavo-iiitidum, utriuijue rugoso- ]iunctatum, apice uncinato-recurvatum. 105. T. ^STUANS Gaud. 1. c. p. 196 (sec. Wedd. [>. 112)? — U. divaricata (»S);r.) ffooL 1. c. p. 181. Hab. in insula Charles {Darwin). 40. LAPOETEA. Gauä. 1. c. p. 408. Weddell. 1. c. p. 121. Vrtica c. Laportea Eiidl. 1. c. 106. L. CANADENSIS Gaud. 1. C. p. 498. — Urtica canadensis L. Hook. 1. c. p. 182. Hab. in insula Charles et James {Darwin). 50. PAKIETAEIA. Timrnef. Linn. gen. n. il5e). Specimina, quse in insula Indefatigable legimus, a planta americana non paullum habitu exteriori di- screpat; notas tanien, quibus certe distingueretur, invenire non potuimus. Habet tanien culmum multo gra- ciliorem, folia angusta, anthuros aphyllos, et ramos excurvato-patentes. Ea etiam forma, quae sine dubio in insiilam Charles introducta fuit, a specie norniali nonniliil differt. 112. A. CELOsioiDES HBK. 1. c. 2, p. 194. DC. prodr. XIII, II, p. 257. HooL 1. c. p. 189. Hab. in insulis Chatham (Ipse) et Charles {Darwin et Ipse). Hic etiam a specie americana caule minori ceterisque notis foliorum et florum valde differt. Quum ceterre species Amarantacearum (Am. spinoso excepto), qua his in insulis proveniunt, iis sunt peculiares, credere forsitau fas est has duas etiam omnino indigenas et ab americanis distinctas esse. 113. A. SPiNOSUS L. sp. p. 1407. DC. prodr. XIII, II. p. 260. Hab. locis cultis regionis inferioris iiisula3 Charles (Ipse). Magis foliosus videtur, quam in aliis insulis Oceani Pacifici legimus. 114. A. SCLERANTOIDES Ands.: caule e basi ramoso; ramis adscendentibus, teretiusculis, glabris, pallidis; foliis in petiolura angustatis, linearibns, cnneatis, apice truncatis et mucronatis; glomerulis spicatis, axillaribus, petiolo bi-evioribus; floribus densis, viri- dibus, calyce bracteis longiore, utriculis apice 3-dentatis. EUXOLUS SCLERANTOIDES Ands. 1. C. p. 163 n. 117. Hab. locis siccis regionis inferioris insulte Charles (Ipse). Radix tenuis. Caulis e basi ima mox ramosissinms ; rami digitales vel ultra, diffusi, inferne decum- bentes apicibus arcuatim adscendentes, fusco-fiavescentes, teretiusculi. Folia inferiora pollicem longa, vix lineam lata, e basi attenuata linearia, apice dilatato-cuneata, ibique omnino truncata, nervö medio subtus maxime elevato, fere duplici, albescente, in mucronem brevem excurrente aristata, utrinque Isete viridia, glaberrima, snbtus grosse punctata. Glomeruli axillares, e ramis 2 — 3 confertira spicatis compositi. Bractese 2 — 3 subinrequales, acutai, carinata3, viridulse. Sepala 3 — 5, anguste lanceolata, mucronulata, carinata, nervö medio albescente, lateribus viridibus, raargine hyalinis variegata. Utriculus compressus, apice 2 — 3-denticu- latus, viridi-fuscus. Semeu lenticulare, subinflatum, margine elevato-annulatum, nitidissimum, nigruni. Amaraxtus albus in variis terris eximie polymorphus huic speciei non valde absimilis; nunquam taiuen forma A. albi vidi foliis tam constrictis ut exacte liuearia evadant, nec glomeruli ita condeusati! — Icon. Tab. V. tig. 1. 54. AMBLOGYNA. Rafin. n. Tell. 1836. p. 42. — Moquin Tandon in DC. Prodr. XIII. ?. p. 2G9. 115. A. URCEOLATA Aiids.: caule erectlusculo, angulato, sulcato, pubescente, viridulo; foliis petiolatis, basi cuneato-attenuatis, ellipticis v. obovatis, apice mucronatis, glabris, viri- dibus, integris; glomerulis superne condensatis, inferne remotis viridibus; calyce bracteas angustas superante, urceolato; stigmatibus calycem ajquantibus. — Scleropus urceo- LATus Ands. 1. c. p. 162. Hab. locis graminosis regionis inferioris insulan Indefatigable (Ipse). Caulis pedalis, inferne ramosus, pennam passerinam crassus, profunde sulcatus, angulatus, pube parva, subglandulosa, rara obtectus; rami divaricato-patentes, flavo-virides. Folia in petiolum uncialem et ultra attenuata, ceterum late elliptica vel obsolete obovata, 1 — 1^ unciam longa, pollicem lata, margine remote Botanik. 9 GO (lenticulata, utrinque glabia, obscure viridia, subtiis nervis proiiiinuli.s iiotata, prresertim juniora spinuloso- niucroiiata. Gloraeruli apicem versus caulis apjiroxiraati, inffi^ne subdistaiites, rotundi, parvi, obscure tusci. Flores sessiles, iiiter se divaricati. liractea; tres subulat;e, cus]iidatcT, glabra% niedio aiisiustp viridulaa, tubum perianthii Eequantes. Periaiitbii folinhi 5, inferiie concreta, tulniin su]ira basin rotundatum deinde constrictum et limbum cainpanulatum fonnantia, nervis viridibus valide eostata, nervö medio extra apicem obovato-dila- tatum nuieronis instar excurrente, margine cinereo-scariosa. Fibamenta toiioia periantliii a'quantia. Utri- culus faucem perianthii superans, rugosus. Senien uti'inqii ' convexum, rotuiidatuni, marginibus auctuni, nigro- castaneuni, nitidissimum. Est A. POLYGOXOIDI l-tiifiii. quoad cnastructionem floruni tam similis, ut vix nisi magnitudine et colore harum jjartiuni distinguatur. Folia etiam plus quam dupio majora; hahitus longe aiienus. — Icon. Tab. V. tig. 2. 55. SCLEROPUS. Schrad. in. sem. Gutt. IS35. Eiidl. gen. siippl. n. 1'.I71. 116. S. SQUAMULATUS Auds.: catile erecto, glal.iro, viridi-stramiiieo; foliis petiolatis, anguste lanceolatis, rancronatis, glabris, viridibus; spica terininali eloiigata, lineari, snbfiexuosa; glornerulis axillaribus, deiisis, sursum latioril)us; Horibus viridibus, perianthio bracteas superante, limbo revoluto. Hab. locis graminosis regioiiis inferioris insulre Chathani (Ipse). Caulis 1 — 2-pedalis, .stricte erectus, tirmus, angulis obtusissiniis subteres, omnino glaber, laete viriiiis v. pallide flavus, subsimplex vel ex axillis superioribus ramos florigeros emittens; rami angulati, i)atentes. Folia in petiolum subuncialem valde attenuata, apice acuminata spinula parva mucronata, apicem versus subglanduloso-serrata, utrinque glaberrime viridula, subtus nervis promiimlis notata, summa linearia. An- thurus terminalis saepe 4 uncias longus, semiunciam latus, subrariflorus, passim subflexuosus v. strictiusculus ; glomeruli axillares distantes, e ramis subdivisis, inferne floribus non evolutis quasi squaraatis, compositi. Bractese tres, e basi latiori acnmiiiato-cuspidatce, marginibus hyalinaj. Perianthii foliola 5 inferne anguste unguiculata, superne spathulato-dilatata, rotnndata, corollinea revoluta, nervö medio viridi in cuspidem ex- currente, marginibus late scariose membranacea. Utriculus perianthio brevior, rugosus, .stylis 3 distinctis, elongatis, flexuosis, apice pallidioribus cornutus; semen rotundatum, pelviforme, ca.staneo-nigrum, nititlissimum. 5G. lEKSINE. Broirue J.im. p. i^>58. EinU. gfii. n 3(1 1. 117. I Edmonstonei Hook. fil. 1. c. p. 190. BC. ]irodr. XIII. II. p. 353. Hab. ill insula Charles {Danvin). .")7. ALTiaiNANTlIKRA. Martias nov. ficn. et s[). Br.ns. ? p. 5!i. Endl. ij:eu. n. I9öll. 118. A. (Dassiera) subscaposa Hook. fil. 1. c. p. 189. DC. prodr. XIII. II. p. 353. Hab in insula Charles {Daririn). 119. A. (Dassiera) radicata Hook. fil. 1. c. p. 262: rhizoniate crasso, fu.sifornii; raini.s florigeris gracilibus, strictis, simplicibus, raro trichotomis, supra medium foliis parvis, oppositis bracteatis; foliis ex apice rhizomatis rosulatis, excurvatis, filiformi-linearibus, obtusiS) crassiusculis; cupitulis terminalibus, subrotundatis; perianthii foliolis oblongis, glaberrimis. A. ACAULIS Ands. 1. c. p. 164. Hab. locis elevatis siccissimis insula3 Chatham (Ipse et Darwin). 61 Radix e fibris elongatis composita. Rliizoraa ad colluni ovatn- vol globoso-incrassatuni (2 — 4 pollices latum), ibique 3 — ö-ceps, folia proferens. Folia piui-iiiia, plei'uiii:|iie 4 uir-ias loiiga, 1 — 2 lineas lata, stel- latiin excurvata, supenie costa iinpressa sulcata, inarginibus iiicras.satis, revolutis, ibique parce in costa subtus et basi adhuc densius lanata, carnosula, sublacunosa. Rami florigeri suboctoni, plerumcjue digitales, obsolete angulati, ssepius simplices et tunc supra medium bibracteati, nonnumquam ad bracteas dicliotorae. i. e. in duos ramulos oppositos, bibracteatos, productos, fiorigeros divisi et inter eos spica sessili terminati, exsiccatione fiavescentes, basi parcius, superne densius lanati. Bractece vix semiunciales, a basi vaginante subulatse, obtusiusculfe, låna densissima contigua. Capitula nunc lieniispliaiiica et depressa v. globosa, 'j unciam lata, nunc basi angustata et rariflora, elongato-obovata; rhachis dense lanigera, brncteis 2 herbaceis sagpe rapituli magnitudine sutfulta. Flos albo-scariosus nitidus, omnibus partibus glaber. Bracteolse ovatse, obtusse, scariosae, periantliio paullo breviores, carina acutiuscula. Periaiitliii foiiola enervia, extericra oblongo- obtusa, basi flavescentia, interiora basi conipressa, angustiora. Tubus stamin^^us cyathirormis 5-dentatus, dentibus 2 lateralibus antheriteris; staminudia 3, filamentis sequilonga, subtriangularia, acuta, margine in- tegra. Antheras 2 lineares. Pistilium stamina »quans; stylus nullus; stigmata linearia erecta. Utriculu.s ovato-ellipticus, glaber, pellucidus; semen marginibus incrassatum , medio rugulosum, urbiculare, fulvo- castaneum. Altern. subscaposa Houh. (ex insula Charles!) differt: foliis basi tantura pilis albis tomentosis, i — \ unciam latis, ramis superne di-trichotome divisis, bracteoiis periantliio duplo brevioribus, et peiiantliio basi villoso-barbato; Moquln-Taitdou [DC prodrom. XIII. II. p. 333) his addit: »folia spatliulato-linearia, iiiferne attenuata, fiores basi villoso-barbati et sepala medio maculis 2 viridibus notata». — Icon. Tab. III. fig. 2. 58. TELANTH ER.\. K. Br. Congo \t. .iS. Emil. gen. ii. I AT)'. 120. T. riLiroLiA Moqu. Tand. (DC. prodr. XIII. II. p. 368.) BUCHOLZIA FILIFOLIA Hook. fil. 1. C. p. 192. Hab. locis siccissimis regiouis inferioris iiis. James {Scoider). 121. T. (Bucholzia) ANGUSTATA Aruh.: erecta virgata; ramis elongatis, nudis, teretibus, striatis, glabriusctilis, trichotomis; foliis ad axillas ramoriim sparsis, oppositis, linearibus elongatis, aciitiusculis, marginibits revolutis; spicis axillaribus sessilibus vel terminalibus et pedunculatis, solitariis, gemiiiis vel teiuiis, subcjliiiuraceis, flavo-tomentosis. — T. stri- cTiuscuLA Ayids. 1. c. p. löti. Hab. locis siccis regionis inferioris ins. James (Ipse). BCCHOLZLE NUDICAULI Huvk. til. pruxiiun, sed differt evidei.ter caiile .strictiuri non tara geniculato, raraulis magis erectis vix divaricatis, internodiis subbrevioribus tenuioribusque, ad nodos m nus incrassatis magisque glabris, foliis usque ad 3 pollices longis longioribus, sed pracipue capituiis sepius terminalibus sat longe pedunculatis, multo minoribus, fructiferis magis apertis, perianthii foliis glabratis nitentibus. — Icon. Tab. IV. fig. 2. 122. T. (Bucholzia) flavicOxMA AiuU.: erecta virgata; ramis ad articulos foliatis, stricti- usculis, teretibus; rainulis fiavo-cinereis hirtisque; foliis lingulato-linearibu.s, sessilibus, obtusiusculis, utrinque flavo-tomentosis; spicis axillaribus sessilibus, terminalibus sub- pedunculatis, foliis bracteatis; bracteis foliolisqvie perianthii dorso tomentosis, exteri- oribus tricostatis, duplo brevioribus, carina pilosis. Hab. locis graminosis siccis regionis medias ins. Charles (Ipse). Caulis inferne lignosus, pennam anserinam crassus, geniculatus, nodoso-articulatus, internodiis 1 — 2- pollicaribus et ultra, trichotome divisus, cortice cinerascente inasquali obductus, glaber; rami fusci, internodiis 62 longioribus, etiain trichotomi; raiuuli stiicti articulati, graciles, teretes, superno tomento brevi fiavo-rinera- scente obtecti. Fulia ad articulos superiorcs ses.silia in petiohim brevem sensim atteuuata, anguste liiiearia, versus apicem obtiisiuscuknn vel rainute niucronuiatum dilatata, poiiicem longa, lineam lata, plana, utrinque vellere denso flavo intricato subniicante tonientosa, supra basin versus nervö irapresso subcanalii-iilata, niar- ginibus subincrassatis et costa subtus prajcipue ad basin glabriuscula. S[)ica> minuta; H-liaeales, globosaj; axillares sessiles, terminales foliis minutis bracteata?, in axilla summa subsessiles. IJractea- perianthio duplo breviores, ovatre, obtusiusciila3, cymbiformes, carina llavo-hirsuta, marginibus scariosis glabi'is. Foliola ])eri- anthii exteriora oblonga, dorso convexa, tiavo-hirta, tricostata, intus glaberrime nitentia; foliola interiora angustissirae linearia, scariosa, glaberrima, acutiusrula, exterioribus Épquilonga, subconvoluta. Filamenta filiformi-subulata, basi concreta; antheras filamcntis duplo breviores; staminodia filamenta subffiquantia, exacte linearia, apice laciniis filiformibus 4 — 5 fimbriata. Utriculus basi constrictus, modio valde dilatatus, apice coriaceus, fusco-castaneus. Stylus nullus; stigma capituliforme, globosuni. 123. T. GLAUCESCENS Moqu. Tand. 1. c. p. 3G9. BUCHOLZIA GLAUCESCENS Hook. fil. 1. C. p. 191. Hab. locis graminosis et siccis regionis ioferioris ins. Chatliam {Darwin et Ipse) et medio3 ins. Charles (Ipse). Exacte cum descriptione Hookeriana 1. c. congruit planta nostra. Quid auteni: '^rami medio incras- sati?» Tala in nulla Bucliolziaj specie vidimus! 124. T. NUDiCAULis Moqu. Tand. 1. -c. p. 3G9. BUCHOLZIA NUDICAULIS Hooh. fil. 1. C. p. 191. Hab. locis siccissimis regioiiis iiiedia^ insulaj Charles (Ipse et Darwin). Fruticulus subbipedalis. Folia acutiuscula. Spicte interdum axillares ibique solitariaB, terminales soli- tarise v. plerumque ternae; 2 — 2\ lin. longse, ovatse v. subglobosffi; foliola periauthii acuta. Utriculus ovato- rotundus, obscurus. 125. T. ECHINOCEPHALA Moqu. Tand. {DC. pi-0(lr. XIII. II. p. 373): cniile snffruteseente, erecto, ramoso, tereti, striatulo, molliter adpresse hirsiito; foliis breviter petiolatis, ovato- lanceolatis, acutis, integeiTiniis, mucronatis, supra parce et adpresse pilosis, sid^tus subtoinentosis; pedunculis siiuplieibus, axillaribiis, urectis; capitulis solifariis, globosis, aphyllis; floribus nitidis, argenteo-strainineis, calyce bracteis duplo lougiore, sepalis acutis, exterioribus Uevibus. Brandesia echinocephala Hook. 1. c. p. 180. Telantil argentea Ands. 1. c. p. 168. Hab. locis fruticibus obsitis et graminosis reg. infcrioris et media; insularum Chatham, Charles {Darwin et Ipse), Indefatigable et James (Ipse). Planta subscandens. Caulis inferne lignosus; rami stricti; articuli apice leviter constricti deindi> in- crassati, subangulati, puberuli, flavo-virides ; ramuli extimi ajquales, dichotomi, dense albo-hirti. Folia 2 — 3 pollices longa, A — J poiiicem lata, lanceolata, basi sublatiora, apice acutata brevissime mucronata, juniora utrinque .sed subtus densius incauo-pubescentia, adulta utrinque pilis tantum sparsis adpressis passim relictis glabriuscula, costa lutea valida subtus notata; petioli ), unciam longi, basi pilosi. Pedunculi axillares, un- ciales, rigidi, dense albo-villosi, teretes. Capitula 4 lin. longa fere poiiicem lata, lucide albescentia. Bra- cteae omnino aquales, e basi latissime ovata cuspidato-mucronata:, dorso juxta nervum medium elevatum pilosse, perianthio duplo breviores, margine integraj. Pedicelli crassiusculi, acute pentagoni, basi villosiusculi. Foliola ])eriantliii lanceolato-linearia, acuta, exteriora duo glaberrima, convexa, tertium obsolete 3-costatum, interstitiis viriduluni, interiora sequilonga, angustiora, dorso 3-costulata, albo-pilosiuscula, apice glabra. Filamenta subulato-linearia; staminodia antlieras sequantia, elongata, linearia, apice dentibus4 — 5 capillaceis 63 fimbriata, margine integerrima; antlierse angustffi, oblongse, sulpliureEe. Stylus fere nullus; stigma capitatuin ; utriculus obovatus trigonus. Exiniie variat, ita ut formse sequentes forsan proprias species constituant: a) ROBUSTIOR: caule ramisque fiiuiiioribus, rauuilis ultimis dense incano-pilosis omnino teretibus, nunc strictis, iiunc angulatim divaricatis ; foliis medio latioribus; pedunculis axillaribus sajpe 2-uncialibus, terminalibus nudiusculis, fastigiatis, magnis; bractea exteriori dorso pilosiuscula; foliolis perianthii in- terioribus sffpissiuie glabris. Hab. locis silvestribus regionis inferioris insularum Charles et James. b) xcdiflora: caule ramisque gracilibus incanis; foliis brevius petiolatis; pedunculis axillaribus, inferi- oribus (saspe 3-pollicaribus) longissimis, terminalibus foliis nullis v. minimis suffultis, ideoque longe exsertis et nudis; bracteis omnibus parce pilosis; foliolis perianthii interioribus dorso l^ete viridibus, tricostatis, glaberrimis. Hab. locis silvestribus regionis inferioris insularum Charles et Indefatigable. c) BRACTeata: caule ramisque sulcato-angulosis, incanis, strictis; foliis late lanceolatis; pedunculis axil- larilius brevibus (vix pollicaribus), terminalibus foliis magnis obtectis; bracteis glabriuscuiis; foliolis interioribus perianthii etiam glabris. Hab. locis silvestribus regionis mediaj insularum Cbatham (ubi vegctior, foliis etiam majoribus) et Charles (ubi maxima, capitulis terminalibus interdum subinidiusculis). 126. T. (MoGiPHÄNEs) VESTiTA A7kIs.: caule suffrutescente, erecto, ramcso, tereti, striato. densissime flavo-tomentoso; foliis breviter petiolatis, laiiceolato-oblongis, obtusiusculis, mucronulatis, integemmis, utrinqne pilis stellatis fulvo-tomentosis; capitulis parvis, ter- minalibus et axillaribus, sessilibus, foliis miiiutis densissime villosis bracteatis; tioribus brunneo-nitentibus; sepalis costatis, induratis, apice pilosis. Hab. locis graminosis siccis regionis medias iu insula Indefatigable (Ipse). Est species pulcherrima, habitu exteriore nitente, ob id etiam memorabilis, utpote qnse subgencra BUCHOLZIAM et MoGiPHANiDEM aperte conjungit, generis hujus culmo et foliis, illius floribus quasi prsdita. — Caulis bipedalis inferne lignosus, superne fere trichotomus; rami stricti etiam subflexuosi debiles, omnes tomento densissimo brevi quasi viscidulo nec nitenti tecti, demum denudati et nigi-escentes, teretes, leviter striati. Folia 2 — 3 pollices longa, vix unciam lata, basi attenuata, apice subrotundata, minute mucronata, margine subundulato integra, utrinque tomento denso stellato brevi fusco v. albescente vestita, adultiora fere denudata, venis et costa subtus elevatis notata; petioli minimi villosi. Capitula axillaria v. terminalia, iii- feriora foliis sufiFulta, superiora bracteis aequilongis vel longioribus lanceolatis dense villosis inclusa, solitaria vel gemina, vix pisi magnitudine, late ovata, basi brunneo-nitentia, apice flavo-hirsuta. Bracteae 3, dorso obtuse carinato-triquetra;, scarioste, basi infima et carinte parte superiore parce pilosje, ceterum brunneo- uitentes. Foliola perianthii exteriora lanceolato-acutiuscula, indurata, duo brunnescentia, extu.s hirta, extima valide, cetera obsoletius tricostata, foliola interiora multo aiigustiora et acutiora, uninervia. Staminodia late linearia, brunneo-hyalina, apice intequalia, quadrilaciniata, staminibus breviora; filamenta medio ddrso an- therarum infixa, filiformia. Utriculus medio dilatatus, minginatus, basi angustatus; stylus productus dimi- diam partem staminodiorum squans; stigma capitatum. — Icon. Tab. IV. f. 1. 59. FliOELICHIA. Mocncli, niclhoil. p. 50. Endl. gen. n. I ('39. 127. F. NUDiCAULi.s Hooh 1. c. p. 192. DC. prodr. XIII. II. p. 423. Hab. in insulis Chatliam (Ipse) et Charles (Ipse et Darwin). 128. F. (HorLOTiiECA) laxigera Aiuls.: caule lignoso, geniculato eximie ramoso, glabro; ramis repetito-tricliotomis, ramulis erectis eximie lanatis; foliis brevibus linearibus albo- 64 villosis; spicis tiTiiiiiialibiis globosis iiuiltitloris; bracteis ovatis glubris, liLTicronii laciiiiis 5 iuferiie villo ohtuctis, apice glabris. Hal), ill insula Albenuivk' (Ipse). Radix tTiissn, iioii aut:'in ut in Alternanthera Radicata vaiidissiiua. Caulis a basi inia articuiatd- ranuisus, ramis priaiariis itei uiii ramosis ita ut tVuticukis tleusus evadit; rami majores lignosi 'A lin. crassi, fjGnirulato-decunibeiite.s, cortice subrinioso tiavescentc- obducti, articuiis 1 — 2 uncias loiigi.s divi>;i; raimili in- teriore.s aphyiii, .steriles, uitimi et superiores (caule.s proprii) .stricte erecti digitales vel ultra, vix pennaiii passerinara cra.s.si, toinento densi.<.siiiio argenteo-sericeo vestiti, 2 — ."J-articulati, ad articulo.s iuferiores folii.s, ad .superiores bractei.s 2 instrueii, apice .spicigeri, subcompressi. Foiia oppo.sita, basi ramuloruiii subrosu- latira conferta, ibique 1 — U piiliicem longa, exacte liuearia, apice obtusiusculo toinento deuso albo lanata, carnosula, iilaniuscula; ad arti<'ulatione.s raiiiorum bractece decre.scendo miuores oppositaj, .subulataj lunat». .Spicffi teruiinale.s, intei-duai etiaiii ad articulationes summo.s raiiioruip, termiuale.s majore.s ovato-globosa', laterales minore.s sa?pius deficientos. Flores lineaiii longi, ovato-conicfe. Bractete 2 sub;equales, eoriaceo- merabranacea;, brunnescentes basi fusciores, enervias, glabre nitente.s, ovato-rotundatae, apice eniargiiiatse, dorso crista integra carinatas; interiör minor lati.ssima, superior longior apice minus emarginata. Perigo- niuin tubulosum, tubo iuferue ampullaceo, supra medium constricto, fusco, nervoso, låna densa contigua sericea obtecto, limbo 5-fido iaciniis lanceolatis jiallidis enerviis. Tubus .stamineus perigonium dennim .supe- rans; .staminodia lanceolata, acuta; anthera? oblongse. Calyx fructiter ovato-pyritbrmi.s induratus .subglo- bosus. Ovarium ovato-rotundatum ; stylus nullus; .stigma punctitorme penicillatuin. Semen subglobosum, cnuipressiusculura, fusco-rufum. Ilabitu cum Fr. interrvpta proxime congruit, sed differt abunde tbliis inulto angustioribus, pedun- culis brevioribus et dense albo-lanatis, capitulis denique conglobatis, floribus majoribus. Ob id nonnihil singularis videtur quod forma styli et stigmatis ad DiLOPHA.s, habitu toto ad IIoplotiiecas, in AmericiB borealis partibus meridionalibus obvias, aperte pertinet. — Icon. Tab. 111. fig. 1. NYCTAGINE.E Juss. c.!». liOERIIAVIA. Linn. h. Cliff. j). 17. EihU. gmi. II. JIHIO. lL>i». B. .scANDEXS L. sp. 4. J)C. prodi'. XIII. II. p. 454. HooL 1. c. p. 193. Hab. locis grainiiiosis et lapiilosis reg. iiiferiori.s et median iusulariun ('liatliaiu et In- defatigable (Ipse), Charles (Ipse et Darwin) et James (Darwin). 130. B. ERECTA L. ,sp. 4. DC. prodr. XIII. II. p. 450. Ilook. 1. c. p. 1!)3. Hab. cum priori in insulis Cliatham et Indefatigable (Ipse) et Albemarle {Macrci'). 131. B. iiiRfsuTA Willd. p]i\t. 1. n. 3. DC. prodr. XIII. II. p. 450. NooL: 1. c. p. 193. Hab. locis etiain sterilioribus reg. iiiferioris et mediaä insularum Cliatham, Charles (Ipse) et Albetnarle (Ipse et Macne). 132. B. PANICULATA Bic/i. act. soc. h. n. Par. 1. 105. DC. prodr. XIII. II. p. 450. B. DECUMBENS VaJd. en 1. p. 234. IJool: 1. c. p. 193. Hab. in insula James {Scotder). 133. B. DIFFUSA L. sp. 4. DC. prodr. XIII. II. p. 452. * B. GLANDUL08A: caule eximie divaricato-ramoso, subviscoso-pubeseente, cum ramis undique diftuso et exsiccatione nigrescente; foliis cjuam in ceteris minoribus, ovato-lanceolatis, acutis, majoribus repando-sinuatis, minoribus bracteiformibus, 65 integris, utrinque gluiululoso-pubcrulis; pcilunculis axiHaribiis divisis, floribus fasciculatis ; fructibus cuneatis, obtusis, alato-nuirgiiiatis. Hab. locis .sterilissimis ins. Albeiiiarle (I]>se). Yidetur illa planta species singularis, eui in iKTbaiiis nibil siniile viliimis; sed detenninatinni accurat* nnn satis compieta. 01. PISONIA. P!iim. Aiiier. 7. t. II. Emil. gen. ii. "JO I:'. 1.34. P. FLORiBUNDA HooL fil. I. C. p. lU.S. DC. ps-odi-. XIII. II. p. 447. Hab. in insula James {Darwin). PLANTAG I NE.E Vent. 02. PLANTAGO. Linn. jri-n. a. 112. Endl. gtii. n. -'170. 135. Pl. tomentosa Lam. ill. p. 340. DC. prodr. XIII. I. p. 725. (i. PUMiLA Flook. 1. c. p. 194. Hab. in insula James {Darwin). PLUMBAGINE^ Vent. 03. rLUMBAGO. Tournef. Linn. gen. 11. 213. Emil. gon. 11. 2 17 i. 136. P. SCANDENS L. sp. 1. p. 215. DC. prodr. XII. p. (J92. HooL 1. c. p. 194. Hab. locis sjdvestribus reg. inferioris insularum Chatham (Ipse), Charles (Ipse et Darwin), Indefatigable (Ipse) et Albeniarle {Darwin). CO:\IPOSIT.E Vaill. L. 5 PECTIDIUJI. Less. Linnica VI. 7(Jfi. Endl. gen. ii. 22J9. 137. P. PUNCTATUii Less. in Linnea 1831. p. 707. DC. pi'odr. V. p. 98. /?) acheniis radii biaristatis, disci exaristatis. Hab. locis maxime lapidosis et sterilibus reg. inferioris iiisubt Chatham (Ip.se). Y) foliis basi utrinque unisetosis. Hab. cum priori in insula Indefatigable. Quum planta nostra a charactere generis Pectidii Less. non parum locedit, eani typuni novi geueris, Gymnopectidis sc, proposuerani. Illustrissinms et amicissimu.^ autem Dr. J. Steetz, cui varias Compositas Galapagense.s miseram, ut .sno judico peritissimo eas rite et exacte determinarot, niihi sequentes observationes de .specie hacce benevole commiinicandas dedit. »In hac planta novi generi.s typum agnoscere equidem non valen. Attamen difficilliinum e.st dictu, tjuid demum facienduni .sit! Pectidis gonus enim adhuc in profundis lätet tenebris. Diligentis.simus, accurati.s- simu.s atque (addera liceat) totius ajvi nostri .sagacissimus scrutator Compositarum amicus ».stimatis.siinus, cel. Asa Gray quum in Plantis Fendlerianis (1848 p. 61) tum in Planti.s Wriglitianis (Part. I. 1852. p. 82) nionuit, pappum et ari.stas acheniorum in Eupectideis summopere variare, quare aut genera nova, liabitu 66 non distiiiguenda, creaiula slnt aut gpiius Pectidis charactere defiiiienduni, quo gen. PecTIDOPsin, PkctI- DirM, forsan etiam Lorkxtiam compreliendat. Etiam Lcssokj, cel. auctor Pectidii generis (18.'51), in de- sci-iptione fusiore Pectidii puxctati »achaänia foliolis tequalia, prscipue apice hispidiu.scula, (//«■/ aristis ple- rumque binis (semel vidi nullos), raJii [ilerunique ternis raiissime utraque singiilis aut tcrnis etc.» memorat. Ex liis observationibu.s satis superque patet »pappuiti in PecTidii speciebus esse cliaracterem suninio- pere failacem, prajsertim quod ad mimeiuni aristarum, ut etiam absentiam vel prjesentiam earum vel in radio vel in disco attinet». Quum autem nil valeat in distinctione specierum, eharacter ex eo sumtus ad constituenduni novuin genus sane adliiberi non potest. liirsuties glandulosa involucri .squaiiiarum quoque ievissimus cluiracter est. Ceteruni planta ineniorabilis est, quod in ea acliKnia radii seniper biaristata, disci seniper calva sunt. Ceteroquin liabitum et characteres Pectidii punct.4TI Zf'.s.y. omnino prre se fert, quare sine ullo dubio equidein ut Pectidium pl'N"CTATUM Less. var. /i) coiisiderare et describere nialleni" {Stccl: in litt.). Radix valde lignosa, ramosa. Caulis stricte ercctus, inferne iiudus, niox raniosus, glaberrimus, tereti- usculus, cortice purpurascente obductus; rami erecti, virgati, etiam dicbotomi, lineis prominentibus pailidi- oribus angulati, cortice flavo-virescente v. purpurascente nitentes. Eolia in petiolum angustata, apicem versus attenuata, pollicem longa et ultra, vix lineam lata, marginibus revoluta, obscure viridia, glandulis et ciliis omnino destituta. Pedunculi axillares solitarii, terminales umbellati, ina^quales, longissimi (semiunciales), idabri. Capitula paucitiora, heterogaraa, exacte cylindracea, Ci — 10-flora; floribus rwlii uniseriatis, ligulatis femineis, Jisci herma]ihroditis, tubulosis. Antliodium cylindraceum, pentaphyllum; foliola isqualia, amplexi- flora, linearia, basi saccata pallidiora, apice truncata v. emarginata infuscata, glaberrima, venulosa. Recep- taculum nudum. Corollaj Jisci tubulosre, subregulares, tubo sursum clavato, limbo subconstrieto 5-vel s»pius 4-dontato purpureo-flavescente, raJii iigulatse, tubo elongato cylindraceo, ligula tubo breviori elliptico-rotun- data pallide flavoscente. Achenia linearia, angustata, striata, disci pappo omnino destituta, i^aJii sursum angustata ibique e callo apicali setis duabus subulatis, rigidis, corneis, la3vibus, nudis, demum divergentibus vel reflexis armata, sub callo apicali scaberriuia, exteriora interioribus fere longiora. — Ilerba glabra, suf- frutescens, stricta, dicliotome ramosa. Var. y) a vera punxtati varietate /i) nostra diftert: statura multo humiliore (vix digitali) omnibus partibus graciliori ramis magis divergentibus, sed inprimis foliis supra profundius sulcatis, margine magis revolutis, baud angustatis,- glanduloso-punctatis et basi ciliatis, setisque acheniorura marginalium brevibus, patentibus. Ut species propria >'P. .SUDCILIarls» a me primum et forsan justius proposita. 05. LOllEXTEA. Less Liniircri VI, 717. EinU. gen, ii. l.'l'51, 138. L. TENUiFOLiA DC. Prodr. V, p. 103. Hook. 1. c. p. 206. Hab. locis niaxiine lapidosis et sterilibus reg. inf. insularuin Cliatham (Ipse) et Albe- uiarle {Macrcé). 139. L. GRACiLi.s Hooh fil. 1. c. p. 206. Hab. in iii.sula Albemarle {Macrce). 140. L. LIXEARIS Ands.: caule brevi, ramis horizontaliter divaricati.s, flabelliforniibus, sub- pubenilis; foliis oppositis, glaberriniis, lineari-lanceolatis, subtus grosse glanduloso-pun- ctatis, marginibus ba.si utrinque ciliis 5 pectinatis; pedunculis elongatis; capitulis 10 — 15- floris; acheniis marginalibus bisetosis. Hab. in monte prterupto (200' alt.) ins. Indefatigable (Ipse). Radix perennis lignosa. Caulis brevis, strictus, internodiis ,3 — -I inferioribus ramosis, ultimis erectis, foliatis, simplicibus; rami brachiati, elongati, humifusi, flabelliformes, apice adscendentes, teretes, fusco- bruuuei, pilis brevissirais et sericeo-albis obsolete quasi pulverulenti, Folia decussatim opposita, inferiora 67 remote, versus apicem caulis et ramorum magis approximata, unilateraliter subfalcato-curvata, ssepius 1^ — 2 lin. lata, exacte linearia, basi sessilia semiamplexicaulia, apice attenuata, cuspide pallide mucronata, subtus costa glabrescente percursa, utrinque glandulis piceis vel pallide fuscis maximis pellucidis irregulariter et crebre conspersa, ceterum utrinque glaberrima, plana vel margine incrassato obsolete revoluta, basin versus ciliis subquinque remotis longis pallide flavis pectinata. Peduneuli terminales, folia duplo superantes vel éa interdum sequantes, bracteis parvis squamaceis cuspidato-aristatis sparsira obtecta. Capitula cuneata, rari- flora; squamae anthodii uniseriatee, obtusai, pellucide glanduloso-punctatse, glabrse, striatse. Flores ut in congeneribus. Pappus flavus, disci e setulis biserialibus, scabriusculis, fulvescentibus, interioribus florem a?quantibus, pappus radii e setis 2 basi infuscatis laminse diniidiam ajquantibus (interdum setulam tertiam minutam etiam observavi) constat. Achfenium angulatum, fusco-nigrum, parcissime puberulum. Adsunt specimina VEGETiora et MACRIORA, inter se non nisi magnitudine caulis ramorumque, et lon- gitudine foliorum diversa. Habitu exteriori est L. saturejoidi Less. (Linn. V. 135) e Mexico sat similis, sed differt caule gla- brescente, foliis subtus in carina nudis, capitulisque multo minoribus. Folia tamen in saturejoide nullo modo glabra (ut a Lessingio describuntur) sed pilis brevibus subtubercnlatis scaberrima! Affinis etiam videtur L. subsquarros^e IJool., cujus tamen folia in ramis valde abbreviatis fasciculato- cougesta, angustissime subulata (i lin. lata), et glandulis exacte biseriatis magnis nigris subtus conspersa. 141. L. suBSQUARROSA Hook. fil. 1. C. p. 206. Hab. in locis siccissimis mediaj reg. ins. Albemarle (Ipse) et in insula Chatham (Darwin). 66. COELESTINIA. Cass. Diet. se. nat. V. siippl. 8. Emil. gen. d. 225S. 142. C. LATIFOLIA Bentli. (in Oersted Composit. Centroamericanaä p. 7. N:o 25 (1853). Hab. locis subuliginosis regionis media3 insute Charles (Ipse). Diagnosis 1. c. bene quadrat; folia quidem majora, U — 2^-pollicaria dicuntur. Magnitudo vero et forma foliorum sunt characteres summopere fallaces. — Coelestini^ microcarp^ Benth. diagnosis minus quadrat. Habitu exteriori Agerato coxyzoidi lÄnn. ita simillima e.st, ut forsitan conjicere liceat cl. Hookerum suo Agerato p. 153 (1. c. p. 207), de quo dicitur »specimina nonnulla epapposa vel pappo multo breviore prajdita esse» hane speciem intellexisse. In nostra planta enim pappus est truncato-dentatus, coroniformis, sed in Agerato vero e paleis aristato-acuminatis constat. 67. AGEEATUM. Linn. gen. n. 930. Emil. gen. n, ?259. 143. A. CONTZOIDES L. sp. pl. 1175. DC. Prodr. V. p. 108. Hook. 1. c. p. 207. Hab in insula Charles {Darwin). Planta, quam in eadem insula legimus, et primo a me Ageratum conyzoides habita, est, secundum determinationem accuratissimam D:ris Steetz, Coelestinia LATIFOLIA Benth. Etiam Hooher de sua planta observavit »Some of tlie specimens have no pappus whatever(?), and in otlier the pappus is shorter, tlian in the ordinary state of the plant» (1. c. p. 207) et (1. c. p. 253) : »the caryopsides of Ageratum are sin- gularly enough in this group only deprived of pappus». Nonne haec etiam eadem est Coelestinia? 6S. EllIGEROX. Linn. gen. qu. !).")!. Endl. geu. n. 2332. 144. E. LANCiFOLiuM HooL fil. 1. c. p. 208. Hab. in insula Albemarle (Darwin). 10 Botanik. 68 145. E. TENUiFOLiuM Hook, fil. 1. c. p. 207(?). Hab. in ius. Charles et James {Darwin). Specimina cujusdam Erigeronti.s locis siccissimis insulffi Albemarle leginms nonnulla, quse ad hane speciem haesitatione quadam retulimus. De quibus, ad cl. Steetz delatis, nos lisec edocuit amicissimus vir: »Hoc certissime est congener Erigerontis tenuifolii Hooh. fil. et E. lancifolii Hook. fil.! Sed sine autopsia speciminura autlienticorum sane non potest definiri, utruin sit E. tenuifolii Hook. fil. varietas HIRTA, an species propria, inter utrumque intermedia. Equidem sine ullo dubio tamen e sola descriptione cl. Hookeri tamquam novam speciem pronuntiarem. Folia enira non sunt margine subrecurva, sed potius acerosa, pungentia, versus basin valde attenuatum (nervö medio subtus valde prominente) subtriquetra; harum omnium in descriptione nuUo verbo nientio facta est. Prteterea hirsuties ita densa est, ut folia sane glaberrima vocari nequeant, et capitula ad summum linearum sunt duarum. Sine autopsia specierum Hoo- kerianarum, ut jam monui, res absolvi non potest. Valde doleo, quod non sunt specimina perfecta; carent enim achaniis maturis, tum florum disci tum ligularum, et capitulum omnino perfectum non adest. Mihi videtur typus novi generis, intermedii inter Asterem et Erigerontem. Ilabitu immo magis ad Asterem appropinquat, quam ad Erigeroxtem. Ab illo enira non diftert nisi: receptaculo convexo, ab hoc vero prajterea: involucro imbricato, squamis valde insequalibus et ligularum serie (ut videtur) unica. Igitur (propter specimina imperfecta!) recipias sub Erigerontis genera» J. Stedz in litteris. 69. HAPLOPAPPUS. Cass. Diet. se. nat. LVI. 169. Endl. geu. n. 2381 b. 146. H. LANATUS Hook. fil. 1. c. p. 215. Hab. in insulis Galapagensibus sine loco speciali {Da Pdit Thouars). 70. BACCHARIS. Linn. gen. n. 940. Endl. geu. u. ?4I0. 147. B. Steetzii Ands.: fruticosa, raniosissima, snpenie paruni viscosa; caule et ramis profunde sulcato-angulatis; foliis obovatis v. oblongis, subpetiolnlatis, apice rotundato- niucronatis, utrinrjue glaberrimis, subtus triplinerviis, integerrimis; corymbis termina- libus, pedicellis arcuato-divaricatis, bracteatis; squamis antliodii obtusis; calathio cireiter 10-floro. Hab. locis aridis regionis medias insula? Charles (Ipse). Frutex semiorgyalis, valde ramosus; rami ramulique patenti-divaricati, valide costato-angulati, cortice fusco-piceo obducti, glabri vel ad petiolos pilis corrugatis albidi, parum viscosi (sed exsiccatione chartse affixi). Folia cireiter poUicem longa, dimidium lata, fere semper supra medium nonnihil latiora, ad basiu rotundato-angu.stata et apicem versus rotundata, subtus paliidiora et triplinervia, nervis ramulosis tenuiter reticulata, nervö medio in mucronem subobliquum excurrente apiculata, supra nervis iinpressis arcuato- lineata, sub lente quasi cinereo-punctata, ceterum utrinque glaberrima (pilis tautum rarissimis in pagina inferiori passim derelictis), coriaceo-rigida; petioli breves, vix distincti, costa subtus prominente angulati. Corymbi in apice ramorum et ramulorum terminales, subfoliati; pedunculi ultimi racemosi, bracteis minutis squamajformibus remotis vestiti, H lin. longi, saepe reflexi, subincrassati. Calathia 2 lin. lata, demum hemisphaerica; squaiiije anthodii 2 — S-seriatae, lanceolato-elliptica;, inferne et margine fiavo-scariosae, medio et apice integro vel minute lacero piceae. Flores feminei angu.stissime tubulosi, sursum dilatati; limbi laciniffi minuti.ssimse, divaricatae, cuspidatse; styli exserti, patenter rectiusculi. Achenia linearia, angulato- costata, pallida, Iffivia; pappus pilosus, pilis simplicibus Isevibus, coroUam »quantibus! Jam monuit cl. Steetz, Compositarum peritissimus scrutator, cujus in memoriam plantam nostrara gra- ti.«simo animo dicavimus, eam a B. obtusipolia UBK. et B. riiexioide UBK. viscositate et glabritie, 69 foliis minoribus et obtusioribus, anthodii squamis obtusis etc. esse diversam; nec iu operibus Candollei, Walpcriiu, nec iu Florse chileiife parte (quarta) a cl. Remy de Compositis elaborata descriptam, nec in her- bariis berolinensi vel Kunthiano asservatam invenimus. — B. pilularis, quam in eadem insula legit Ed- inonstone, longe difiFert statura minori (fruticulosa enim dicitur), foliis obovato-cuneatis, saepius subdentatis, uninerviis, capitulis solitariis, foliis parvis bracteatis, involucri squamis subacutis, apice subfiinbriatis. 148. B. PILULARIS DC. prodr. V. p. 407. Hook. 1. c. p. 261. Hab. in insula Charles {Edmonstoné). 71. BLAINVILLEA. Cass. Jouvn. pliys. 1823 p. 216. Endt. gen. n. 2447. 149. B. EHOMBOiDEA Cassitii! Cand. prodr. V. p. 492. n. 1. (Verbesina dichotoma Murr. Comment. Göttingens. 1779. p. 15. t. 14. bona!) Hab. locis siccis inferioribus ins. Chatham et Indefatigable (Ipse). »Gum specimine a cl. Gaiidichaudio prope Rio Janeiro lecto optime convenit, neque differt nisi: hir- sutie paullo densiore, tum in foliis tura in anthodii squamis exterioribus». (Determinavit et observavit J. Steetz). 72. DESMOCEPHALUM. Book. lil. 1. c. p. 208. 150. D. iNELEGANS Hooh. fil. 1. C. p. 209. Hab. in insula Charles {Darwin). 73. MICROCOECIA. Book. fil. 1. c. p. 209. 151. M. REPENS Hook. fil. 1. p. 209. Hab. in insula James {Danvin). 74. WEDELIA. Jacq. Amer. 217. Endl. gen. a. 2496. 152. W. TENUiCAULis Hook. fil. 1. C. p. 213. Hab. in insula Albeniarle {Macroi). 153. W. FRUTESCENS Jacqu. amer. p. 217. t. 130. DC. prodr. V. 541. Hook. 1. c. 261. Hab. in insula Charles {Edmonstone). 75. JAEGERIA. //. B. Kunth Nov. gen. et Sp. IV. 277. Endl. gen. n. 2497. 154. J. GRACiLis Hook. fil. 1. c. p. 213. Hab. in insula Charles {Dancin). 155. J. PROREPENS Hook. fil. 1. C. p. 214. Hab. ad scaturigines in insula James {Darwin). 76. SCALESIA. Arn. iu Lindl. nat. syst. 443. Endl. gen. n. 2.')12 (sub. CmnoPHYLl.o DC] 156. S. ATRACTYLOiDES Ämott in Lindley Introd. to Nat. ord. p. 204. DC. prodr. VH. p. 308. Hook. 1. c. p. 210. Hab. in insulis Galapagensibus {Cuming), loco speciali non descripto. 70 157. S. Darwinii Hook. fil. 1. c. p. 211. Hab. in insula James {Darwin), ubi nemora regionis editioris densa format. 158. S. iNCisA Hook. fil. 1. c. p. 210. Hab. in insula Chatliam {Darwin). 159. S. DiviSA Ands.: scabriuscula; foliis longe petiolatis, ovatis, margine grosse dentatis, dentibus ina^qualibus subserratis; pedunculis subterminalibus, folia ajquantibus vel super- antibus; calatliiis discoideis, anthodio campanulato, paleis trifidis. Hab. locis lapidosis inferioribus ins. Chatliam frequenter (Ipse). Frutex orgyalis, raniosissinius; rami divisi, divergentes, cortice fusco-flavescente obducti, tuberculis folioruin lapsu ortis pailidioribus cicatricati et guttis miiiimis gummosis raris ad.spersi. Folia alterna, erecto- pateiitia, ovata, 2 — 3-pollicaria, coriacea, rigida, margine serraturi.s grossis integris vel subserratis inreqiia- liter divisa, utrinque pilis brevissiniis basi tuberculatis scabra; petioli 1 — Ii pollicem longi. Pedunculi soli- tarii vel interdum 2 — 4 unibellati, vix exacte terininales (sed e basi internodii ultimi egredientes), petiolo duplo triplove loiigiores, stricti, erecti, robusti, sursum ciuerascentes, viscoso-gamuiiferi. Calathiura semi- uneiam latuni, basi uinbilicatiim, diametro latiore; anthodii squamas lineari-oblongae, obtusse, biseriales, apice interdum reeurvatte, extus glanduloso-hispida\ Flores circiter 20 — 40 et adliuc plures, omnes tubulosi, her- niaphroditi, paleis brevioribus, apice tritidis, extus glanduloso-liirtis involucrati. CorolhT tubus elongatus, diuiidia parte inferiori [»ilosiusculus, sursum anipliatus; laciniie liinlii rerurvatre, margine pilosiuscula3. Stig- mata antheris nunc sub-breviora, nunc iis longiora, excurvata. Aclienia omnia calva, compresso-alata latere interiori magis convexo. Quum in insula Cliatlitim nullam aliam SCALESLE speciem observavimus, valde suspicamur nostram eandem esse ac. Se. incisam Hook. fil. ex ea insula a cl. Darwin solain reportatam. Descriptione auteni hujus speciei in nostram niinime quadrante ())folia 2-uncialia, ad medium pinnatisecta, petioli J unciam longi, pedunculi petiolis aequilongi, capitulum \ unciam latum, cylindraceum, diametro angustiore, flores cir- citer 20») fusius nostram illustraviinus. 160. S. ASPEKA Ands.: frutescens; foliis ovatis, gros.se serratis, scaberrimis, in petiolum longum attenuatis; pedunculo longissimo, axillari; calatliiis discoideis, anthodio subglo- boso, receptaculi paleis trifidis. Hab. in nionte pnerupto 200' alto insulas Indefatigable (Ipse). Distinctissima species. Frutex orgyalis et ultra, ramis diffusis amplus; rami cortice nigro obducti; ramuli penna: anserinje crassitie, punctis pilisque albidis scabri. Folia alterna, erecto-patentia, ovata, acuta, basi petiolum versus cuneata, margine non profunde sed grosse serrata, serraturis interdum obsoletius den- tatis, setulis brevissimis, basi tuberculatis, adpressis utrinque sed supra parcius conspersa et scaberrima, 3 — 4 uncias longa, 2 — 3 lata; petioli sajpius unciales, angulati, scabri. Pedunculi solitarii, folio suftulti, in curvatura rami infixi, ex qua altero latere continuitur ramulus pra?sertim apice valde foliatus, 3 — 4 uncias longi, firmi, scabri, fusco-ferruginei. Calathium fere unciale, subglobosum, basi umbilicatum. Squama; an- thodii 3 — 4-seriales, ex ovata basi acutre, imbricatim adpressce, scaberrimffi, striatfe. Flores numerosi, omnes tubulosi, hermaphroditi, paleis brevioribus, ajiice breviter trifidis, glabris, striatis involucrati. Corolte tubus ut in Sc. Divi.SA, sed liirsutior. Aclienia complanata, ancipitia, nigra. 161. S. OVATA Ands.: pube.scens; ramis validis, supremis folio.sis; foliis potiolatis, ovatis, basi subrotundatis, acutis, integerrimis, utrinque pubescentibus; pedunculo solitario, petiolum duplo superante; calatliiis discoideis, subglobosis; anthodio unibilicato; paleis tricuspidatis. Hab. locis sylvestribus reg. editioris insulas Charles (Ipse). 71 Specimén minime completuni asservo. FruteX, ut ceteri, orgyalis ; rami firmi, foliis delapsis cicatricati. Petioli semiunciam longi. Folia 1 — H unciam loiiga, basi obsolete petiolata, petiolum versus obsolete an- gustata, subtus dense, supra parcius breviusque tomentosa. Pedunculi 2 unc. longi, glabri, nigrl. Calathium vix semiunciam latum, basi impressum; squamaä anthodii ovatse, basi glabrescentes et valide striatse. Flores numerosi, omnes tubulosi, paleis tricuspidatis, glabris, utrinque valide nervosis, costa atra carinatis longi- ores; coroUa) tubus pilosus, linibi lineis 5 longitudinaJibus notati lacinia ovata?, magnat, intus quasi fusco- velutinffi. Antherje appendice squamacea, pallide flava, longe prominulaj; stigmata exserta, convoluta. Aclienia compressa, acuta, extus pilosiuscula. 162. S. PEDUNCULATA Hook. fil. 1. C. p. 211. Hab. in insula James (Darwin). 163. S. GUMMiFEEA EooL fil. 1. C. p. 212. Hab. locis siccissiniis reg. medise insulte Albemarle (Ipse et Macrce). HaBC species, qualis a nobi.s lecta, ob id maxime singularis videtur, quod infra fasciculum foliorum, in apice ramorum collectorum, plurima adsunt folia emarcida, corrugata, persistentia, subcoriacea, marginibus scabre serrata et guttis gummosis frequentius conspersa. Folia etiam quam in ceteris longius petiolata, basi abrupta cuneata. Capitula longiora, late cylindracea. 164. S. AFFiNis Hook. fil. 1. c. p. 212. Hab. in insula Charles {Darwin). 165. S. DECURRENS Ands.: tomentosa; foliis ovatis, acuminatis, in petiolum late alatum longe attenuatis, serratis; pedunculis folio duplo triplove brevioribus; calathiis radiatis, mediocribus, basi truncatis; jjaleis trifidis. Hab. locis sylvestribus regionis medite insulan Charles (Ipse). Ab omnibus differt statura et foliis multo majoribus. Est frutex densus et latissimus, bi-tri-orgyalis, valde diffuse ramosus. Rami apice dense foliati. Petioli basi semiamplectentes. Folia 4 — 6 uncias longa, e medio 3 uncias lato apicem versus late incurvatim-acuminata, a basi rotundato-cuneata in petiolum late alatum, 2 uncias longum, angustata, utrinque dense incano-tomentosa, subtus pallidiora, margine grosse (sed quam in S. aspera et S. divisa multo minutius et crebrius) serrata. Pedunculi terminales, 2 — 3 uncias longi, graciles. Squamaj anthodii, basi latioris, truncataj, obtuste, hirtas. Flores radii ligulati, albi. Pale- arum laciniae tres, lineatse, obscura% elongatas. Flores disci tubulosi, limbo subereeto, pilosiusculo. Stig- mata elongata curvata. An eadem sit ac Scalesia affinis Hool\ fil. e manca descriptione dijudicare nequimus. Dicitur Sc. GUMMIFER^ similis (quod in nostram minime quadrat), et diftert, secundum diagnosin perbrevem, foliorum petiolis brevibus vel subnullis, calathiis duplo majoribus, latioribus et campanulatis, pedunculisque petiolo multo longioribus! Adest etiam forma denudata: foliis hirsutie parciori viridioribus. 77. MACEjEA. Hook. fil. 1. c. p. 209. — Trigonopterum Sleefz, And. 1. c. p. 183. nCalathium multiflorum, heterogamum, floribus radii uniserialibus, ligulatis, femineis, disci tubulosis, hermaphroditis. Anthodium bi-tri-seriale, disco brevius, squarais subina3qua- libus, interioribus paullisper minoribus, omnibus adpressis. Receptaculum covexum, palea- ceum, paleis florum disci ovaria amplectentibus, deciduis. Flores radii: corolla basi bre- viter tubulosa, in ligulam apice bifidam expansa; ovarium glabriusculum, triquetrum, basi attenuatum, apice pappo minimo, coronam paleaceam, ina^qualiter dentatam, ciliatam exhi- 72 bente, auctum; stylus glaber, exsertus; stiginatis rami breves, obtusiusculi. Flores disci: Corolla tubulosa, tubo brevi gracili, fauce subito ampliata 5-dentata, dentibus marginatis; filamenta 5 libera, imfe fauci inserta, plana; antliera3 totidem, laxe cohaerentes, nigricantes, basi ecaudataj, diniidiatje, connectivo pallido, apice appendicula libera, ovata, obtusa, con- colore aucto; ovarium plano-conipressum, ceteroquin ut in floribus radii; stylus glaber; stiginatis rami breves, extrorsum curvati, cono brevissimo, acuto, Inspido terminati. Åchenia obovato-cuneata, difformia, radii triquetra, tri-alata, disci compressa, bi-alata, omnia rugosa, crassa et in vertice calyculo minimo, crassiusculo, cupulajformi , hirsuti- usculo coronata. Frutex in insulis Galapagensibus indigenus, cinerascens, ramis virgatis, incano-hirtis , foliis brevissime petiolatis, oppositis vel subverticillatis, approximatis, coriaceis, linearibus, margine recurvis, utrinque pilosis, pedunculis terminalibus, nudis, folia supei'antibus, mo- nocephalis, capitulis hemispha^-icis, parvis, floribus omnibus luteis. 166. M. LÅRiciFOLiA Hook. fil. 1. c. p. 200. — Teigonopterum Ponténi Ands. 1. c. p. 184. n. 168. Hab. locis silvesti'ibus regionis median insulse Cliarles (600' alt.), ubi fruticeta densa format (Ipse), et rarius in Albemarle {Darwin et Ipse). »Frutex raniosissimus, fere biorgyalis. Rami superiores virgati, crassitie pennffi corviiiEe, teretes, bre- vissime sulcati, annotini cortice cinerascente vel fuscescente, glabrato interdum rimoso obducti, foliorum lapsu aniiulatim cicatricosi, juniores pube adpressa, incano-vel argenteo-sericea hirti, dense foliati. Folia brevissime petiolata, utplurimum opposita, raro subverticillata, basi seiniaraplexicaulia et connata, coriacea, linearia, apice in mucronem rigidum, callosum contracta, subpungentia, margine arcte revoluta, uninervia, nervö supra impresso, subtus valde prominulo, in pagina superiori nitida et pilis albis conspersa, infra pal- lidiora et cum petiolo tomento adpresso, incano multo densius obducta, longitudine et latitudine summopere ludibunda, occurrunt enim in aliis speciminibus pollicaria et ultra, semilineam vix lata, in aliis 4 — 8 lineas longa, lineam lata. Pedunculi in ramulis novellis terminales, omnino nudi, plus minusve graciles, pilis ad- pressis confertis incani, folia superantes, 1 — H-pollicares, raonocephali, sub capitulo paullum incrassati. Calathia hemisphserica, ebracteata, diametro 3 — 4-lineali. Anthodium bi-tri-seriale, disci dimidium asquans; squamae ejus paullisper inasquales, adpressse, demum patentes, exteriores plerumque 7 — 8, coriacese, ovata;, subacutee, extus pilis incanis hirtse, intus praeter summum apicem hirtum glabrae et nervis pluribus longitu- dinalibus perductje, H — 2 lineas longEe, lineam circiter latse; interiores 10 — 14, plerumque minores, oblongse, apice attenuata3, acutae vel subtruncatce et brevissime cuspidatse, saepe uninervis, utrinque glabrae vel dorso apiceque interdum puberulre, utplurimum arcuatse, lineam circiter longae, semilineam lat«. Receptaculum hemispliserico-convexum, levissime tuberculatum, paleaceum; påle© ipsius tot quot flores hermaphroditi, lon- gitudine plicatse, nervö valido dorso carinata', anguste lineares, scarioste, glaberrimse, straminea;, basi trun- cat£e, apice in acumen incurvum, saturatius coloratum, dorso ssepius puberulum productse, H — 1| lineam longse, linere quadrantem vix latse, ovaria florum disci arcte amplectentes, demum decidute. Flores radii uniseriales, ligulata;, feminese, cum ovario 2 — 2^ lineas longae; corolla basi breviter tubulosa, in ligulam triplo longiorem, semilineam vix latam planam, luteam, nervis 4 — 5 saturatioribus uotatara, apice breviter bifidam, patentem expansa; ovarium triquetrum, basi attenuatum, glabrum, summo apice puberulum et pappo minimo, coronam paleaceam, ina^qualiter dentatam, ciliatam exhibente terminatum; stylus glaber, e tubo exsertus; stigmatis rami breves, divergentes, obtusiusculi. Flores disci numerosi, 40 — 50 vel plures, herma- phroditi, cum ovario 2 — 2| lineas longi; corolla tubulosa, glabra, lutea, tubo brevi, gracili, in limbum subito ampliatum, subajquilongum, cyathiformem, nervis 5 saturatioribus in sinus dentium excurrentibus ornatum, apice 5-dentatum dilatato, dentibus margine saturatius colorato, subincrassato cinctis; filamenta 5 libera, iuia3 fauci inserta, plana, pallida, cum connectivo valido concolore versus basin dorsalem antherarum arti- culata; antherse laxe cohrerentes, quare sspius loculi earum a connectivi basi soluti et pseudo-caudati appa- 73 rent, revera autem ecaudata;, nigricautes, connectivo stramineo apice appendicula libera, ovata, concolore, diaphana, incurva, apice obtusa, basi vix ac ne vix quidem constricta aucto, dimidiatas; pollinis granula sphcerica, undique echinulata, straminea; ovarium plano-compressuni, ceteroquin ut in floribus radii; stylus glaber, breviter exsertus; stigmatis rami breves extrorsum curvati, saepius jam medium tubum stamineum perrurapentes, couo brevissimo, acuto, hispidulo terminati. Achenia obovato-cuneata, difformia: breviter stipitata, triquetra, trialata, i lineam longa, disci longius stipitata, compressa sed utrinque convexa bialata, 2 lineas longa; omnia crassa rugosa, fusco-atra, alis pallidioribus (integerrimis vel varie corrugatis et trans- verse striatis), in vertice pappo residuo, minimo, crassiusculo, cupulseformi, hirsutiusculo, coronata, versus apicem lineam circiter lata.» (Joach. Sfeetz.) Descriptione ab ill. Hooke?' 1. c. data in specimina a me lecta non omniuo quadrante uberiorem dedit amicissimus Steetz, qui hane speciem novi generis typum primum habuit, donec specimina ab Hooker ipso determinata videre et cum meis congruentia agnoscere licuit. 78. LECOCARPUS. Decaisne Vayage de la Venus. 167. L. piNNATiFiDUS Decciisne 1. c. Atlas t. 14. Hook. 1. c. p, 210. Hab. locis aridis reg. elevations (700' alt.) insulaj Charles {Daricin et Ipse) et Cha- tham {Danvin). 79. ENCELIA. Adavs. Fam, II. 128. Cass. Diet. Se. nat. XIV. 447. E„dl gen. n. 2324. 168. E. HISPIDA Ands.: erecta, ramosa; caule albo-hispiclo; foliis oblongis, acutis, subin- tegris, utrinque hirtis; coryiubis aphyllis; squaniis anthodii hispido-villosis. Hab. locis siccis graminosis regionis inferioris insularum Chatham et Charles (Ipse). Caulis bi-tripedalis valde ramosus; rami' stricti, ultimi teretes, valide striati, pilis brevibus lacteis, basi tuberculatis corrugatis et condensatis quasi farinosi et hispidi. Gemma^ axillares, niveo-lanatse. Folia e basi subcuneata vel angustata, infra medium latiora, longius versus apicem acutiusculum producta, mar- gine Integra vel obsoletissime et remote crenata, H pollicem longa, supra basin ad maximum semiunciam lata, supra rugulosa, costa venisque albo-pilosis, ceterum pilis albis brevibus sat dense conspersis hispida, subtus pallidiora, pilis adhuc longioribus subtomeutosa, nervis prominulis notata; petioli semiunciam longi, dense albo-hirti, supra linea pilorum magis confertorum perducti. Pedunculi corymbosi, arcuato-excurvati, suba^quilongi, inferiores bractea minima Jineari basi sufFulti, superiores nudi, omnes dense hispido-villosi, simplices. Calathia obovato-campanulata, 3 — 4 lineas longa et lata; squamse anthodii ovato-triaugulares vel ovato-oblongffi, obtu.siusculae, inferiores divaricato-distantes, superiores adpressEe, vellere densissimo corrugato- crispo villosffi. Receptaculum planum, grosse punctatum. Ligulse pure flavse, uniseriales, subovales; flores disci cuneato-tubulosi, quinquedentati, laciniis triangularibus fusco-coloratis, extus parcissime pilosis; palese membranacece, naviculari-compressEe, subcarinat£e, quadrinervise, achenia involventes. Achenia compressa, calva, latere externo subconvexa, medio sed prfesertim margine et apice villosa. Cel. Steetz, qui mihi genus hujus plant» determinavit, suspicatus est eam eandem esse ac E. PARVI- FOLIA HBK. (nova gen. et sp. T. IV. p. 206. n. 1.) et DC. (prodr. V. 567. 2) vel E. OBLONGIFOLIA X» C. (Prodr. V. 567. n. 4). Prior tamen, cujus specimen nullum vidimus, ut frutex humilis, procumbens, ramosus, sericeo-pubens, foliis rhombeo-ovatis, canescenti-pubescentibus describitur. Aitera, cujus specimina authentica in herbario regio berolinensi vidimus, certe diifert: ramis denudato-hirtis, foliis duplo brevioribus, e basi vix angustato ovatis, obtusis, planis, utrinque nudis vel pilis minutissimis, sub lente tantum conspicuis subpube- rulis, pedunculis solitariis, in axillis foliorum superiorum rectis, capitulis majoribus sed brevioribus, hemis- phsericis, squamis anthodii arctius ädpressis et longioribus, tomento adpresso hirsutis, ligulis medio etiam latioribu.s, laciniis florum disci acutioribus. E. tome^tcsa {Walpers Repert. bot. syst. Tom. II. p. 612. n. 1) tota molliter tomentosa, foliis ovato-rhombeis, basi cuncatis dicitur. Huic plantas chilensi nostra tamen certe maxi me affinis! 74 80. BIDENS. Linn, gen. n. 932. E7idl. gen. n. 2541. 169. B. LEUCANTHA WiUcl. sp. 3. p. 1282. DC. Prodr. V. p. 598. n. 26. Hab. locis grarainosis regionis inferioris insularum Chatham, Charles et Albemarle (Ipse). »Usec est oninino eadem planta ac illa, quam cl. Seeinarm prope Panama legit et quam definivi in Botany of the Herald fasc. IV. p. 158 sub N:o 593. De Candollei diagno.sis optime quadrat! Forma foli- oi'um utplurimum ludibunda est in toto genere, et Willdenowii planta dubia manebit in seternum! Cfr. quse monui 1. c. Hsec sunt specimina macra! Bidens CHILENSIS Cand. e.st planta longe diversa, in qua achenia biaristata!» (J. Steetz). 81. SPILANTHES. Jacqii. Am. 212. Endl. geu. n. 2;i53. 170. S. AcMELLA Linn. syst. 610. DC. prodr. V. p. 623. Hook. 1. c. 261. Hab. in insula Charles {T. Edmonstone). 171. S. DIFFUSA Hook. fil. 1. c. p. 214. (i. minor, vage ramosa. Hab. in insula Charles et [i. in insula James (Darwin). 82. CHRYSANTHELLUM. Rich. PersooH Eucliir. II. 471. Endl. gen. n. 2562. 172. Ch. pusillum Hook. fil. 1. c. p. 214. Hab. locis siccis subgraininosis reg. inferioris insularum Chatham (Ipse), Charles (Ipse) et Albemarle {Darwin). *) EEECTUM Ands.: annuum, glaberrimum; caulibus gracillimis, ramosis; ramis ere- ctis; foliis omnibus petiolatis, ovatis, dissectis, laciniis etiam extimis lanceolato-line- aribus, acuminatis; pedunculis longissimis, ramosis; anthodii squamis 3-nerviis, acheniis obscuris, basi angustatis, undique tuberculatis. Hab. locis maxime graminosis regionis inferioris insula? Indefatigable (Ij^se). A priori quadammodo distinctum. Statura altior, pedaljs; rami basi subcurvati, longi, stricti, flrmiores; foliorum lacinise liiieares, elongats, porrectte, multo profundius divisa;, nervis infuscatis eximie variegatfe; pedunculi multo longiores; squamse anthodii angustiores, nervis fuscis 2 — 3 notat*; achenia demum basi ano-ustiora, teretia, tuberculis ajqualibus undique rugosa, multo fusciora. In Ch. pusillo caulis spithama?us ; rami subprostrati, apicibus tantum arreeti; foliorum laciniaj multo breviores, subexcurvatse, semipartits; pedunculi fere semper simplices; squamre anthodii multi-striataj; achenia cinerascentia, non quidera Irevia, ut habet Hooker, sed tuberculis minutis rugulosa, angulisque 2 incrassatis (tertio obsoleto), niarginalibu.s, laevibus notata. 83. FLAVEEIA. Juss. gen. 186. Endl. gen. n. 2571. 173. Fl. Contrayerba Pers. ench. 2. p. 489. Caiid. prodr. V. p. 635. 1. (Eupatorii sp.? — Hook. 1. c. p. 261?) Hab. locis cultis regionis infinuiB insula) Charles (Ipse). »Analysis anthodiorum in figura Ruiz. et Pavon. fl. peruv. t. 24. optima! Rami spicati corymbosi, in quibus capitula unilateralia, secunda, basi bracteata, inagnifice delineata; flores tum hermaphroditi, tum 75 feminei et involncrum omnino ut in tuo exemplari observavi, referuntur. Uabitus totius plant» in icoue Cavanillesii bene redditus, sed analysis capituli et corymbi pessime delineata! Ligulas numquam tanta ma- gnitudine iuveni, sed semper ut in icone Ruiz. et Pavon. 1. c. Pauca capitula inveni uniflora, flore femineo, ut in Broteroa Cand. occurrunt. Br. trinervata Pers. ssepissime in hortis cuni Fl. Contrayerba confunditur.» {J. Steetz.) ■ 84. POROPHYLLUM. Vaill. Act. Acad. Paris 1719. p. 407. Endl. gen. n. 2582. 174, P. ELLiPTicuM Cass. diet. 43. p. 46. Cand. prodr. T. V. p. 648, n. 2. (Cacalia Porophyllum Linn. Cav. Icon. T. 3. p. 11. t. 222.) Hab. locis lapidosis sterilissimis regionis inferioris insularum Charles et Chathara (Ipse). »Cavanillesii figura plantam optinie refert et descriptio etiam bene convenit. Forma foliorum in hac planta (ut in plurimis Compositis) summopere variabilis est. Porophyllum macrocephalum Cand. mihi ignotum est, sed in hoc folia semipollicaria, 4 lineas lata dicuntur; anthodia majora, pollicem scilicet longa, teste cl. Candolleo 1. c. reperiuntur. Suspicor Porophyllum latifoliUxM Benth. in Hooher Journ. of Bot. T. 2. p. 244 ( Walpers Repert. Bot. syst. T. 2. p. 624) nil aliud esse, nisi lusus speciei variabilis.» (J, Steetz.) Equidem saltem plantam ex insula Charles ab ea ex insula Chatham distinctam crederem. Habet enim folia multo planiora et aqualia, marginibus magis rotundata, nec sinubus crispata, ut de aliis notis taceam. Auctoritati cl. Steetzii tamen cedendum! 85. HEMIZONIA. DC. prodr. V. 692, Endl. gen. d. 2630. 175, H, SQUALiDA ffook fil, 1, C. p. 208, Hab, in insulis Galapagensibus (Du Petit Thouars). ■^,.,. GOODENIACE^ Undl. 86. SCiEVOLA. Linn. gen. n. 224. Endl gen. n. 3038. 176, S. Pluiaiieri Vahl symb, 2, p, 36, DC. prodr, VII. p, 506, ffook 1. c. p, 205, Hab. in insula Chatham (Darwin et Ipse). LOBELIACE^ Bartl 87. LOBELIA. Linn. gen. n. lOOC. Endl. gen. n. 3058. 177, L, XALAPENSIS ffBK. nova genera et sp, 3, p, 315, DC. prodr VII, p, 372, ffook. 1. c. p. 206, Hab, in insulis James et Charles (Darwin f). RUBIACE^ Juss, 88. RUBIA, Tournef, institut 113. Endl. gen. n. 3101. 178, RuBiiE sp, incerta (RuBi.ä; Relbun ffook et Arnott affinis) ffook 1. c. p, 216. Hab. in insula Charles (Darwin). Botanik. 1 1 76 89. BORRERIA. ihycr Essequ. 79. Endl. gen. u. 3 120. Borreriae omnes in his insulis inventa peculiarein efficiuiit tribum »foliis parvis plus minus linearibus, vix 4 lin. longis et 2 latis, floribus in axillis paucis parvisque, fauce barbata, fructibus tuberculis depressis scabris, stipulisque ciliatis» insignem. 179. B. DisPERSA Hook. fil. 1. c. p. 217. Hab. locis graminosis regionis inferioris ins. Indefatigable (Ipse), Charles et James {Darwin). Descriptio Hookeriana perbrevis, nec in plantam a nobis lectam omnino quadrat. Quum praterea species hujus generis, quse in diversis insulis Galapagensibus occurrunt, iis propria sint, etiam conjicere licet nostraiu, a ceteris non parum recedentem et in insula antea non visitata lectam, novam esse. Caules lignosi (nec prostrati sed) erecti, vage trichotome et dichotome ramosi; ramuli undique pube- scentes, brunneo-cinerasceates. Folia in petiolum distinctum contracta, late lanceolata, utrinque omnino gla- berrima, margine vix vel levissime revoluta, ibique setulis minutissimis tantum ciliata. Fl. gemini v. terni. Lacinife calycis late lanceolatae, corollam denique superantes. Capsula majuscula glabra vel setulis paucis obsita. 180. B. LINEABIFOLIA Hook. fil. 1. C. p. 217. Hab. in insula James {Darwin). 181. B. BASALis Ands.: glabrescens; caule lignoso, ramis adscendentibus teretiusculis, ra- mulis tetragonis; foliis oppositis, sessilibus, a basi sublatiori lineari-lanceolatis, mucro- natis, revolutis, utrinque glaberrimis; floribus solitariis; laciniis calycis corollam supe- rantibus, ovatis. Hab. locis dense graminosis regionis inferioris insulte Chatham (Ipse). Herba suflfruticosa, vix pedalis. Caulis mox divisus, lignosus, cortice fusco-cinereo obtectus. Rami diffusi, intricati, ramulosi; ramuli tetragoni, omnino glabrescentes, vel tenuissime scabriusculi, obscure fusci. Folia 2 — 3 llueas longa, linea latiora, mucrone parvulo, albido pungeutia, margine incrassato et parcissime ciliolato subrevoluta, basin versus latiora, parum curvata, utrinque glaberrima. Stipulaa obsolete ciliata. Lacinife calycis basi late ovataB. Fruetus glabriusculus. Species foliis et laciniis calycis bene distincta. Proxima videtm* B. LANCIFOLIA Hooh, quse tamen foliis linearibus obtusis, basi subattenuatis, supra scabriusculis, medio sulcatis, et fructu glaberrimo recedit. 182. B. suBERECTA Hool. fil. 1. C. p. 217. /?. flaccida, ramis tenuioribus, foliis subraembranaceis. Hooh. 1. c Hab. in insula Albemarle {Macrce). 183. B. ovALis Ands.: radice caulibusque inferne lignosis, ramis erectis, marginato-tetra- gonis, foliosis; foliis ellipticis, patulis, mucronatis, margine revolutis, ciliato-hispidis, saltem subtus glabris, coriaceis; floribus solitariis; calycis laciniis acute linearibus; fru- ctibus majusculis, hirtis vel glabrescentibus. Hab. locis siccrs et graminosis regionis summse insula Charles (Ipse). Caules pedales, depresso-decumbentes, inferne tei'etes, cortice cinereo-fuscescente tecti, superne argute tetragoni; rami ramulique quadrangulares, glabrescentes, lineis flavescentibus vel cinerascentibus marginati, sursum brevissime hispidi. Folia opposita, sessilia, exacte elliptica vel latissime lanceolata, 3 — 4 lin. longa, 2 — 2^ lata, juniora interdum supra hispida, sed subtus glabra, adulta vero utrinque omnino glabra, ad me- dium costa impressa, ceterum plana, rigide ceriacea, margine tenuiter revoluto valde hispida, mucrone albido 77 pungentia. Stipulse ciliato-hispida3. Calycis lacinise coroUam omnino sequantes, lanceolato-Iineares, mucro- natffi. Corolla extus glabra, fauce intiis albo-barbata. Capsula pllis raris hispida vel demuni subglabrescens. Borr. suberecta Hook., qufe maxime affinis, aperte diflfert: tota hispido-pilosa, foliis linearibus, 3 — 4 lin. longis, vix lineam latis, utrinque hispido-pilosis, calycis laciniis ovato-lanceolatis. In nostra folia multo latiora et saltem pagina inferiori glabra, calycis lacinite evidenter angustiores. Quanti momenti ad BoR- RERLE species distinguendas formoj diversre sint foliorum, jam bene observavit ill. Hooher. 184. B. ROTUNDiFOLiA Ancls.: rhizomate filiforme, caulibus subherbaceis flabellatim pro- cumbentibus subalato-4-angularibns sparsim foliatis; foliis latissime ovalibus vel potius subrotundatis muticis, margine obsolete revolutis utrinque hispidis; floribus Hab. locis graminosis insula; Indefatigable (Ipse). Quamquam specimina omnino completa, floribus se. instructa, non vidi, a ceteris speciebus hane distin- ctissimam existimo. Rhizoma fili parvi crassitie longe lateque repens liinc inde fasciculos radicum emittit et paullatim in caules etiam filiformes transit. Caulis procumbens, superne divisus et ramos erectos pi'ofe- rens, cum ramulis acute alato-quadrangularis, glaber, nitidus. Folia quaterna, duo ceteris majora sessilia, latissime ovalia vel potius rotundata, 2^ lin. longa, 2 lin. lata, margine integro demum subrevoluta, obscure viridia, utrinque et margine pilis simplicibus conspersa et hispida, apice non cuspidata sed tuberculo parvo subapiculata. Stipulse obsoletae pilis brevibus setulos». 185. B. PERPUSiLLA Hooh. fil. 1. c. p. 218. Hab. in insula James (Darwin). 186. B. ERiCiEroLiA Uook fil. 1. c. p. 218. Hab. in societate Lorentite, locis maxime lapidosis sterilissimis regionis inferioris in- sula3 Chatham {Danoin et Ipse). 187. B. PARViFOLiA Hooh fil. 1. c. p. 218. ' Hab. in insula Albemarle (Macrce). 188. B. DiVARiCATA HooL fil. 1. c. p. 219. Hab. in insula Charles {Dancin). 189. B. FALCiFOLiA Hooh. fil. 1. c. p. 219. ■' Hab. in insula Albemarle {Macrcef). 90. SFERMACOCE. Linn. gen. n. 119. Endl. geu. u. 3121. 190. S. TENUiOR L. sp. 147. DC. prodr. IV. p. 552. Hooh 1. c. p. 219. Hab. in insula James {Darwin). 91. PSYCHOTRIA. Linn. gen. u. 2i9. Endl. gen. a. 31*47. 191. P. RUFiPES Hooh fil. 1. C: p. 220. Hab. in insula James {Darwin) et locis maxime sylvestribus editioribus insulte Char- les (Ipse). Specimina, quae ipsi legimus. non omnino cum descriptione Hookeriana congrmint. Num a P. lanci- FOLIA Bröt. vere di.stincta? 78 192. P. ANGUSTATA Ands.: glabra; foliis late lanceolatis, acutis, basi in petiolum angu- statis; stipulis ovalibus, obtusis, decicluis; thyrsis erectis, foliis brevioribus, peduncu- latis; corolla fauce barbata. PsYCHOTRliE species (tlie leaves and whole plant quite glabrous) HooL fil. 1. c. p. 220? Hab. locis maxime sylvestribus regionis editioris insulte Charles (Ipse et Danvin?). Arbuscula 2 — 4-orgyalis; rami divaricati, geniciilatira articulati, sub nodis incrassati, cortice fusco, lasvi, glaberriuio obducti. Stipute magna?, marginibus subconcretre, vagiuffiformes, ovales, crassa, castaneo- fusc», basi mox circumscissse, parte inferiori persistente indurata, truucato-lacera. Folia late lanceolata, basi in petiolum brevem, glabrura cuneatim attenuata, integerriraa, acutata, medio latiora, utrinque glaber- rima, subtus pallidiora, costa nervisque ante marginem arcuato-anastomosantibus, elevatis subrugosa, 3 — 3-i pollices longa, Ii pollicem lata. Pedunculus axillaris, sub-2-uncialis, apice repetito-tricliotomus v. ssepe primo in ramos quinque, omnes glaberrimos, teretiusculos, fuscos divisus. Calyx brevis, urceolatus, obsolete 5-dentatus, margine ciliatus. Corolla rosea, tubo calycem quadruplo superante, limbi quinquepartiti laciniis ovato-oblongis, obtusis, revolutis, fauce intus densissime albobarbata; filaraenta corollae infixa, barbaobtecta; antliera3 lineares, flavescentes ; stigma lobis incrassatis bipartitura. Fruetus 2 — 3 lineas longi, latitudine sub- longiores. subglobosi, obtuse 10-costati, glaberrimi, calyce persistente, ciliolato corouati. 92. CHIOCOCCA. P. Browne Jam. 174. Endl. gen. n. 3107. 193. Ch. trisperma Hooh. fil, 1. c. p. 219. Hab. locis sylvestribus regionis inferioris insula3 Chatham (Ipse et Darwin), et in re- gione editiori insularum Charles et Albemarle (Ipse). Interdum in uno eodemque racemo fruetus inveniuntur di- et tri-spermi. In insula Chatham specimina fructu dipyreno frequentiora. Filamenta glaberrima non invenimus, sed a basi usque ad medium pilis sparsis albis villosula. Racemi basi sffipe compositi. Corolla^ tubus sursum magis quam in Ch. R.\CEM0SA ampli- atus; laciniaj limbi angustiores. Tres formas observavimus : a. grandifolia: foliis late ovatis, acuminatis. h. angustifolia : foliis late lanceolatis. Nonne Chiococc» species illa, quam iucompletam in insula Albe- marle a D:re Macrm lectam refert Ilook. fil. 1. c. p. 220. n. 188. c. ohesa: foliis brevibus, uncialibus, rotundato-ellipticis, acuminatis, ramis stipulis coriaceis persistentibus dense obtectis et quasi cicatricatis. Quia plantam nostram ita variabilem et insuper fructibus saspe dispermis praeditam invenimus, Chio- cocCA RACEMOSA Jacqu., quam »in a very imperfect state» ex insula James a D. Scouter reportatam vidit ill. Hooker, eadem ac nostra facile esse potest. 194. Ch. RACEMOSA Jacqu. amer. 68. L. sp. 246. DC. prodr. IV. p. 482. i/bo/t. 1. c. p. 220. Hab. in insula James {Scoiiler?}. 93. TETRAMERIUM. Gm-tn. III. 90. Endl. geu. n. 3154 b. 195. T. NOVA SPECIES? HooL 1. c. p. 195. Specimina imperfecta ex insula James reportavit D. Darwin. APOCYNEE B. Br. 94. VALLESIA. Ruiz et Pavon prodr. fl. peruv. 2. p. 20. Endl. gen. n. 3384. 196. V. GLABRA Cavanilles ic. 3. p. 50. t. 297. DC. prodr. VIII. p. 349. Hooh 1. c. p. 205 Hab. in insula Chatham {Darwin et Ipse). 79 197. V. PUBESCENS Ands.: foliis ovato-oblongis, basi latioribus, subtus tomentosis, demum glabrescentibus; cymis dichotomis , folium tequantibus, hirtis; lobis corolla^ subulatis. Hab. locis silvestribus reg. inferioris insulaa Chatham (Ipse). A Vallesia GLABRA aperte diftert: foliis basi subrotundatis, latioribus, cymis magis divaricato-dicho- tomis, lobisque corollje aiigustioribus nec non liirsutie foliorum, prsecipue autem cymse pubescentia. Major cum V. DICHOTOMA (e Peruvia) affinitas. In hac autem (sec. specimen in herb. reg. berolinensi a Ruizio ipso communicatum) folia brevius petiolata, basi angustiora et apice multo magis producta, cymae rami et pedunculi glabriusculi, nec non lobi corollaB subobtusi. In nostra etiam ramuli saepe puberuli, petiolus .3 lineas longus, folia subtus laevia, tomento crispo, brunneo obtecta, inferiora subovalia, superiora magis elon- gata, cymffi rami et s£epe etiam tubus corollffi pilis brevibus, divergentibus liirsuti. ASCLEPIADEiE Jacq. 95. ASCLEPIAS. Linn. gen. n. 303. Endl. gen. n. 3490. 198. A. ANGUSTissiMA Ancls.: caule erecto, glaberrimo; foliis oppositis, anguste linearibus, subcuspidatis, margine revolutis, subtus canaliculatis, glabris, concoloribus, subsessi- libus; pedunculis in apice caulis umbellatis, pilosiusculis, basi subebracteatis, semipolli- caribus; laciniis calycis late ovatis, obtusiusculis, subpilosis, corolla duplo brevioribus; lobis corollse late ovatis, glabris, pedicello triplo brevioribus; cucullis auriculis obtusis, processu inclusa, gynostegio sessili. Hab. locis siccissimis regionis medige insulas Albemarle (Ipse). Maxime cum A. cinerea Walt. (flor. carol. p. 105) congruit, quse tamen superflue distinguitur : foliis latioribus et longioribus, basi evidentius angustatis, caule plerumque (saltem superne) piloso, pedunculis ad caulis apicem alternis, pollicaribus, corollis duplo majoribus, flavescentibus (quse in nostra atro-fuscae), laci- niis calycis brevioribus et angustioribus. LABIAT^ Juss. 96. SALYIA. Linn. gen. qu. 16. Endl. gen. n. 3597. 199. S. OCCIDENTALIS Sw. fl. ind. occ. 1. p. 43. DC. prodr. XII. p. 296. //'ooyt. fil. 1. c. p. 200. Hab. locis aridis regionis superioris insula; Charles (Ipse et Darwin) et James (Darwin). 200. S. TiLi^FOLiA Vahl. Symb. 3. p. 7. DC. prodr. XII. p. 299. Hook. fil. 1. c. p. 200. S. FIMBRIATA HBK. Hab. in insula Charles {Darwin). 201. S. PEOSTEATA Hook. fil. 1. C. p. 200. Hab. in insula James (Daitoin). 97. TEUCRIUM. Linn. gen. n. 706. Endl. gen. n. 3679. 202. T. INFLATUM Sw. prodr. fl. ind. occ. p. 88. DC prodr. XII. p. 581. Ilooh 1. c. p. 201. Hab. locis graminosis in summo cacumine montis altioris insulse Charles (Ipse et Darwin). 80 98. HYPTIS. Jacq. Benth. Lab. p. 04. Endl. gen. u. 3583. 203. H. CAPITATA Jacqu. ic. rar. I. t. 114.. DC. prodr. XII. p. 106. HooL 1. c. p. 561. Hab. in insula Charles {T. Edmonstone). 204. H. suBVEETiciLLATA Aiids.: herbacea; caule elato, erecto, superne ramoso, sulcato, angulis tuberculatis; foliis petiolatis, ovatis, remote serratis, glabris, fioralibus bractei- formibus; verticillastris multifloris saltem inferioribus distincte reniotis; bracteis linea- ribus, calyces a^quantibus, cum dentibus calycis porrectis, hispidis. Hab. locis sterilissimis regionis media3 insulte Albemarle (Ipse). Est habitu externo H. SPiciGERiE Larn. sat siniilis, ah ea tanien distinguitur : statura humiliori, caule supei'ne magis ramoso nec ita protunde sulcato, angulis tuberculatis, obtusis (caulis in II. SPICIGERA ssepe est aculeolis deflexis evidenter hispidus), foliis utrinque exacte glabris, subtus scabre nigro-punctatis, basi minus cuneato-augustatis, margine reraotius et profundius dentatis, verticillastris etiam in junioribus remotis, bracteis dentibusque calycis stricte porrectis vel incurvatis (nec subrecurvis). VERBENACE^ Juss. 99. LIPPIA. Linn. §en. n. 781. Endl. gen. n. 3684. 205. L. liOSMARiNiFOLiA Ands.: ramis strictis, teretibus, nodosis, ramulis pubescentibus; foliis oppositis, linearibus, sessilibus, margine revolutis, acutiusculis, canescenti-tomen- tosis et scaberrimis; pedunculis axillaribus, strictis, folio longioribus; bracteis irabricatis, rotundato-ovatis, corollis multo brevioribus, griseo-hispidis. Hab. locis siccissimis regionis mediaj insula3 Albemarle (Ipse). Frutex orgyalis et ultra; rami virgati, crassi, divisi, teretes, ad nodos incrassati, cortice fusco-cinera- scente; ramuli ultimi obsolete tetragoni, brunnescentes, pilis albis, brevissimis, deflexo-adpressis strigosi. Folia opposita, sessilia, anguste linearia, margine integerrimo revoluta, apice acutiuscula, exsiccatione brun- uescentia, nervis impressis supra lineata, pilis v. aculeolis brevissimis, basi tuberculatis scaberrima, subtus carina crassa elevata percursa, brevissime setuloso-liirsuta, basin versus angustata, lateribus cinereo-tomen- tosa, \ — I pollicem longa, 2 — 3 liueas lata. Pedunculi axillares, cinerascente-strigosi, quadrangulares, su- perne subsulcati, folio subduplo longiores, erecto-patentes. Capitula subglobosa vel obovata, 20 — 30-flora. Bractece arcte multifariam imbricatffi, extus griseo-liispidje, inferiores ovato-cordata, acutse, superiores spa- thulatse, minutissime apiculatae, floribus duplo triplove breviores. Calyx tubuloso-campanulatus, bilabiatus, bicarinato-compressiusculus, praicipue superne hispido-pilosus, drupam maturam laxe involvens eamque laci- niis duabus integris superans. Corollce lila,cin£e tubus elongatus, inferno glaber, campanulato-dilatatus ibique griseo-liispidus ; limbi lacinise breves, erectiusculse, extus hispidre. Capsula semilineam longa, ossea, globoso- apiculata, viridi-cinerascens, glabra, minute punctulata, coccis 2 secedentibus. Videtur L. stoechadiflor^ (ex insulis Caribceis et America meridionali littorali) quodammodo affi- nis, cujus tamen folia mucronato-serrata! 206. L. SALiciFOLiA Ands.: ramis excurvatis, teretibus, ramulis hirsutis; foliis oppositis, oblongo-lanceolatis, basi cuneato-angustatis, apice obtusiusculis, margine serratis, subtus cano-tomentosis; pedunculis axillaribus, patentibus; capitulis globosis, bracteis imbri- catis, ovatis, apiculatis, liirtis, floribus brevioribus. Hab. locis sylvestribus ad latera summi montis insula? Charles (Ipse). 81 Fruticosa, orgyalis et ultra. Rami virgati, tetragoni, ad nodos ramulorum incrassati; ramuli versus apicem adpresse strigoso-pilosi. Folia opposita, oblongo-lanceolata, basi integemma in petiolum brevissi- mum, supra canaliculatum cuneato-angustata, apice obtusa v. subrotundata, marginibus parum curvatis ar- gute nec profunde crenato-serrata, 2i — 3 pollices longa, fere pollicem lata, supra costa venisque regularibus impressa, obscure viridia, exsiccatione nigrescentia, pilis brevissimis arcte adpressis obsolete conspersa, sub- tus elevato-venosa, deiisissime incano-tomentosa, iii nervis hispida. Pedunculi axillares, vix 2 uncias longi, erecto-patentes, incrassati, tetragoni, adpresse strigosi. Capitula globosa, post florescentiam ovato-elongata. Bractese multifariam imbricatse, subjequales, a medio dilatata;, in apiculum contractse, basi angustata?, late cuneatse, pilis hispidis extus hirsutas, tubo corollse duplo breviores. Calyx subglobosus, maturus obsolete bicarinato-compressiusculus, inferne cinereo-hirtus, basi et intus glabrescens, capsulam maturam totam arcte involvens, nec eam laciniis superans. Corollffi tubus calyce duplo longior, sursum ampliatus, nudiusculus; limbus profunde partitus, laciniis margine revolutis. Capsula globosa, apiculata, glabra, lineam longa, coccis facile secedentibus. Secundum descriptionem cum L. asperifolia valde congruit. DifFert autem: pube nullo modo glan- dulosa, ramulis exacte tetragonis, bracteisque tubo corolice brevioribus. 100. VERBENA. Linn. gen. n. 23. Endl. gen. n. 3085. 207. V. OFFiciNALis L. sp. pl. p. 29. DC. prodr. XL p. 547. Hooher 1. c. p. 194. Hab. in insula James {Darwin). 208. V. CAEOLiNiANA Linii. sp. 2. p. 29. DC. prodr. XI. p. 546. V. POLYSTACHYA HBK. nov. gen. et sp. vol. II. p. 274. var. foliis incisis, laciniis grosse serratis (Hook. 1. c. p. 195). Hab. in insula James (Darwin). 209. V. LiTTORALis HBK. nov. gen. et sp. 2376. DC. prodr. XI. p. 542. HooJc. 1. c. p. 195- Hab. locis silvestribus regionis inferioris insute Chatham (Ipse) et Charles (Darwin). 101. LANTANA. Linn. gen. n. 705. Endl. gen. n. 3695. 210. L. ODORATA Linn. syst. p. 474. DC. prodr. XI. p. 603. L. RECTA Ait. hört. kew. I. 2. p. 351. Hook. 1. c. p. 195. Hab. in insula Albemarle et Charles (Darwin). 211. L. CANESCENS HBK. nov. gen. et sp. vol. II. p. 259. DC. prodr. XI. p. 607. /?. ramis aphyllis, superne foliosis; foliis 1 — Ii unc. longis Hooher 1. c. p. 195. Hab. in insula Charles (Darwin). Valde suspicor plantam a Hookerio ita determinatam nostram subsequentem esse. 212. L. PEDUNCULARis Ands.: canescens; ramis strictis, gracihbus, tetragonis, subsulcatis, pedunculisque strigosis; foliis oppositis, ovato-oblongis, e basi subcordata in petiolum angustatis, rotundato-crenatis, supra pilis raris, adpressis conspersa, subtus dense tomen- tosis; pedunculis folia sexies superantibus; capitulis subrotundis, bracteis laxe imbricatis, patulis, ovato-lanceolatis, acutis, hispidis, interioribus corolla duplo brevioribus, exteri- oribus majoribus, involucrantibus , patentibus. Hab. locis sylvestribus regionis inferioris insularum omnium Galapagensium adhuc visitatarum abunde (Ipse). 82 (Nonne L. canescens (HBK.) Hooh. 1. c. p. 195?) A Lantana canescente HBK., cujus specimina authentica in herb. reg. berolinensi et Kunthiano attentius examinavimus, nostra valde differt, iion tantum pubescentia ramorum (rami non sericeo-strigosi sed pilis deflexis hispidi) et foliorum (folia iiuUo modo glanduloso-punctata nec liirtula, sed subtus dense et scabre tomentosa), forma foliorum (e basi subcordata subito in petiolum brevem angustata) et serraturis sat crossis, rotundatis (nec rectis), sed maxime longitudine peduuculorum, qui in L. canescente folium sequant vel eo breviores sunt. 102. CLERODENDRON. R. Br. prodr. 510. Emil. gen. n. 3708. 213. C. MOLLE HBK. nov. gen. et sp. 2 p. 244. DC. prodr. XI. p. 659. Hoolerl.c.^. 195. Hab. locis maxime sylvestribus regionis inferioris et media) insularum Chatham (Ipse), Charles {Dancin et Ipse) et James {Scouler et Ipse). 214. C. SPECIES Hook. 1. c. p. 261. Hab. in insula Charles {Edmonstone). 103. AVICENNIA. Linn. gen. n. 1237. Endl. gen. n. 3722. 215. A. TOMENTOSA Jacq. amer. p. 178. t. 112. f. 2. DC. prodr. XI. p. 699. Hook. 1. c. p. 195. Hab. in insula Chatham (Danvm) et in litore insulan James (Ipse). CORDIACE.E R. Br. 104. VARRONIA. DC. in Meisn. gen. comm. p. 158. prodr. IX. p. 4G8. Endl. gen. n. 3738 b ^. 216. V. (rotundifolia DC. prodr. IX. p. 469) flava Ajids.: ramis teretibus, cum ramulis dense hispidis; foliis ovato-cordatis, sinuato-dentatis, utrinque scabris, subtus tomentosis; calycibus cuneatis, laciniis triangularibus, acutis; corolla magna, tubo calycem subsupe- rante, limbo valde ampliato, sinuatim 8-lobato. Cordia lutea (Lam.) Hook. fil. 1. c. p. 198(?). Hab. in regione inferiore et submedia insularum Charles, James et Indefatigable (Ipse) nec non Chatham (Ipse et Darwin), et Albemarle (Macrce), ubique dumeta densissiraa cum variis speciebus hujus et Lantana) generis efficiens. Est certissime Varronle (Cordi^e Ruiz et Pavon) rotundifolle DC. hab itu valde affinis, sed quibusdam notis non parum distincta. Rami numquam flexuoso-nodosi, sed strictiusculi, rufescentes, pube minus densa obtecti, et ramuli cinerascentes nec flavo-tomentosi. Folia multo majora, basi latiora, margine profundius et acutius eroso-sinuata, cousistentia magis coriacea, subtus densius fusco- vel cinereo-tomentosa; calyces majores, profundius costato-nervosi, sursum latiores, laciniis basi latioribus. Maximam autem diffe- rentiam priebet corolla sulphureo-flavescens, cujus tubus mox a calyce in limbum patentissimum ampliatur; lobi limbi subrotundati (in V. ROTUNDIFOLIA acuti). Filamenta duplo breviora, tubum corollae vix supe- rant; stigmata 4, filiformia. 217. V. SCABERRIMA Ands.: fruticosa; ramis setis brevibus tuberculisque scaberrimis; foliis petiolatis, lanceolatis, basi longe attenuatis, acuminatis, serratis, tuberculis setisque sca- 83 berrimis, subtus etiam glandulosis; pedunculis foliis longioribus, circiter 20-floris; flo- ribus capitatis, calyce hispidissimo, dentibus linearibus, corollaä tubo brevioribus, limbo corollaa subtruncato erecto. Hab. in nionte pra^rupto insulas Indefatigable (Ipse) alt. 200'. Distinctissima species. Frutex orgyalis, erectus; rami strictiusculi, cortice cinerascente, superne albe- sceute, striato obducti ; ramuli setis lacteis, e tuberculo egredientibus hispidis.simi. Folia 2 — 3 pollices longa, i, — 1^ unciam lata, basi longissime angustata, acuminata, serrata, supra setis longiusculis, albis, basi fulvis, dilatatis scaberrima venisque impressis subrugosa, obscure viridia, infra creberrime glandulosa et inter setas sparsas validas tomentosa, pallidiora. Petioli 1 — 2 lin. longi, setosi. Pedunculi 1 — 2-unciales, erecti, setis divaricatis val deflexis scaberrimi. Capitulum densum, globosum, 12 — 25-floriira. Calyx rotundatus, apice contractus, setis cinerascentibus quasi echinatus, 5-partitiis, laciniis augustis, linearibus, setosis. Corolla campanulato-tubulosa, tubo calycem bis superante, limbo erectiusculo, subtruncato, vel obsolete 7 — 5-sinuato. Drupa ovato-globosa, 2 — 3 lin. longa, rugosa, calyce persistente cincta, 1-locuIaris, 1-sperma. A sequente differt: foliis majoribus, subtus planis ibique tuberculato-liispidis, capitulis sub-20-floris, corolla tota glabra, limbo vix revoluto, calyce numquam pilis stellatis sed setis validis hispido. 218. V. LEucopHLYCTis HooL fil. 1. C. p. 199. Hab. locis sylvestribus regionis inferioris insularum Chatliain (Ipse), Albemarle (Dar- win et Macrce) et James (Scouler). Est inter V. sgaberrimam et canescentem prorsus media. Folia supra tuberculato-hispida (sed pili multo breviores nec setarum instar longi, tuberculi etiam minores) subtus glandulis et pilis stellatis conspersa (nec pilis simplicibus rigidis setosa), subserrata, e basi solito magis ovata (nec basi longe angustata). Dif- fert prseterea foliis brevioribus obtusioribus, margine remotius sinuatis, capitulis magis paucifloris, corollse tubo longiori, limbo exacte revoluto. — A sequente distinguitur : foliis subtus stellatim (sed parcius) incanis, basi minus angustatis et apice obtusiusculis, calyce ovato, magis glabrescente, laciniis subulatis et flexuosis. — Fruetus globosus, apice nonnihil producto obtusiusculus, in medio circumferentiae tuberculato-subcostatus, pisi majoris magnitudine, 4-locularis, loculis 1-spermis. 219. V. CANESCENS Ancls.: fruticosa; foliis petiolatis, ovato-lanceolatis, obtusis, integris vel leviter repando-sinuatis, utrinque stellatim pubescen tibus, subtus pallidioribus, cano- tomentosis; pedunculis terminalibus, folium duplo superantibus; floribus capitatis, calycis stellatim tomentosi laciniis basi triangularibus, brevibus, corolte glabra3 tubo duplo tri- plove brevioribus, limbo revoluto 4-lobato. Hab. locis sylvestribus regionis inferioris insularum Chatham et Charles (Ipse). Differt a Varr. scaberrima et LEUCOPHLYCTmE : foliis basi breviter angustatis, pilis stellatis (nec simplicibus nec tuberculatis) subtus tomentosis, leviter sinuatis vel integris, in apicem rotundato-obtusum longius productis, calycis laciniis basi latioribus. A Varr. Scouleri recedit: foliis longioribus (ssepe 3- uncialibus), subtus dense intricato-tomeiTtosis, subintegris, basi latioribus, apice obtusioribus, laciniis calycis nullo modo filiformibus, tubo corollse calycem duplo triplove superante. — Corollce quam in ceteris speciebus parvifloris duplo longiores, tubo exsiccatione fusco, alabastra etiam magis rotundata, pisi minoris forma et magnitudine, dense stellatim pubescentia. 220. V. Scouleri Hook fil. 1. c. p. 200. Hab. locis sylvestribus regionis altioris insularum Chatham (Ipse) et James (Scouler). Specimina a nobis lecta cum descriptione Hookeri optime congruunt. Folia habent ssepe | unciam lata, utrinque pilis brevissimis, stellatis densissime tomentosa, corollas omnino glabras, et tubum calycis la- ciniis ffiquilongum. Botanik. - -I ^ 84 221. V. LiNEARis Hooh fil. 1. c. p. 199. Hab. locis sylvestribus littoralibus insulaj James {Darwin et Ipse). 222. V. REVOLUTA Hooh. fil. 1. c. p. 199. (i. nigricans: foliis siccitate nigricantibus, calycibus rufo-brunneis Hooh. fil. 1. c. Hab. in insula Charles {Darwin); [i in insula Albemarle {Macrce). 105. CORDIA. Plum. gen. 13. t. ]4. Endl. gen. n. 3738. 223. C. DASYCEPHALA HBK. nova gen. am. 3, p. 76. DC. prodr. IX. p. 497. Varronia DASYCEPHALA Desv., jouni. bot. 1. p. 274. Hook. 1. c. p. 261. (Nonne etiam sit vera Varronise specie.s?) Hab. in insula Charles {Edmonstone). ASPERIFOLI^ Linn. lOG. TOURNEFORTIA. R. Br. Prodr. 496. Endl. geo. n. 3747. 224. T. RUFO-SERiCEA Hoolc. fil. 1. c. p. 197. Hab. locis maxinie elevatis et in cacuinine montis altissimi insula? Charles (Ipse); etiam in insula James {Darwin). Folia .subtus deusLssime ferrugineo-tomentosa, supra ob.scure viridia, siccitate nigrescentia, pilis ad- pressi.s sparsis cinerascentia, nervösa, 5 uncias longa. Rami paniculas spicati, decurvatim horizontales, 2 — 3- pollicares. Drupa quadrangulari-conica vel ovoideo-globosa, vix 2 lin. longa, acuta, basi plana, nigra, extns rugosa; nucula 2, ossese, collaterales, 2-loculares. 225. T. OPACA Ands.: fruticosa; erecta, ramosa, ramis teretibus, ultirais parce pilosiusculis; foliis lanceolato-oblongis, acutis, basi valde angustatis, integerrimis, supra glabrescen- tibus, subtus opacis, brevissime velutinis; pedunculis terminalibus , ramosis; spicis dicho- tomis; corollte tubo calyce duplo triplove longiore, extus hirsuto; drupa disperma glabra. Hab. locis sylvestribus inferioribus insulte Indefatigable (Ipse). Quasi media inter T. rufo-sericeam et pubescentem. A priori differt: foliis minoribus et multo angustioribus, supra glabrescentibus, infra opacis, nec ferrugineo-tomentosis, ba,si longe angustatis, pedunculis multo brevioribus et gracilioribus, pilis cinerascenti-velutinis, calycis laciniis acutioribus, tubo corollae evi- denter longiore, limbo magis revoluto, nec ita profunde partito, drupa demum magis ovoidea (nec basi ap- planata) acutiore, lateribus magis tuberculata. A T. PUBESCENTE (quse suffruticosa describitui-, quum nostra species frutex est orgyalis et altior ramosissimus) differt: ramis parce pilosis, foliis lanceolatis (nec elliptico- ovatis), 3i uncias longis, 1 — U pollicem latis, supra omnino planis, petiolis ssepe pollicaribus, corollaj tubo longiore, lobis limbi revolutis, et drupa (quae in descriptione Hookeri 1. c, sine dubio errore gravi typo- graphico, U unc. longa dicitur) fere linea longiori, tota glabra, nitente, nigra. 226. T. PUBESCENS Hook. 1. c. p. 198. Hab. in insula Chatham {Darrvin). 227. T. SYRiNGiEFOLiA VaJil. symb. 3. p. 23. DC. prodr. IX. p. 526. — ? Hab. locis umbrosis sylvestribus insulaj James (Ipse). Secundum descriptionem, quani dederunt VaJil. 1. c. et Roem. et Schult. IV. p. 543, planta nostra ad hane speciem pertinet. Exemplaria tamen, qua in herbario regio berolinensi vidimus, cum nostra non bene 85 congruunt. Folia (habitu omnino Syringfe vulgaris) in nostris minora, U unc. longa, IJ unc. lata, e basi latiori exacte ovata, vel etiam subcordata, abrupte cuspidata, supra strigosa, subtus glabrescentia et palli- diora. Cyma e basi dichotoma, polystachya; spicte circiter 10 — 15, densiflorse; calycis laciniae parvaB, sub- ulatae, corolla quadruplo breviores; corolLse tubus dense albo-villosus; limbi laciuise strictse, subulatee. 228. T. (psilostachya) difformis Ands.: fruticosa, erecta; ramis teretiusculis, glabris; fo- liis petiolatis, ellipticis, basi subangustatis , acuminatis, integerrimis , supra strigillosis, subtus glabris; pedunculis lateralibus, laxis, 3 — 4-stachyis; calycis laciniis subulatis, bre- viter et passim strigosis. Hab. locis umbrosis sylvestribus insulan Chatham (Ipse). Forsitan etiam est eadem species, quam Douglas et Scouler in insula James legerunt, quamque ad T. psilosta- CHYAM Cham. veram retulit Hooker. Frutex orgyalis, ramis divaricatis, cum ramulis albo-punctatis, glabris. Folia plana, petiolata, 2 — 2^ pollices longa, \ — 1 pollicem lata, a basi angustata elliptica, acuminata, supra costa impressa, ut in psilo- stachya stricosa, obscure virentia, siccitate nigrescentia, subtus opace fusca, e punctis albis brevissirae pilosis vel passim derelictis glabriuscula, uervis prominulis notata. Petioli 3-lineales, pilosiusculi. Cymse laterales, folio suboppositae vel in apicibus ramulorum lateralium terminales, dichotome-ramosse, 3 — 4-stachyffi; rami reflexi 10 — 18-flori, pilis brevibus fusco-hirti ; flores sessiles. (Corollas et fruetus non vidimus). Cum speciminibus T. psilostachya HBK. ex insula Martinica in lierb. reg. berol. asservatis exem- plaria a nobis in insula Galapagensi lecta ita congruunt, ut pro mera varietate liujus speciei nostram habe- remus, nisi diflferrent: foliis latioribus, subtus fere omnino glabris et brunnescentibus, spicis laxioribus, laci- niis calycis fere glabrescentibus et multo latioribus. Descriptio autem in Humh. et Kth. Gen. et Sp. VII. 61 non parum recedit, praesertim pubescentia. Adest etiam cum T. rubichnda (»in collibus circa Bahiam») affinitas qusedam, lisec species tamen differt: cymis terminalibus polystachyis, calycis laciniis apice setaceis, foliis multo minoribus etc. Sequenti habitu multo similior, recedit tamen foliis subtus glabris cymisque polystachyis! 229. T. strigosa Ands.: fruticosa, volubilis; ramvilis, petiolis, foliis utrinque, pedunculis calycibusque pilis hispido-strigosis; pedunculis ramulos terminantibus, dichotomis, 10 — 15-stachyis, folio multo longioribus, calycis et corollaj laciinis subulatis, fructu tetraga- stride, tuberculato et rugoso. Hab. locis sylvestribus regionis inferioris insularum Charles et Chatham (Ipse). Cum diagnosi perbrevi Candolleana TouRN. psilostaCHYA (prodrom. IX. p. 525) non male congruit planta nostra; specimina tamen hujus speciei, quas in herbario regio berolinensi et Kunthiano vidimus, ab ea longius recedunt. Est enim omnibus partibus robustior, rami pennam anserinam crassi, punctis albis dense conspersi, ramuli sEepius punctis rufo-flavicantibus et pilis incanis pubescentes. Folia \\ — 2 pollices longa, pollice latiora et basi exacte ovata, apice acutata, utrinque pilis vel setulis albis arcte adpressis sat dense conspersa, quibus in pagina inferiori puncta elevata intermixta sunt. (In T. PSILOSTACHYA folia supra punctato-strigosa vel »adpresse strigilloso-pubescentia», subtus omnino glabra). Pedunculi, qui in T. psilo- stachya 2 — 5-spicati et folio breviores, hic 12 — 15-vel etiam 20-spicati, patentes vel reflexi folia ter qua- terve superant. Lacinise calycis in nostra magis cuspidatse densiusque albo-hispids. Tubus corollse den- sissime cinereo-hispidus, sub limbo parum incrassatus; lacinite corollaB etiam angustiores. Fruetus cocci de- nique majores, omnino glabri, sed costis elevatis obliquis rugosi. 230. T. psilostachya Cham. in Linna3a 1829 p. 470. DC. prodr. IX. p. 525. Hooher 1. c. p. 198. Hab. in insula James {Douglas et Scouler). *^:^ 86 107. HELIOPHITUM. DC. prodr. IX. p. 551. 231. H. PARviFLORUM DC. proclr. IX. p. 553. ' Heliotropium PARVIFLORUM L. mänt. 201. Hook. 1. c. p. 198. Hab. locis siccis regionis inferioris insularum Chatliam et Indefatigable (Ipse) et Charles {Dainvin et Ipse), ut etiam in insula James (Douglas). Specimina e duabus insulis valde dissimilla; qute iu in.sula Chatliam legi foliis aiigustioribus, cauli- bus laxioribus uempe insignia .suut. 232. H. iNDicuM DC. prodr. IX. p. 556. Heliotropium indicum L. sp. 187. Hook. 1. c. p. 261. Hab. in insula Charles [T. Edmonstone). 108. HELIOTROPIUM. Tournef. Linn. gen. n. 170. Endl. gen. n. 3751. 233. H. CURASSAVICUM L. sp. 188. DC. prodr. IX. p. 538. Hooh. 1. c. p. 198. Hab. ad littus oceani insula3 Chatham [Darwin et Ipse). A specie americana nonnlbil recedit nostra colore inteusius glaucescente (sagpe exsiccatioue fere nigre- .scit planta), caulibus densius CcBspitosi.s, foliisque latioribus. Diversa tamen non habeuda. 234. H. ASPEREiMUM Ands.: pilis lacteis, quasi tuberculatis hispidissimus ; foliis lanceolatis, acutis; racemis erectis, floribus breve pedunculatis. Sarcanthus asperrimus a. Galap. Veg. p. 209. n. 237. Hab. locis graminosis regionis inferioris insulge Indefatigable (Ipse). Suffrutico.sus. Radix crassiuscula, lignosa. Caulis solitarius, i— li-pedalis, inferne divi.sus et lignosus, cortice glabrescente, fusco obductus. Rami stricti, apice etiam divisi, teretiusculi, corticc albo-cinereo tecti et pilis erectis, lacteis adpressis bispidi. Folia lanceolata, unciara longa et 2—4 lineas lata, acuta, basi in petiolum, 2 lineas longum angustata, utrinque pilis lacteis, adpressis, prajsertim subtus condeusatis obtecta, fusco-viridia, exiccatione nigricantia, stricte erecta, plana. Pili e papillis latis, radiatis, applanatis egre- dientes, tuberculis prominulis, subverticillati.s ipsi quasi septati. Rami demum stricte erecti, ultimi apice spicigeri. Flores ebracteati, brevius pedicellati; calyx profunde partitus, laciniis patentibus, lineari-subulatis, cum pedunculo perbrevi dense hispidis; corolla parva, calycem duplo superans; tubus basi arapliatus ibique glaber, inde quasi constrictus et extus dense hispidus; limbus erectus, leviter 5-fidus, laciniis linearibus, crassiusculis, erectis, intus glabrescentibus; faux glabra, costis quinque longitudinalibus, usque a sinubus laciniarum ad insertionem staminum percursa. Stamina in medio tubi inserta; filamenta adnata; antherse lineares, breves, flavre. Stylus inclusus, basi annulato-incrassatus; .stigma lineare, leviter emarginatum. Nuculse 4, calyce breviores, eoque inclusaj, subrotunda;, latere exteriore convexo pilis brevioribus, adpressis dense, basi obsolete obsitfe, latere interiori glabrje, ad basin costa transversa pallidiori elevata, medio im- pressa notata;, a basi styli pendula;, inferne angulis valide coadunatae. Pericarpium osseum, pilosum; semen ex apice peudulum. 109. GALAPAGOA. Book. fil. 1. c. p. 196. 235. G. Darwini Hook. fiL 1. c. p. 196. Hab. supra lapides vulcanicos, quorum vestimentum quasi muscosura, densissimum efficit, prope litus oceani in insula Chatham (Ipse et Darwin), et Albemarle (Macrce). 87 236. G. FuscA Hook. 1. c. p. 197. Hab. locis arenoso-sterilibus, litoralibus insulas Indefatigable (Ipse) et Charles {Darwin). Species duae inter se valde divers», quamquam primo obtutu similes videntur. In G. Darwini folia supra fusca, parce pilosa, subtus dense argenteo-pilosa, pilis siraplicibus, rigidis, iu pagina superiore setis longioribus, raris, sfepius versus apicem collectis, intermixtis hirta, in G. FUSCA folia supra pilis, basi e punctis grossis albis egredientibus, brevibus scaberrima, subtus densius et rigide pilosa. Descriptioni Hoo- keri completae ceterum niliil addendum. CONVOLVULACE^ Juss. 110. EVOLVULUS. Linn. gen. n. 382. Endl. gen. n. 3791. 237. E. GLABRiuscuLUS Qioisy Diss. Convolv. p. 156. DC. prodr. IX. p. 448. Hooh. 1. c. p. 205. Hab. locis graminosis regionis inferioris insularum Chatham, Indefatigable et Albe- inarle (Ipse), nec non in insula James (Scouler). Caulis rami prostrati plus quam pedales, non semper adscendentes, inlerne glabriusculi, superne hirsu- tiusculi. Folia ssepius omnino mutica, et tantum in junioribus wsubtus in nervis hirsutula». Pedunculi in- feriores folia aequautes vel iis breviores, superiores ea superantes. 238. E. siMPLEX Äds.: herbaceus, gracilis; caule stricto, simplici, filiformi, albo-hirsuto; foliis linearibus, acutis, subsessilibus, villosis; pedunculis axillaribus, simplicibus, vel semel divisis; sepalis lineari-subulatis , longe ciliatis, corollam sequantibus. Hab. locis graminosis, siccis regionis inferioris insularum Chatham et Indefatigable (Ipse). Caulis simpliciusculus, albo-villosus, basi subfuscescens, teres. Folia anguste lineari-lanceolata, infe- riora longa, in petiolum attenuata, superiora sessilia, omnia plana, costa flavescente, subtus elevata notata, laete virescentia, utrinque pilis longis, albis hirsuta, ad maximum vix pollicem longa, 2 lin. lata. Flores in parte dimidia superiore caulis axillares, solitarii vel pedunculo communi gemini, bibracteati. Pedicelli 1 — 2 lineas longi, cum floribus foliis multo breviores. Bracteae anguste lineares, longe pilosse et ciliatse. Sepala quinque, anguste linearia, bracteis similia, acutiuscula, brevissime ciliata et pubescentia. Corolla parva, al- bescens, sepalis non longior. Capsula globosa, pallide flavescens; semina parva, atra, rugosa. Est EvoLVULO SERICEO sine dubio proximus, sed notis allatis abunde diversus. III. CALTSTEGIA. R. Br. Prodr. 483. Endl. gen. n. 3801. 239. C. SoLDANELLA Br. prodr. 483. DC. prodr. IX. 433. Hab. in insula Charles {T. Edmonstone). 112. IPOMiEA. Choisy Mém. soc. h. n. Genev. VI. 393. Endl. gen. n. 3803 [sub Couvolvulo). 240. I. Pes-Capr^ Sw. h. sub. 2 ed. p. 289. DC, prodr. IX. p. 349. I. MARITIMA Br. prodr. 486. Hooh. 1. c. p. 204. Convulvulus Pes-caprce L. sp. 226. Hab. in litore insulge Chatham {Darwin et Ipse). 88 241. I. LiNEARiFOLiA Hooh. fil. 1. C. p. 204. Hab. in insula James {Darwin). 242. I. KiNBERGi Ands.: glaberriina; caule filiformi, volubili, tereti, elongato, foliis petiolo longioribus, apiceni versus obtusum vel mucronatum longe attenuatis, basi sagittatis, auriculis acutissimis, clivaricatis; pedunculo folium ^ubajquante, unifloro; sepalis ma- jusculis, ovato-lanceolatis, acuminatis, dorso 5-costatis; staminibus inclusis; stigmate globoso. Hab. locis graniinosis regionis inferioris insularum Indefatigable et Chatham (Ipse). Caules bi-tripedales et ultra, longe scandentes, crassitie cordae tenuioris, striato-torti, glaberrimi, cor- tice livido. Folia ssepe bipoUicaria, ad insertiorera petloli 4 — 5 lin. lata, in apicem rotundatum et brevis- siine mucronatum elongata, integerrima, omnino glaberrima, exsiccatione nigrescentia, auriculis ovatis, acu- tissimis, sinu rectangulari divergentibus, dimidio petioli longioribus vel eum nonnumquam subsequantibus. Pedunculi pollicares, non incrassati, 2 — 3 lineas supra basin articulati et geniculati, superne sulcati, costis minute tuberculatis. Sepala \ pollicem longa, acuta, interdum sub apice mucronata, glaberrima. Corolla infundibuliformis, pallide purpurea, calyce dimidio longior. Capsulam maturam non vidiraus. I. LINEARIFOLIA Flook. fil. huic Valde videtur affinis, sed differt foliorum auriculis subulatis, 2 — 3 lin. longis, petiolo subparallelis (nec ovatis, acutissimis, semiuncialibus et ultra, et rectangulatim divaricatis), pedicellis % uncialibus (in nostra uncia longioribus), sensim iiicrassatis. In honorera socii mei amicissinii, D:ris J. G. H. Kinherg, in circumnavigatione nostra partibus Zoo- logi summa diligentia et experieutia fungentis, grato animo plantam dicavi, quam ipse ex insula Chatham raihi primus apportavit. 243. I. TUBiFLOEA HooL fil. 1. c. p. 204. Hab. in insula James {Darwin). 244. I. GALAPAGENSis Ands.: caule ramoso, scandente, teretiusculo, nitido; foliis petiolatis, late ovatis, basi profunde cordatis, lobis rotundatis, sinu acuto productis, summo apice acute mucronatis, submembranaceis; pedunculo solitario, apice diviso, flores subumbel- latos gerente; sepalis late ovatis, cuspidatis; corollte tubo elongato, infundibuliformi , ca- lyce duplo longiori, limbo patente; staminibus inclusis. Hab. locis graminosis regionis inferioris et mediaj insularum Charles et Chatham (Ipse). Caules graciles, filiformes, subaugulati, striati, nec torti, scandentes, ad nodos fusciores et pilosiusculi, eortice brunnescente obducti. Folia laete viridia, 1 — Ii pollicem longa eademque latitudine, e basi profunde et late cordata acutata, utrinque pilis rarissimis, adpressis conspersa, nervis prominulis lineata, petiolo 2 — 2i-pollicari, compresso, sajpe subduplo breviora. Pedunculi unciales vel ultra, cum floribus petiolos aquantes vel iis breviores, lineis elevatis quadrangulares, subincrassati et infuscati, apice bibracteolati et subarticulati, flores solitarios gerentes vel sspissirae divisi et flores umbellatos proferentes, quorum medius primum et optime explicatur. Pedicelli laterales iterum saepe dividuntur, et floribus 2 — 3 terminantur. Sepala 5, late elliptica, dorso convexo glabra, secus margines pallidiores ciliata, cuspidata Limbus corolla; lilacino-rosese subexsertus. Capsula globosa, superne parce pilosa. Semina castanea, rotundata, levissima. I. TUBIFLORA HooL, qu» huic valde similis videtur, hoc modo diff'ert: »glaberrima, foliis summo apice obtusis, pedunculo unifloro, calycis anguste campanulati foliolis ovato-oblongis, corolla calyce triplo longiore» et »foliis 2 — 3-miciahbus, fere 2 unc. latis, petiolo | unc. longo, pedicello (pedunculo) crassiora». 24.5. I. SPECiES (indeterininata): caule volubili, iindique piloso; fobis e basi cordata rotun- dato-ovatis, acuminatis, utrinque pilis adpressis conspersis. Hab. in graminosis inferioribus insute Indefatigable (Ipse). Specimen incompletum, tantura foliiferum, non accuratius determinari potest. 89 113. BATATAS. Choisy Mém. soc. h. n. Genev. VI. 435 Endl. gen. n. 3807. 246. B. PENTAPHYLLA Choisy Conv. or. p. 55. DC. prodr. IX. p. 339. Hab. locis graminosis regionis inferioris et meclia3 insularuin Chatam, Charles, Inde- fatigable et James (Ipse). 114. CUSCUTA. Tourn. Linn. gen. n. 170. Endl. gen. 3816. 247. C. GYMNOCARPA Engelm. (Syst. Arrang. 1859. p. 46.): »caule filiformi; floribus bre- viter pedicellatis umbellato-glomeratis ; calycis lobis ovatis seu orbiculatis obtusissimis nitidis tubuin corollEe aäquantibus; laciniis triangulatis acutis erectis seu demum paten- tibus tubo sequilongis; antlieris ovato-orbiculatis filanientum breve subulatum cequantibus; stylis capillaribus ovarium depressum aequantibus supra capsulam globoso-depressam e corolla ad basin inarcescente longe exsertam divaricatis patentibus recurvisve; seminibus oblique ovatis turaidis tenuissirae sub lente reticulatis. Cusc. SANDWiCENSis, var. MIMOSA Hooh. fil. 1. c. p. 458. Ands. 1. c. p. 214. Hab. in fruticibus Mimosarura in insula James (Darwin). Flores circiter 1 lin. longi, textura tenuissima; capsula l\ — U lin. diametr. inter stylos anguste aperta ; semina fulvo-lutea, 0,6 lin. longi, glabri, hilo brevi, oblongo-lineari, vulgo perpendiculari. — C. arvensi magis quani C. sandwichiana affinis, ab utraque distinguitur : corollfe lobis latis acutissimis, stylisque fere horizontalibus ; ab posteriori insuper squamis et capsula nuda. — (Engelm.) 248. C. ACUTA Engelm. (1. c. p. 47): »caulibus subcapillaceis; cyrais compositis laxifloris urabellulas mentientibus; pedicellis flore brevioribus bracteis ovatis acutis suffultis; ca- lycis late carapanulati membranacei lobis triangulatis acutis seu cuspidatis tubum corollse campanulatum superan tibus ; laciniis lanceolatis acutatis tubo longioribus erectis seu sub- patentibus; antheris oblongo-linearibus filamento subulato fere brevioribus; squamis ovato- spathulatis longe adnatis faucem attingentibus versus apicem crispato-fimbriatis; stylis capillaceis ovarium obovatum seu globosum aäquantibus; capsula tenuissima coroUas ru- dimentis ad basin persistentibus indusiata apice libera stylis e basi lata subulatis paulo divergentibus coronata; seminibus 2 — 4 lenticularibus rugoso-reticulatis. Hab. in insulis Chatham et Charles (Ipse) non tantura Crotalarias sed etiam Mimosas et Parkinsoniam copiosissime infestans. C. GYMNOCARPiE et C. Sandwicpiian^ valde affinis, ab utraque tamen calycis et corollee lobis acu- tissimis stylisque subulatis differt; e C. Sandwichiana insuper squamis, et a C. GYMNOCARPA capsula in- dusiata et stylorum directione ; a C. acutiloba e montosis ora American£e et C. umbellata inflorescentia, capsula baccata &c. — Flores 1 — U lin. longi; squamse fere ad apicem adnatse, marginibus crenulatas, apice tantum laciniatje; capsula fere 1 lin. diam.; apertura iuterstylaris lata, transversalis ; semina 0,5 lin. tan- tum longa, obscure brunnea valde reticulata; hilo brevi, oblongo-lineari, perpendiculari v. obliquo.» — (Engelm.) SOLANACE^ £mil. 115. NICOTIANA. L. gen. n. 248. Endl. gen. n. 3841. 249. N. GLUTiNOSA L. sp. pl. 259. DC. prodrom. XIII. p. 560. Hook. 1. c. p. 202. * .^ 90 Hab. locis cultis editioribus insula Charles (Darwin et Ipse). (Num eadem, quam in insula illa legisse dicitur T. Edmonstone?). 116. PHYSALIS. L. gen. n. 250. Endlielier gen, n. 3851. 250. Ph. angulata L. Ii. Cliff. p. 62. DC. prodr. XIII. p. 448. Hab. locis cultis regionis inferioris insulce Charles (Ipse). 117. CAPSICUM. Tournef. inst. 6C. Endl. gen. n. 3854. 251. C. ANNUUM L. sp. pl. I. p. 270. DC. prodr. XIII. p. 412. Hab. locis cultis editioribus insulte Charles (Ipse). 118. SOLANUM. L. gen. n. 251. Endl. gen. n. 3855. 252. S. VERBASCiFOLiUM L. sp. pl. I. p. 263. DC. prodr. XIII. p. 114. Hook. 1. c. p. 201. Hab. locis silvestribus editioribus insulie Charles (Ipse) et James (Darwin). Sub duabus liic occurrit formis, utraque floribus majoribus quam iu vero S. VERBASCIPOLIO prsedita: ovalifolium: foliis latissimis, basi subcordatis, apice vix productis, ovalibus, utrinque fere de- nudatis. ovatifolium: foliis late ovatis, basi rotundatis, apice productis (9—10 poll. longis, 4 poll. latis), utrinque vellere denso flavescenti tomentosis, juxta costam et nervorum lateralium basin sulphu- reo-pulverulentis, paniculse ramis calycibusque densissime stellato-hirsutis. Utraque forma a planta americana et ab illa, qua3 in insulis Philippinis crescit (iterum inter se valde divers» et forsitan specie distincta;) habitu valde reccedit; notas tamen, quibus certe distinguerentur, eruere tamen non potuimus. 253. S. NiGEUM L. sp. I. p. 266. DC. prodr. XIII. p. 50. Hook. 1. c. p. 201. /? caule tuberculato, foliis glabriusculis. å caule tuberculato, foliis glaberrimis. y foliis puberulis (Hook. 1. c.) Hab. locis cultis regionis medias insularum Charles (Darwin, Ipse) et James (Scouler). 254. S. Edmonstonei Hook. fil. 1. c. p. 201. DC. prodr. XHI. p. 45. Hab. in insula Charles (Edmonstone). Affinis dicitur S. trifloro. (Solani species duaä indeterminatse iu insula Charles etiam legit Edmonstone. Vide Hooker 1. c. p. 261). 255. S. TUBEROSUM L. sp. p. 282. DC. prodr. XIII. p. 31. In insula Charles cultum inveni. 119. LYPOPERSICUM. Tournef. inst. 93 Endl. gen. n. 3850. 256. L. ESCULENTUM Mill. diet. n. 2. DC. prodr. XIII. p. 26. SOLANUM Lycopersicum L. sp. 150. var. AUNOR Hook. 1. c. p. 202. Hab. in insula James (Darwin). 91 . o57. L. piMPiXELLiFOLiuM Dunol syn. p. 3. DC. prodr. XIII. p. 23. Hooh. 1. c. p. 202. SOLANUM PIMPINELLIFOLIUM Linn. Amoeii. 4. p. 268. Hab. locis aridis regionis inferioris insuluruui Charles et James (Ipse) et Chathani (Daniin et Ipse). 258. L. PEKUViAXUJi 3Iill. Diet. n. 5. DC. prodr. XIII. p. 24. SOLANL^M PERUVIANUM Jacq. ic. rar. t. .337. /? PARViFLORUM Hook. fil. 1. C. p. 202. Hab. in insula Chathain (Ipse et Darwin) et locis siccis reg. media? insulse Albe- marle (Ipse). Qualis liis in insulis crescit eximio a specie genuina peruviana recedit foliorum laciniis multo magis divisis et minoribus, pilis longis divaricatis liirsutissimis et floribus fere duplo minoribus. Forsan est spe- cies distincta. Sub duabus formis occurrit: a. pilis subadpressis fusco-cinereum, procumbens, a basi ramosum, laciniis foliorum latioribus sinuato- erosis. (Albemarle). b. erectum, apicem versus fruticuloso-ramosum, pilis divaricatis longis, cinereis undique hirsutum, laci- niis foliorum profundius divisis et minoribus. (Cliatliam). 120. THINOGETON. Miers Ann. anil mag. of nat. hist. 1859. n. 23. ser. 2. v. 4. p. 359. — DC. prodromus XIII. p. C89. 259. Th Mieesii Miers 1. c. DC. 1. c DiCTYOCALYX MiERSH Hooh fil. 1. C. p. 203. DC. prodr. XIII. p. 538. Hab. locis graminosis littoralibus insularum Chatham (Ipse), Charles (Ipse et Darwin) et Albemarle {Macrce). Quod in hac planta nobis maxima memorabile videtur sunt pedicelli fructiferi arcu angusto refracti. Lobos calycis interdum inaequales invenimus, i. e. unum alterumve foliaceo-ampliatum, ceteris majorem, unde calyx quasi bilabiatus. Semina complanata, sub-cochleariformia, obscura, concentrice punctata. 121. ANCISTUS. Schott Wiener Zeitschr. 1829. i. 1180. Endl. gen. n. 38(14. 260. A. ELLiPTicus Hook. 1. c. p. 203. Hab. in insula Charles {Darwin). SCROPHULARINE.E R. Br. 122. CAPEAEIA. L. gen. n. 1G8. Endl. gen. n. 3921. 261. C BIFLORA Linn. sp. p. 875. DC. prodr. X. p. 429. Hab. locis siccissimis regionis media? insula? Charles (Ipse). 123. SCOPAEIA. Linn. gen. n. 143. Endl. gen. n. 3973. 262. S. DULCis L. sp. p. 168. DC. prodr. X. p. 431. Hooker 1. c. p. 200. Hab. locis arido-graminosis regionis media? et superioris insula? Charles {Darwin et Ipse). 263. ScROPHULAEiNEAEUM indeterminata species ex insula James {Darwin). Botanik. i-O 92 ACANTHACE^ R. Br. 124. DICLIPTEKA. Juss. iu Annal. du Museum !>. p. 2G7. Endl. gen. n. 4093. 264. D. PERUViANA Juss. 1. c. p. 269. DC. prodr. XT. p. 478. Hook. 1. c. p. 195. Hab. in insula Jaines (Darwin). UMBELLIFERiE Juss. 125. HELOSCIADIUM. Koch. umb. p. 125. Endl. gen. e. 4397. 265. H. LACiNiATUM DC. méin. soc. genev. vol. 4. prodr. IV. p. 105. Hook. 1. c. p. 215. Hab. in insula Charles {Darwin). 266. H. LEPTOPHYLLUM DC. méin. soc. genev. v. 4. prodr. IV. p. 105. Hook. 1. c. p. 215. Hab. in insula James {Darwin). 12G. PETEOSELINUM. Ilojfm. umb. I. p. 78. Endl. gen. ii. 4394. 267. P. SATivuM Hoffm. et Koch. umb, 127. DC. prodr. IV. p. 102. Hab. locis cultis regionis mediaj et supei-ioris insulie Charles (Ipse). LORANTHACE^ Lindl. 127. YISCUM. Linn. gen. n. 1 105. Endl gen. n. 4584. 268. V. Henslovii Hook. fil. 1. c. p. 216. Hab. in insula Charles {Darwin). 269. V. FLORiANUM Ancls.: foliosum; ramis dichotomis, teretibus; internodiis longis; foliis breviter petiolatis, oblique ovato-lanceolatis, acutiusculis, basi rotundatis, trinerviis, cras- sis; spicis 4 — 6-articulatis, folia subasquantibus, floribus hexastichis. Hab. in regione media insula3 Charles (Ipse). Secundum descriptionem Hookerianam cum V. Henslovh proxime congruit, sed differt: internodiis semipedalibus, foliis 1 — U-poIlicaribus et unciam latis, basi latioribus, venis tribus percursis, crassissimis, petiolo lineam tantum longo (qui in V. Hensloviano 1 — U unciam longus dicitur!). Spica3 adscendentes, sesqui-pollicares, articulo summo sterili. Baccffl lineara transversira latae. 270. V. GALAPAGEJUM Hook. fil 1. C. p. 216. Hab. locis inferioribus maxiine sterilibus insula? Chatham {Darwin et Ipse). MENISPERME^ DC 128. CISSAMPELOS. Linn. gen. n. 1138. Endl. gen. n. 4695, 271. C. Pareira {L. sp. 1473) Lamark. ill. t. 830. DC. prodrom. I. 100. Hook. 1. c. p. 233. Hab. in regione superiori insularum Charles {Darwin et Ipse) et James {Darwin). 93 CRUCIFER.E Adans. 129. EAPHANUS. Tournef. inst. 114. Eudl. gen. n. 497?. 272. R. SATivus L. sp. 935. DC. prodr. I. p. 228. Hab. locis culti.s regionis mediie et superioris ins. Charles (Ipse). 130. SINAPIS. Tournef. Linn. gen. n. 821. Endl. gen, n. 4950. 273. S. ARVENSis L. sp. 935. DC. prodr. I. 219. Hab. cum priori (Ipse). 131. SENEBIEEA. Poir. Diet. VII. 75. Emil gen. n. 4975. 274. S. PiNNATiFiDA DC. mém. soc. h. nat. par. 7. 144. t. 9. prodr. I. 203. Hooh 1. c. p. 233. (i. incisa DC. Hab. in insula James {Darwin). TURNERACE^ Kth. 132. TURNERA. Phim. Linn. gen. n. 736. EndL gen. n. 5056. 275. T. ULMiFOLiA L. sp. I. p. 965. DC. prodr. HL p. 346. Hooh 1. c. p. 262. Hab. in insula Charles {T. Edmonstoné). PASSIFLORE^ Jms. 133. PASSIFLORA. Juss. gen. 397. EndL gen. n. 5098. 276. P. (Dysosmia) foetida Cavan. diss. 10. t. 289. DC. prodr. Hl. p. 331. /:?. major: foliis trilobis, lobis integerrimis ciliato-glandulosis. Hab. in regione superiore insulte Charles (Ipse); frutices, plerumque e Compositaruui familia, involvens. 277. P. (Cieca) linearifolia Hook. fil. 1. c. p. 222. Hab. in insula James {Scouler et Douglas). 278. P. (Cieca) tridactylites Hook. fil. 1. c. p. 222. Hab. locis graminosis in monte summo ins. Charles {Danvm et Ipse). 279. P. (Cieca) puberula Hook fil. I. c. p. 223. Hab. in insula James (Darwin). LOASEaE Juss. 134. ACROLäSIA. PresL Reliqu. Hcenk. II. 39. t. 54. Endl. gen. n. 5110. 280. A. SQUALiDA Hook. 1. c. p. 222. n. 194. Hab. in insula Chai-les {Darwin). 94 135. MENTZELIA. Limi. gen. n, C70. Endl. gen. n. 5111. 281. M. ASPERA L. sp. 516. DC. prodr. III. p. 343. Hab. locis lapidosis oioiiium in,sulanmi Galapagensiuin a litore usque ad suoimos mon- te.s, loca omniii dense infestans. Sequentes forma3 his in in.sulls a nobis lect^: a) canescens: eximie ramosa et setis canescentibus hispidissima ; ramis rigidis, strictis; foliorum lobis basalibus exacte triangularibus, brevibus; laciniis calycini.s coroUa evidenter brevioribus ; cap- sula asperrima. (In locis aridis gramino.si.s). b) virescens: longe procumbens et subscandens; foliis ba.si non profunde lobatLs, ciuerascentibus et tomento denso, spinulis albis longioribus intermixti.s mollioribus; laciniis calycis basi subovatis, coroUam suba3quantibus. (In locis densius grarainosis et fertilioribus). c) lobata: simpliciuscula, stricta, tomento incano-brunnescente et setis longis intermixtis hirsuta; foliis basi lobatis, ad medium profunde sinuatis; laciniis calycis corollam subsuperantibus. (In locis sterilissimis). Cum a planta in America continentali sat vulgari non parum differt hac in insulis Galapagensibus vulffatissima stirps, eam descriptione completiori illustrare volumus. Caulis 1 — 2-pedalis, inferne prostratus, mox dichotome ramosus, ramis stricte divaricatis, undique setis' brevibus, lacteis, quasi tuberculato-septatis, apice breviter glochidiatis asperrima. Folia alterna, petiolata, sesquipoUicaria, ad basin unciam latam truncata, producte deltoidea, acuta, margine inferne sinuato-incisa, utrinque lobo plus minus triangulari aucta, deinde iuajqualiter fere duplicato-serrata, obscure viridia, subtus nervis promiuentibus, utrinque sed subtus densius adpresse-strigosa; petioli 2\ lineas longi. Floras termi- nales, foliis bracteantibus, subcequilougis fulcrati. Calyx profunde 5-partitus; lacinifE subulato-lineares, flexuosa;, corollam sa3pius vix ffiquantes, asperrime albo-liispida3. Petala 5, ovato-oblonga, apice hispido- mucronulata, venoso-striata, flavescentia. Stamina sub-20, margini coroUaj imo infixa, glaberrima, insequalia, antlieris ovalibus. Capsula elongata, clavata, semina subquatuor includens, laciniis calycis erectis et stylo jiersLstentibus coronata. Differt primo obtutu ab ea M. aspera, quam frequentissimam circa Guayaquil legimus, foliis duplo brevioribus et stricte petiolatis, margine profuudius serratis, laciniis calycis angustius subulatis et subflexuosis, (luffi tamen differentise nobis vix sufficiunt, ut propriam speciem conderent. Longius recedit a M. Floridiana Nutt. ex Waip. Repet. Bot. II. 233 (ex Florida orientali) pilis simplicibus, foliis serratis, longius petiolatis, petalis hispido-mucronulatis quam stamina fere duplo longioribus, et a M. iiispida (ex Mexico) foliis petio- latis floribusque minoribus. Au eadem sit ac Acrolasia squalida Hooh. 1. c. pro certo e mauca descriptione dijudicare ne- quimus. Est tamen nostra indubia species Mentzeli^, et vix habet »caulem vage ramosum, ramos angu- latim flexuosos, folia parva et petala dorso pilosa». PAPAYACEiE Mart. 136. CARICA. Linn. gen. n. 1127. Endl. gen. n. 5119. 282. C. Papaya Linn. h. cliff. 461. Hab. circa donios in planitie summa insulte Charles (Ipse). CUCURBITACEiE Juss. 137. CUCURBITA. Linn. gen. n. 1478. Endl, gen. n. 5138. 283. C. MELOPEPO L. sp. 1435. DC. prodr. III. p. 317. Hab. locis cultis reg. superioris insulas Charles (Ipse). 9 95 138. CUCUMIS. '' Linn. gen. n. 1497. Endl. gen. n. 5137. 284. C. CiTRULLUs Ser. Ess. DC. prodr. III. p. 301. Hab. locis aridis reg. inferioris ins. Charles (Ipse). A planta chilena difFert foliis majoribus, minus profunde divisis, longius et mollius pilosis, cauleque densius rufo-hirto. Nonne species jam distincta? 139. SICYOS. Linn. gen. n. 1481. Endl. geu. n. 5146. ' 285. S. viLLOSA Hook fil. 1. c. p. 223. Hab. in insula Charles (Darwin). 140. ELATERIUM. Jacqu. Amer. 241, t. 154. Endl. gen. n. 5141. 286. E. COEDATUM Hook. fil. 1. c. p. 224. Hab. locis silvestribus regionis inferioris insulte James (Ipse et Darwin). » CACTE^ DC. 141. OPUNTIA. Tournef. inst. 239. Endl. gen. n. 5161. 287. O. GALAPAGEJA Henslow in Magazine of Zool. and Bot. vol. I. p. 467. t. XIV. f. 2. Hook. 1. c. p. 223. Hab. in insulis omnibus Galapagensibus {Darwin et Ipse). 142. CEEEUS. Haw. Synops. 173. Endl. gen. u. 5157. 288. C. sp. Hook. 1. c. p. 223. Cum priori. — Sine dubio plures adsunt species Cactearum, his insulis propriée, quas quidem ob- servavimus ipsi, nec tamen ob angustias temporis eas rite colligere vel depingere licitum fuit. Quatuor v. quinque certe distinctas saltem vidimus. PORTULACACE^ Juss. 143. POETULACA. Tournef. Inst. 118. Endl. gen. n. 5174. 289. P. PARViFOLiA Haw. syn. 122. DC. prodr. III. p. 353. Plab. locis cultis regionis inferioris insulaB Charles (Ipse). 144. TKIANTHEMA. Linn. gen. n. 537, Endl. gen. n. 5168. 290. T. MONOGYNA L. mänt. 69. DC. prodr. III. p. 352. Hab. locis iisdem ac prior in insulis Chatham, Charles, Indefatigable et James (Ipse). 145. SESUVIUM. Linn. gen. n. 624. Endl. gen. n. 5170. 291. S. Edmonstonei Hook. fil. 1. c. p. 221. n. 192. Hab. in insula Charles {Goodridgé). 96 14G. PLELTvOPETALUM. Ilook. fil. 1. c. p. 221. 292. P. Darwinii Hooh. fil. 1. c p. 221. n. 193. Plab. in insula James {Darwin). 147. MOLLUGO. Linn. gun. n. 139. Endl. gen. n. 5186. 293. ^I. VERTiciLLATA L. liort. \\\)^. 24. DC. prodr. I. p. 391. Fenzl Ann. Wien. Mus. I. 376. Hooh fil. 1. c. p. 232. n. 235. vaviatio /?. liab. in insula Chatham {Darwin). /?. in insulis Chatham et Albemarle {Darwin et Macrai). Num diversa sit a specie sequente, in iiLsula eadem a nobis lecta? 294. M. FLAVESCENS Auds,: erecta, dichotoma, glabeiTinia; foliis verticillatis, ina?qualibus, spatliulato-oblongis, apice obtusiusculis; pedunculis rarifloris, verticillatis, foliis duplo brevioribus; sepalis rotundatis; seminibus ati-is, opacis, cochleariformibus. a. simplex: caule indivi.so; folii.s augustis, pedunculos lequantibus. b. ramosa: caule diviso ; foliis latioribus, pedunculos superautibus. MoLLCGO VERTICILLATA, vai". /)'. ex insulis Chatham et Albemarle, quam plenius non descripsit Ilooh. 1. c. p. 232? Hab. locis arenosis, litoralibus insute Chatham (Ipse). Planta gracillima, laete glauco-virescens vel pallide flavescens, digitalis, nunc simplicissima, nunc a basi dichotonie ramosa, omnibus partibus glaberrima. Radix tenera, filiformis, verticaliter flexuoso-descendens, eburnea, glabra, sffipissime simplex. Caulis capillaceu.s, teres, internodiis U-pollicaribus. Folia ad basin caulis, interdum usque ad 12, rosulata, late obovato-spathulata, quasi in petiolum subalatum angustata, valde incequalia, longiora uncialia, breviora lineam longa; caulina subsena, verticillata, fere cuneato-spathulata, apice brevissime acutiuscula, nervö medio subtus prominulo, margine obsolete revoluta, crassiuscula, Pedun- culi axillares, uniflori, tot quot folia, vulgo iis breviores, patentes. Alabastra rotundato-globosa. Sepala rotundato-ovalia, convexa, capsulam subasquantia, margine vix scariosa sed pallidiora, dorso nervi.s tribus, latis, distinctis notata. Semina minuta, omniuo atra, subglobosa, cochleariformia, opaca. Non tantum habitu toto sed etiam cliaracteribus optimis a M. verticillata ejusque etiam formis pusillis longe distat. In hac planta folia (semper?) triplo longiora et duplo latiora, in petiolum evidenter attenuata, apice acuta, multo tenuiora, Isete viridia, caulis a basi divisus, cum ramis procumbens, interdum etiam puberulus; flos fructifer fere lineari-oblongus; sepala calyce duplo breviora, anguste oblonga, dorso 3 — 5-sulcato-co.stata, byalino-marginata; semina rufa, tennissime punctulata et nitentia. 295. M. gracillima Ands.: erecta, dichotoma, glaberrima; foliis verticillatis, inasqualibus, linearibus, acutis, basi angustatis; pedunculis unifloris verticillatis, folia a;quantibus; se- palis oblongis, seminibus castaneo-brunneis, rugulosis. Hab. locis aridissimis regionis inferioris insulas Charles (Ipse). Habitu exteriori cum priori quodammodo congruit, facile autem dignoscitur: colore omniuni partium multo satm-atius virescente, nullo modo glaucescente seu flavescente, caule tenuiori et vulgo duplo altiori magisque ramoso, internodiis fere duplo longioribus, ramis cum ramulis rigidis, erectis (nec patenti-divari- catis), foliis longioribus, sed duplo angu.stioribus, evidenter acutis, .pedunculis duplo longioribus, flore angu- stiori, sepalis acutiusculis, valide 3-nerviis et latius hyalino-marginatis, nec non seminibus longe aliter co- loratis et ru"ulosis. A M. verticillata adhuc longius habitu distat, gracilitate omnium partium, semi- nibus minus cochleariformibus, obscurioribus et evidenter punctulato-rugosis, nec ullo modo costatis. 97 CARYOPHYLLEiE Juss. 148. DRYMARIA. Willd. ex. R. ,S. Sjst. V. -406. Enill. gen. n. 5:'20. 296. D. GLABERRiMA Bart. Rel. Hcenk. — Hook. 1. c. p. 232. Hab. in insula James {Darwin). PHYTOLACCACP:^ R. Br. 149. PIITTOLACbA. Tournef. instit. p. 299. t. 1.54. Linn. gen. ii. 588. Endl. gen. n. 5302. 297. P. DECANDRA L. sp. pl. 631. DC. prodr. XIV, p. 32. Hook. 1. c. p. 193. Hab. ill insula James {Dancin). BASELLACE^ Moqu. Tand. 150. BOUSSINGAULTIA. H. B. Kunth. iiov. gen. et spcc. am. 7. p. 194. Endl. gen. n. 1938. 298. Baselloides HBK. 1. c. p. 196. t. 645. DC. prodr. XIV. p. 228. Hook. 1. c. p. 193. Hab. in insula Charles {Darwin). «■ MALVACE^E Juss. 151. GOSSYPIUM. Linn. gen. n. 875. Endl. gen. n. 528C. 299. G. (purpurascens Poir) Klotzschianum Ands.: foliis rotundato-cordatis, acumi- natis, (integris), utrinque breviter et adpresse tomentosis, subtus eglandulosis, petiolis hirtis; involucro laciniato, vix epunctato, pilis stellatis consperso, corolla duplo breviori. Hab. locis lapidosis, sterilibus regionis inferioris insularum Chatham {Darwin et Ipse) et Charles et Albemarle (Ipse) et James {Darwin). 111. D:r Fr. Klotzscli, de Gossypiis omnium peritissimus, hane novam esse speciein, a ceteris distinctam, affirmavit. A Gossypio barbadexsi L. certissime distinguitur: foliis iiidivisi.?, latissime ovato-rotundatis, ba.si cordatis, in apicem longe productum angustati.?, utrinque moUiter stellato-pubescentibus, punctis nigris majoribus omnino destitutis, involucro breviori, laciniis basi angustioribus, nec ita longe setaceo-acuminati.s diviso, pilisque stellatis densissime incano. — Frutex biorgyalis, valde ramosus, ramis divaricatis. Folia infra medium latiora et exacte rotundato-cordata, 2\ uncias longa, fere 2 uncias lata, pilis stellatis cane- scentia. Flores expansi circiter \\ unc. lati, pure flavo-sulphurei. 300. G. PURPURASCENS Poir. Suppl. 2. p. 369. Lam. Encycl. méth. Bot. T. II. p. 369. DC. prodr. I. 457. Hook. fil. (»an G. barbadense ?») 1. c. p. 231. Hab. in insulis Chatham et James {Darioin). G. PURPURASCENS foliis trilobis, subtus pubescentibus, involucro glabro describitur. Est valde incerta species, multas inter se diversissimas formas, floribus purpureis insignes, sine dubio amplectens. Specimen, quod exsiccatum determinavit Foiret, cultum etiam fuit in horto parisieusi! 98 152. PARITIUM. Juss. in St. Ilil. Flor. Bi-asil. I. 198. Endl. gen. n. 3283. 301. P. TiLiACEUM (Hiwscus TILIACEUS Liiin. sp. 976. DC. prodr. I. 4.54). Hook. fil. 1. c. p. 262. Hab. in insula Charles (T. Edmonstoné). 153. SIDA. //. B. K. nov. gen. et sp. V. 250. Endl. gen. n. 5289. 302. S. CARPiNiFOLiA (Malva.strum) L. fil. suppl. p. 307. DC. prodr. I. 461. Malvastrum tricuspidatum a. Gr. Hab. locis aridis regionis inedite ins. Charles (Ipse). 303. S. RHOMBiFOLiA L. sp. 961. DC. prodr. I. 462. Hab. locis lapidosis reg. inferioris insulte Chatham (Ipse), et in insula Charles {Ed- monstoné). 304. S. SPiNOSA L. sp. 960. DC. prodr. I. p. 460. Hab. cum' priori in insula Chatham (Ipse). 305. S. TENUiCAULis HooL fil. 1. c. p. 232. Hab. locis inferioribus insularum Chatham, Charles, Indefatigable (Ipse) et James (Darwin et Ipse). Comparatur a cel. Hooker cum S. spinosa. Est autem, auctoritate amicissimi A. Garcke, S. angusti- FOLIjE Lam. affinis, sed differt »defectu pulviui spinosi sub basi petioli, foliisque apice magis rotundatis, et a propinqua S. SALVI^FOLIA Prsl. carpellis minoribus, calyce inclusis». 154. MALACHEA. Linn. gen. n. 1260. Endl. gen. n. 5291. 306. M. CAPiTATA L. syst. 518. DC. prodr. I. p. 440. Hook. 1. c. p. 231. Hab. in insula James (Darwin). 155. ABUTILON. Gtertn. II. 251. t. 135. Endl. gen. n. 5292. 307. A. DEPAUPERATUM Hook. fil. 1. C. p. 232. Hab. in insula Charles (Darwin). 308. A. Anderssonianum Garcke (in litt.): »velutino-tomentosum; ramis teretibus; foliis petiolatis, cordatis vel ovato-cordatis, integris subtrilobisve, acuminatis, crenatis; stipulis lineari-lanceolatis, deciduis; floribus paniculatis, pedunculis sub-4-floris, pedicellis apice articulatis; calycis quinquepartiti laciniis ovatis, acutis, corolla fere duplo brevioribus; carpelhs 8 — 9, birostratis, calyce longioribus, trisperrais. Crescit locis aridis regionis inferioris insularum Chatham et Charles (Ipse). Frutex 2 — 3-pedalis et ultra, ramosus, ut tota planta, exceptis petalis genitalibusque, pilis stellatis, minutis dense velutino-tomentosus. Folia late cordata vel ovato-cordata, acuminata, integra vel subtriloba, margiue crenata, petiolo excepto 4 poll. longa, 2\ — 3J poll. lata, superiora sensim miiiora, pallide flave- scentia, 3 — 5-nervia, nervis subtus prominentibus, venis reticulatis. Petioli foliorum inferiorum 2 poll., su- periorum \ — % poll. longi, teretiusculi, subtus plus minusve evidenter canaliculati. Stipulse lineari-lanceolatre, acutse, basi attenuatae, 2 — 4 lin. long», vix \ lin. latffi, erecta; vel patulffi, deciduaj. Inflorescentia paiiicu- 99 lata. Pedunculi 3 — 5-flori; pedicelli teretes, apice articulati, uniflori, fructiferi circiter 3 lin. longi. Calycis lacinife ovatre, acutre, corolla capsulaque breviores. Petala obovata, unguiculata, nervösa, flava, glabra, apice tantum parce ciliata, unguibus pilosis. Tubus stamineus petalis brevior, tomeutellus, inferne alicjuan- tulnm ampliatus, basi unguibus petalorum adnatus. Stamina in apice tubi crebra; filamenta glabra, longi- uscula, flava; antherfe reniformes, uniloculares, bivalves. Styli 8 — 9, flavi, glabri, ssepe reflexi; stigmata capitellata. Capsula ex 8 — 9 carpellis constans, calyce persistente cincta, circa 4 lin. longa, tomentosa. Carpella birostrata, trisperma. Semina (nondum plene matura vidi) angulata, glabra, fusca. DifFert ab Abut. DEPAUPERATO Hook. fil., in eadem regions crescente, praeter alias notas forma et colore calycis ejusque laciniis acutis nec obtusis, capsula e 8 — 9 (nec 5 — 6) carpellis constante et carpidiis semper trispermis.» {Garcke). BYTTNERIACEiE DC. 156. WALTHEEIA. Linn, gen. n. 827. Etidl. gen. n. 533C. 309. W. RETicuLATA HooL fil. 1. c. p. 231. Hab. locis sterilissimis regionis inferioris insularum Chatham {Danvin et Ipse), Charles et Indefatigable (Ipse), James {Macrce et Douglas) et Albemarle (Macrce). SAPINDACEiE Juss. 157. CAEDIOSPEEMUM. Linn. gen. n. 498. Endl. gen. n. 5598. 310. C. MOLLE H. B. Kiinth. nov. gen. et sp. 5. p. 105. DC. prodr. I. p. 601. Ilooh 1. c. p. 231. Hab. locis sylvestribus regionis inferioris in insulis Chatham (Dancin et Ipse), Charles, Indefatigable, Albemarle et James (Ipse). POLYGALE.E Juss. 158. POLTGALA. Linn. gen. n. 851. Endl. gen. u. 5647. 311. P. OBOVATA Hook. m. 1. c. p. 233. Hab. locis aridis regionis inferioris et medite insularum Chatham {Darwin et Ipse) et Charles (Ipse). In planta frequeuter a nobis lecta folia numquam pellucide punctata, nisi hinc inde diachymate quasi abortiente tenuiora, nec umquam alse capsulam subsquantes, semper autem eam superantes oceurrunt. Formas duse observatae: a. latifoUa: foliis exacte spathulatis, apice submucronatis ; alis etiam subrotundato-obtusis. — Prs- cipue in insula Charles. b. angustifolia: foliis magis productis, basi longius angustatis, nec apice ita dilatatis; alis etiam magis atteuuatis. — Haec prascipue in insula Chatham. — Folia in utraque glauca, summa parcissime pilosiuscula, cinereo-nigricantia. 312. P. CHATAMENSis Ajids.: glaberrima; caule herbaceo, erecto, simpliciusculo ; foliis alter- nis, subconfertis , oblongo-linearibus, obtusiusculis, enerviis; racemis breviter spicsefor- mibus, anguste ovatis; alis ellipticis, acutiusculis, capsulam subaequantibus. Botanik. 14 100 Hab. locis aridis elevatis insulae Chatham (Ipse). Est quasi forma transitoria, P. obovatam et galapagejam quodammodo connectens. Differt ab utraque: caule exacte herbaceo, inferne vix lignoso, omnino simplici vel superiie tantum bracliiatim raniu- loso, colore denique minus glaucesceute. Folia habet minus quara in P. OBOVATA apicem versus dilatata, et quam in P. GALAPAGEJA acutata. Statura sajpissirae digitalis, folia quam in subsequente specie majora et capsula quam in pra3cedente brevior et latior, flores etiam quodammodo majores. 313. P. GALAPAGEJA Hoolc. fil. 1. C. p. 233. Hab. locis graminosis et siccis regionis mediaB insularum Charles {Darwin et Ipse) et Albemarle (Ilacrce). DifFert ab omnibus foliis fere lineari-lanceolatis, versus apicem nonnihil latiorem acutatis. AliB ca.p- sulam multo superaut. Occurrit etiam angustifolia et latifolia. 314. P. PUBERULA Ands.: caule basi lignoso, erecto, simpliciusculo, superne puberulo; fo- liis sparsis, coriaceis, lineari-lanceolatis; racemis augustis, valde elongatis; alis ovato- oblongis, obtusis, capsula brevioribus. Hab. locis siccis in lateribus inontis insula Indefatigable (Ipse). Ad P. GALAPAGEJAM fere omnino se habet ut P. CHATAMEXSIS ad P. obovatam. Differt autem: caule numquam basi ramoso, sed aut simplice aut apice bracliiatim diviso, ramulis caulisque parte superiore tenuiter pubescentibus, ramis brevissimis, arcuatis, foliis fere duplo majoribus, pnre viridibus, longius distan- tibus, racemis denique magis elongatis, floribus magis persistentibus et remotioribus, fere duplo majoribus et capsulis angustioribus. Polygalffi hic observatEe, inter se arctissime affines, quasi speciem his insulis propriam constituunt, ab ceteris TiMUTUls bene distinctam, sed P. paniculat^ //. ex insulis Carabfeis potissimum analogam. CELASTRINEiE B. Br. 159. MAYTENUS. Juss. gen. 449. Endl. gen. n. 5680. 315. M. OBOVATUS Hool. fil. 1. c. p. 230. Hab. locis sylvestribus regionis inferioris insularuni Chatham {Darwin et Ipse) et Charles (Ipse). RHAMNEiE B. Br. 160. DISCARIA. Eook. Bot. Miscell. I. 156. Endl. gen. n. 5731. 316. D. PAuciFLORA Hooh fil. 1. c. p. 229. Hab. locis silvestribus ad litus oceani insularuin Chatham (Ipse) et Albemarle {Dar- win), dumeta densissima et horrida formans. EUPHORBIACEiE R. Br. 161. EUPHOEBIA. Linn. gen. n. C09. Endl. gen. n. 5766. 317. E. PILULIFERA L. am. ac. Spr. sj^st. veget. III. p. 794. Hooh. fil. 1. c. p. 182. Hab. locis cviltis, graminosis regionis medias insulte Charles (Ipse) et in insula James {Darwin). # 101 318. E. MACULATA L. sp. pl. I. 652. n. 22. Hooh 1. c. p. 182. Hab. locis regionis inedite graminosis insulaä Charles {Darwin) et Inclefatigable (Ipse). DiflFert non parum a vulgari europrea specie, quare clescriptionem completiorem addere liceat. Glaber- riuia. Caulis e basi decumbente adsceiidens, articulatus, ad articulos vix nodosus, superne undique ramos divaricato-patentes, foliatos, filiformes emittens. Folia semiunciam longa, i unc. lata, basi leviter et obli- que subcordata, subsessilia, patentia, subovalia, obsoletissime sinuata vel integerrima, apice rotundata, ob- scure viridia, superne costa impressa, nervisque elevatis rugulosa, subtus fere carinata; folia ramea multo rainora, horizontalia vel subreflexa; summa minima. Stipulse brevissimse vel obsoletae, ovatre, apice flave- scentes, fimbriat». Flores in axiliis foliorum superiorum pedicellati, solitarii; involucrura pyriforme, glabrum, cinereo-glaucescens, lobis parvis, intus fuscis, incrassatis, rotundatis. Cocci majusculi, flavescentes, glaber- rimi, angulis obtusis, fusco-lineatis. — E. diffusa propinqua, sed caule et foliis diflfert. 319. E. DIFFUSA Hooh. fil. 1. c. p. 184. Hab. locis siccissimis, elevatis insulaä Albemarle {Macrce, Cuming et Ipse). 320. E. EECURVA Hooh fil. 1. c. p. 182. Hab. locis lapidosis inferioribus insiilse Chatham {Darwin et Ipse). Caules non raro bipedales, primo adscendentes, deinde subprostrati. Folia ssepissime | pollicem longa, \ pollicem lata, apicem versus sublatiora et (in junioribus) ibi non raro quasi retusa. Involucrum cum pe- dunculo, plus linea longo, folium, quo fultum est, subasquans. Capsula virescens, angulis acutiusculis. 321. E. APicuLATA Ands.: glaberrima; caule elongato, frutescente, divaricatim dichotome ramoso; ramis geniculatim flexuosis, superne et ramulis foliosis; foliis oppositis, crassi- usculis, oblongo-linearibus vel apicem versus latioribus, planiusculis , costa excurrente mucronata, basi marginibus decurvis; stipulis fimbriatis; involucris in axiliis foliorum superiorum brevissirne pedunculatis, solitariis, globosis. Hab. supra lapides juxta litora insulan Chatham, E. nummulari^ socia (Ipse). Caules vix pedales, penna passerina crassiores, decumbentes, flexuoso-articulati, ad nodos incrassati, internodiis vix unciam longis, cortice cinereo, subrugoso obductis. Rami digitales vel ultra, adscendente- erecti, vel flabellatim prostrati, ad caulis nodos siti, jequales, flexuoso-articulati, ramulos dichotomos, inferne nudos, glaucescentes emittentes. Folia horizontaliter patentia, apicem versus interdum latiora et brevissirne mucronata, 3 — 4 lin. longa, H — 2 lin. lata, basi subinsqualia, vix cordata, supra ad medium canaliculata, marginibus recurvis, nervö dorsali fusciori, elevato, glaucescentia; folia summa lineam longa, conferta; petioli brevissimi. Stipulfe petiolum jequantes, ovato-rotundatae, fimbriatse, pallide flavescentes. Involucrum cyathi- forme, evidenter pedunculatum, lobis late ovato-rotundatis, incrassatis, fuscis, integris. Cocci majusculi, ui- tide flavescentes, Isevissimi, angulis acutis, infuscatis. Åb E. viMiXEA differt foliis minime emarginatis, sed mucronato-apiculatis, ceterisque notis caulis et ramorum. 322. E. NUMMULÅRiA Hooh. fil. 1. c. p. 183. Hab. in insula Chatham {Darwin et Ipse), ubi lapides magnos vulcanicos prope litus oceani densissime obtegit, in societate Galapagose Darwinii ceterarumque Euphorbiarum. 323. E. AMPLExiCAULis Hooh fil. 1. c. p. 183. Hab. in insula Chatham {Darivin). 324. E. viMiNEA HooL fil. 1. c. p. 184. Hab. in insula Albemarle {3Iacrce) et locis inferioribus, sylvestribus insularum Cha- tham et Charles (Ipse). 102 325. E. PUNCTULATA Atids.: herbacea, glabemma, clivaricatim ramosa; ramis horizonta- liter patentibus vel reflexis; foliis oppositis, brevissime petiolatis, profunde et oblique cordatis; stipulis minutissiinis, subulatis; involucris parvis, in apicibus ramulorum, lobis incrassatis. Hab. locis siccissimis insulas Albemarle (Ipse). Secunclum cliaracteres E. DiFPUSiE maxime aftinis, sed abunde differt caule, ramificatione et foliis. Caulis in E. diffusa rectus, dichotome ramosus, fusco-brunneus, ramis strictis; in nostra uudique ramosus, Ifetius brunneo-fulvescens, ramis divaricato-horizontalibus. Folia in priori stricta, apicem versus angustata, acutiuscula, 4 — 5 lin. longa, vix lineam lata; in hac horizontaliter patentia, exacte linearia, rotundato-obtu- sissima, 3 lin. longa, lineam lata. Capsute in E. diffusa in axillis foliorum omnium superiorum sessiles, in E. PUNCTULATA foliis tautum summis suffultag. 326. E. ARTicuLATA Atids.: glabemma; caule erectiusculo, lignoso, divaricatim ramoso; ramis diffuse intricatis, valde ramulosis; foliis in ramulis minoribus confertis, crassius- culis, anguste linearibus, basi cordatis, apice obtusis, marginibus incurvis canaliculatis; stipulis brevissimis; involucris minimis, in foliorura summorum axillis solitariis; capsulis glaberrimis, acute trigonis. Hab. locis siccis, lapidosis regionis inferioris et median insularum Chatham et Indefa- tigable (Ipse). Magna cum E. viminea ex descriptione Hookeri 1. c. affinitas, prsesertim forma caulis liis duabus spe- ciebus in lioc genere omnino peculiari. Differt autem magnopere ramificatione, foliis et stipulis. Caules 1 — 2-pedales, fruticosi, erecti, inferne 2 — 3 lineas erassi, transversim nodosi; internodii singuli margo superior et inferior anguste incrassatus, ita ut uterque nodus e duabus lineis, i lin. crassis, juxta- positis, transversis constat, quibus caulis valde fragilis videtur, tenacissimus tamen persistit. Rami etiam crebrius eodem modo nodosi, ad caulis nodos (i. e. internodiorum margineni inferiorem) siti; internodia \ — J unciam longa, cortice fusco-cinerascente vel interdum subglaucescente, ruguloso obducta, ima basi valde in- crassata; ramuli secundi ordinis etiam transverse uodosi; tertii, quarti et quinti rectangulariter divaricati, valde intricati, fusco-fulvescentes, foliati, omnes elongati (nec ut in E. viminea 2 lin. tantum longi). Folia patentia et recurva, fere numquam apicem versus latiora, semper rotundato-obtusa (nec retusa), 2 lineas longa, semilineam lata, basi sat profunde et oblique cordata (nec rotundata), crassiuscula, supra obscure virentia, marginibus incurvis (nec recurvis), canaliculata, petiolo vix ullo dilutiori subsessilia. Stipulifi (qufe in E. VIMINEA pro maguitudine foliorum majusculas sunt) fere nullre, vel ad cilia 2 — 3 crassiuscula sed bre- via, flavescentia redactse. Involucra minuta, in axillis foliorum superiorum subsessilia, obovato-pyriformia, margins profunde 5-partita, lobis apice incrassatis fuscis. Capsula lasvissima, lutescens, marginibus elevatis, acutis, infuscatis. Semina quadrangularia, lateribus grosse et transverse rugosa. 327. EuPHORBi^ species? Specimen unicum, idque valde imperfectum, ex insula Chatham reportavimus. Est digitale, floribus fructibusque destitutum, herbaceum; folia habet opposita, subsessilia, ex basi oblique cordata lineari-lanceo- lata, acuta, subfalcata, latere se. inferiore curvato, superiore rectiusculo, unciam longa, 2 lin. lata, plana, subtus costa elevata subcarinata, pallidiora. Stipulee brevissimaa, apice flavre, fimbriat». 328. EuPHORBi.^ species? Hab. in insula Charles (Darwin). »Aperte ad hoc genus pertinet; specimina tamen in herbario Darwinii asservata imperfecta, ut non determinari possint. A ceteris speciebus mihi cognitis eximie diversa». HooL fil. 1. c. p. 185. 103 162. HIPPOMANE. Linn. gen. n. 1088. Emil. gen. 5777. 329. H. MANCINELLA L. sp. p. 1431. Hab. ad litus oceani in insula Chatham (Ipse). 103. PHYLLANTHUS. Swartz Flor. ind. occ. II. 1101. Endl. gen. n. 5847. 330. P. OBOVATUS 3fuhl. — Hook 1. c. p. 185. Hab. loci.s graminosis montis altissimi in insula Charles (Ipse et Darwin) et Albe- marle (Ipse) frequens. 164. ACALYPHA. Linn. gen. n. 1082. Endl. gen. n. 5787. 331. A, VELUTiNA Hook. fil. 1. c. p. 186. /?. minor: foliis minoribus cum petiolis vix f-uncialibus. Hooh 1. c. Hab. locis aridis regionis medias insulas Charles (Darwin et Ipse). Spicffi masculffl non raro versus apicem caulis fere unciam longse, interdura involucris florura femineorum sufFultffi, quorura infimum breviter pedicellatum, et alterum 2 liu. altius lateraliter infixum. 332. A. FLACCiDA Hooh fil. 1. c. p. 186. Hab. in insula James (Darwin). 333. A. CORDIFOLIA Hook fil. 1. c. p. 186. Hab. locis graminosis insulas Chatham (Ipse) et Charles (Darwin). 334. A. STROBiLiFERA IIooL fil. 1. C. p. 187. Hab. locis siccis regionis niedite insulas Chatham (Darwin et Ipse). Rami strictissimi, rigidi, pilis brevissimis, uncinato-decurvis, incanis et pilis glanduligeris rectis inter- mixtis puberuli. Folia vix rugosa, majora unciam longa, I unc. lata, subtus ad nervös pilosa, minora sub- rotundata, 3 lin. longa et lata, subtu.s magis velutina, petiolis cTquilonga. Flores feminei in apicibus ra- morum strobilati, in parte inferiori caulis et media ramulorum, inferne longe nudorum, involucro sessili iu- clusi, ex cujus basi pedunculus erumpit uncialis, flores masculos (ut in plerisque hujus generis speciebus) apice gerens. 335. A. SERICEA Ands.: molhter albo-pilosa; caule erecto, ramoso, ramis erectis, foliosis; foliis ovatis, basi subcordatis, grosse crenato-serratis, rotundato-obtusis; floribus femi- neis in spicas strobiliformes , densas, terminales collectis; involucris cucullatis, 8-fidis; spicis masculis lateralibus, elongatis, basi involucro, 1 — 2 flores femineos fovente, in- structis. Hab, locis lapidosis regionis inferioris insulte Albemarle (Ipse). Caulis pedalis, lineam crassus, cortice fusco-nigrescente obductus, sursum ramosus. Rami tenues, elon- gati, erecti, pilis brevissimis albis molliter pubescentes. Folia plana, subtus venis tenuiter elevatis reti- culata, \ — |-uncialia, utrinque adpresse puberula, obsolete cordata, rotundato-obtusa, grosse crenata, petiolo ciuereo-pubescente breviores. Flores fem. in spicas terminales, tantum femineas, subunciales, curvatas, densas collecti. Involucra sessilia, in nervis elevatis albo-pilosa, 2 lin. longa, cucullata, margine inrequaliter 8-fida. Capsulae 1 — 3, sessiles, albo-pilosa3, rotundatce, fulvse, punctulatee. In lateribus ramorum exstant spicuKx 104 mouoicce, unciales, ad quarum basiii involucrum solitariuni, flores femineos foveus, et in apice flores niasculi 10 — 20, distantes, bracteis lanceolatis, minutis, pilosis suffulti conspiciuntur. Quaedam cuni A. strobilifera communia habet ob flores femineos in spicas terminales collectos, sed distinguitur: spicis terrainalibus mera femiueis, densis, nec pedunculos ultra strobilum productos, floribus masculis prseditos producentibus, involucris uon plicatis, caule magis simpliciusculo, ramis raraulisque, petiolis foliisque simpliciter pilosis nec glandulosis, foliis demum petiolo brevioribus, non rugosis. 336. A. SPiCATA Ajids.: tota glanduloso-pubescens ; caule prostrato, rarnoso, ramis bre- vibus, adscendentibus , foliosis; foliis subcordato-ovatis, crenato-serratis, acutiusculis; flo- ribus feraineis in spicas terminales, laxe erectas collectis; involucris cucuUatis, 8-fidis; spicis masculis lateralibus, elongatis, involucro, flores femineos fovente, in medio in- structis. Hab. locis siccis regionis inferioris insulas Chatham (Ipse). Gum A. STROBILIFERA congruit hirsutie glandulosa, flavescente, foliis rugosis, acutiusculis, et floribus femineis in spicas terminales collectis; sed difFert: caule breviore, procumbente, ramos teretes, adscen- dentes emittente, foliis minoribus, basi obsolete cordatis, petiolo brevioribus, spicis terminalibus mere femi- neis; qua nota cum A. SERICEA congruit, a qua tamen diversa est: hirsutie glandulosa, caule depresso, foliis rugosis, minutissime crenatis, basi rotundatis, spicis strobiliformibus, rarifloris, involucris majoribus, capsulis glabris et floribus masculis in apicibus pedunculorum longorum tantum breviter et dense spicatis. Ad basin pedunculi monoici srepe etiam adest alterum involucrum solitarium, flores femineos involveus. Involucra in liac specie maxima. Cum A. DIFFUSA congruit crescendi modo et hirsutie, sed recedit foliis floribusque. 337. A. PARVULÄ Hook. fil. 1. c. p. 185. Hab. in insula Albemarle (Macrce). 338. A. RENiFORMis ffook fil. 1. c. p. 187. Hab. in insula Charles {Darwin). 339. A. DIFFUSA Ands.: tota glanduloso-pubescens; caule procumbente, divaricatim ramoso, ramis diffusis, apicibus adscendentibus, foliatis; foliis breve petiolatis, reniformibus , grosse crenatis, rugosis; involucris solitariis, axillaribus, e basi pedunculum recurvum, flores paucos, masculos gerentem, emittentibus. Hab. in locis siccissimis insula3 Albemarle (Ipse). Humilis, terrre adpressa. Caulis brevissimus, lignosus, cortice albescente-cinereo obductus; rami vix pennse passerinte crassitie, fusco-nigrescentes, pube brevissima, cinerea, pilis glandulosis intermixtis obtecti, prostrati vel adscendentes usque ad apicem foliosi. Folia patentia, basi profunde cordata, nervösa, valde ru- gosa et crenata, exsiccatione nigrescentia, } unciam longa et lata, petiolis sequilonga, summa et minora fere sessilia. Spicse laterales in axillis foliorum, \ — | unciales. Ad basin pedunculi adest involucrum solitarium, insequaliter et profunde 8-fidum, campanulatum, lobis obtuse rotundatis, margine subreflexo, lineä longius, fere 2 lin. latum, extus glanduloso-pubescens, nervosum, flores femineos 2 sessiles fovens. Capsulfe fulvo- pubescentes. Spica mascula in pedunculi curvati apice brevis; flores densi, basi 1-bracteolati ; bracteola ovata, pubescens. Ab ACALYPHA RENiFORivn, cui foliis minimis, rotundatis, rugosis, caule procumbente, hirsutie glandu- losa congruit, constructione spicarum monoicarum facile distinguitur. In A. RENIFORMI spicffi nempe adsunt terminales strobiliformes. lu A. parvula caulis simpliciter pubescens, folia petiolo lougo breviora, flores masculi numerosi, basi bibracteolati. 105 165. EICINUS. Tournef. L. gen. n. 1804. Endl. gen. n. 5809. 340. R. coMMUNis L. sp. pl. II. p. 1430. Hab. locis cultis insulas Charles (Ipse). 166. CEOTON. Linn. gen. n. 1083. Endl. gen. n. 5827. 341. C. xALAPENSis HBK. nov. gen. et sp. fasc. V. p. 85. Hooh 1. c. p. 188. Hab. in insula James {Danoin), Planta, quam examiuavit Hooker, ab americana satis diversa dicitur. Nonne autem li^c etiam forma sit species nova, insulis propria ut ceteras? 342. C. BREViFOLius Ands.: fruticosus, ramosus; ramis rufescenti-tomentosis ; foliis late ovatis vel cordatis, petiolatis, obtusis, supra pilis stellatis conspersis, subtus dense et adpresse stellato-tomentosis; spicis elongatis. Hab. in summo inonte insulaä Charles (1000' alt.) (Ipse). Arbuscula orgyalis, diffuse ramosa, cortice cinereo; rami divaricati; ramuli ultimi angulati, profande sulcati, pilis stellatis, flavo-rufescentibus vel incanis densissime tomentosi. Folia alterna, omnia simplicia, petiolata, latissime ovato-subrotuiidata, obsolete (in foliis majoribus evidentius) cordata, iutegra, dilatata, obtusiuscula vel rotundata, supra pilis stellatis, flavis dense conspersa, subtus densissime et molliter stel- lato-tomentosa, albescentia, costa venisque parum elevatis rugosa, in utroque latere petioli glaodula soli- taria, atra, nuda instructa, H unciam longa et unciam lata, minora et juniora oblonga. Petioli semi- unciales, pilis stellatis, ferrugineis vel flavescentibus densissime tomentosi, angulati. Stipulce breves, li- neares. Spicfe terminales, solitarise, erectee vel subcurvatse, graciles, 1 — 2-unciales. Flores pedicellati, bracteati (tantum masculos vidimus); bractea minima, pedicello 2 lineas longo duplo brevior, squaniffi- formis, hirsuta. Calyx profunde quinquepartitus, pilis stellatis flavo-incanus ; laciniis anguste ovatis. Co- rolla pentaphylla; petala oblonga, obtusa, unguiculata, glabra. GlanduL'B ad basin staminum quinque. Stamina 12—20, petalis longiora; filamenta basi longe villosa; antheras ovato-oblongse, connectivo lato, fusco. Croton XALAPEXSIS, qualis a Kuntli 1. c. describitur, differt: foliis superioribus subternis aut qua- ternis (?), ovatis, acuminatis, membranaceis, adultis pilorum vestigiis asperiusculis, 5 aut b\ pollices longis, 30—31 lineas latis; petiolis pollicaribus; spicis monoicis! staminibus 45—50. — Species prrecedens, quam Hooker multa hsesitatione ad plantam Kuntliianam duxit, utpote quffi foliis (superioribus) simplicibus sit prffidita, a nostra etiam differe videtur: petiolo unciali et foliis junioribus mucronatis, 3 uucias longis, 2 latis. 343. C. ScouLERi Hooh. fil. 1. c. p. 188. Hab. loeis litoralibus, dumosis insularum James {Douglas, Scouler et Ipse) et Chatham {Darwin). Specimina no.stra a descriptione Hookeriana nonnihil differunt. Rami cortice fusco-nigricante obducti, foliati, angulati. Folia supra lucide viridia, exsiccatione subbrunnescentia, subtus pallidiora, pilis stellatis, non condensatis conspersa, fere denudato-glabrescentia, pure viridia (juniora tantum tomentosa), basi angu- stata, costa valide elevata venisque rectiusculis percursa. Spica unisexualis. Floris masculi petala apice .stellato-ciliata ; stamina circiter 20, filamentis basi breviter pilosis, antlieris late ovatis. 344. C. ALBESCENS Änds.: fruticosus, ramosus; ramis flavo-tomentosis, junioribus lepidotis; foliis longe petiolatis, e basi rotunda lanceolato-linearibus, acutiuscixlis , supra pilis stel- 106 latis dense obtectis, subtus densissime stellato-tomentosis, junioribus etiam lepidotis; flo- ribus elongato- et subracemoso-spicatis. Hab. locis editioribus umbrosis insul^e Cliarles (Ipse). Multa cum C. Scouleri communia habet, liabitus autem oimiino alienus. Rami teretes, brunneo- nigrescentes; ramuli foliati, teretiusculi, a basi flavo-tomentosa lepidoti. Folia non ultra 2 uncias longa, semiunciam lata, basi rotundato-ovata, apice angustata, nunc obtusata vel etiam leviter emarginata, nmic obsoletius mucronulata, utriuque albescenti-tomentosa, subtus dilutiora, costa elevata venisque curvatis per- cursa; petioli subunciales, teretes, utrinque ad apicem glandulis duabus miuutissimis, obscurioribus instructi. 345. C. INCANUS Ands.: fruticosus, ramosus; ramis dichotomis, cinerascentibus, ultimis lepidotis; foliis petiolatis, linearibus, acutiusculis, mucronulatis, sinuatis, supra pilis stellatis crebre conspersis, subtus incano-tomentosis, costa sola elevata; floribus elongato- spicatis. Hab. locis siccis insularum James et Albemarle (Ipse). Priori proximus, sed differt: foliis adhuc angustioribus, basi magis angustatis, utriuque opacis, supra virescentibus, subtus incanis, costa valide prominente uninerviis, apice acutioribus, remote sinuato-denticulatis, interdum 2i uncias longis, ^ unciam latis, petiolo nonnihil breviore. /y. RncROPm^LLA : foliis vix unciam longis, 2i lin. latis, ramis nudiusculis, aiigulatis, — In insula Albemarle. — A priori satis diversus videtur; flores et fruetus tamen noa vidimus. 346. C. Macr^i Hook fil 1. c. p. 188. Hab. locis sylvestribus ins. James (Ipse) et Albemarle {Macrce). ANACARDIACE^ Lindl 167. SPONDIAS. Linn. gen. n. 377. Endl. gen. n. 5920. 347. S. Edmonstonei Hook. fil. 1. c. p. 230. Hab. in insula Albemarle {Macrce) et Cliarles {Edmonstoné). OCHNACE^ DC. 168. CASTELA.; Turpin Annal. Mus. VII. 78. t. 5. Endl. gen. n. 5965. 348. C. GALAPAGEJA Hooh. 1. C p. 229. Hab. in insula Chatham {Danvin). ' ZANTHOXYLEiE Juss. 169. ZANTHOXYLUM. nBK. nOTa gen. et spec. VI. 1. Endl. gen. n. 5972. 349. Z. Pterota HBK. nov. gen. et sp. 6. p. 3. DC. prodr. I. p. 725. Hook. 1. c. p. 231. Hab. in insula James {Darwin). 350. Z. LENTisciFOLiuM {Willd. enum. I. p. 166). Kth. Synops. III. p. 326. Hab. ad domos in planitie summa insula) Charles (Ipse) 107 WiUdenoic in Enumeratione plantarum horti berolinensis 1. c, Kunth in Synops. 1. c. et post eos De Candolle in Prodromo 1. c. Fagäram Pterotam Linnsi Amoen. V. p. 393 et Fagaram lentiscifoliam Willd. 1. c. synonyma habent. Linnmis plantam suam »foliis trijugis, foliolis integerrimis» descripsit; nostra autem folia habet exacte 5-juga et foliola superne serrata. Ktmth insuper speciem suam »raelii (foliorum) aculeolata» praeditam dixit, quod in nostra minima occurrit. Specimina Z. Pterot^ in herbario Kunthiano cum speciminibus F. lextiscifolle authenticis in herbario Willdenowii attente comparavimus, nec possumus, quin ea specie dissimilia habeamus. In lentiscifolia semper petioli aculeis duobus oppositis, fusco-niten- tibus, basi applanato-dilatis, subpersistentibus, stipuliformibus interne instructi sunt. In Z. Pterota e con- trario aculei (ssepius) solitarii, citius decidui, cinereo-opaci conspiciuntur. Foliola etiam in priori vulgo bre- viora, magis in formam obovatam vergentia. ZYGOPHYLLE^ R. Br. 170. TRIBULUS. Tournef. Linn. gen. n. 532. Endl. gen. n. 6030. 351. T. ciSTOiDES L. sp. 534. DC. prodr. I. p. 703. HooJc. 1. c. p. 231. Hab. in arena litorali insularum Indefatigable (Ipse), Albemarle (Macrce) et James (Darwin). Folia magna, saltem 7-juga; foliola vix sequalia, summa minora, omnia obliqua, sericea, subcrenata; cocci non raro transverse 5-loculares. A forma vulgari statura elatiori non parum diversus. 352. T. (tereestris var.?) seeiceus Ands.: foliis 6-jugis, foliolis utrinque adpresse sericeo- villosis, subdecrescentibus, denticulato-ciliatis; pedicellis petiolo brevioribus; carpellis 5, connatis, transverse 4-locularibus. a. ERECTUS: caule erectiusculo J-pedali, ramis saltem strictis. Hab. locis aridis insulas Cbatham. b. Hl^MiFUSUS: caule digitali, undique ramoso, ramis depressis. Hab. locis aridis insulas Charles in regione inferiori. Maxima cum T. terrestri affinitas, nec differt, nisi foliolis multo magis sericeis et capsula margi- nibus non 5-partita. Capsula suturis elevatis superne 5-radiata, inferne umbilicata, in singulo cocculo acute bicornuta, spinis pube substellata dense villosis. Est autem verus T. terrestris L. sp. 554 prsesertim species europaea et africana, vix Americs au- stralis incola. 353. T. MAXIMUS Linn. sp. 553. DC. prodr. I. p. 704. ~ adscendens Ands. 1. c. p 245. foliis 3-iugis, foliolis penultimis majoribus; pedunculis erecto-patentibus, hispidis; car- pellis tuberculato-decemcostatis, la3virostratis , dispermis. Hab. locis graminosis, siccis regionis inferioris insularum Chatham et Charles (Ipse). Caules simplices vel basi vix ramosi, adscendentes, angulato-striati, superne tenuiter pubescentes, di- gitali-pedales vel ultra, apice incurvati. Folia vulgo trijuga; foliola oblonga, acutiuscula, basi insequali et latere exteriore magis curvato subfalciformia, paris penultimi maxima, supra glabra, omnia subtus pilis ad- pressis pubescentia, minutissime denticulata, ciliata. Stipulffi lineari-lanceolatse, basi longe angustatse, pecti- nato-ciliatse. Pedunculi laterales, subpollicares, strictiusculi, pilis divaricatis hispidi. Sepala linearl-subulata, longe hispida. Petala calycem vix sequantia. Fruetus e cai-pellis 5 compositus, superne rostratus ibique laevis; carpella dorso bicostata, ad medium in singula costa tuberculis 2 — 4 elevatis notata, pilis uncinatis conspersa, bilocularia, disperma. Botanik. I ^ 108 OXALIDE.E DC 171. OXALIS. Linn. gen. n. 582. Endl. geu. n. 6058. 354. O. Barrelieri Jacq. Ox. n. 4. t. 3. DC. prodr. I. p. 960. Hab. locis arenosis regionis inediaj insulan Charles et Indefatigable (Ipse). 355. O. (CORNICULATA L.) CoRNELLi Aiids.: caule erecto, subsiraplici, folioso; pedunculo folio breviori, subumbellifero; foliolis obovato-oblongis , junioribus subpuberulis; sepalis ovatis, fere mucronatis. Hab. locis elevatis, aridis insulte Chatham (Ipse). Radix tenuis, louge descendens, ramosa. Caulis digitalis, strictus, firmulus, fusco-brunneus, tenuiter sericeo-puberulus, simplicissimus, apicem versus petiolis longis quasi ramosus. Folia inferiora minora, ter- ininalia inajora. Stipulse ad lacinias carnosulas, cum petiolis basi contiguas redactse. Petiolus communis stricte paténs, brevissime subpuberulus. Foliola semiunciam longa, 2i lin. lata, basi angustata, apice ro- tundata, carnosula, utrinque glabra, juuiora dense puberula, impar longius, lateralia brevissime petiolata. Pedunculus inferne simplex, petiolum subsequans, apice in ramos duos brevissimos sqvamosos divisus, stricte erectus, glaber seu parcissirae pilosus. Flores in angulo divisionis solitarii, in ramis racemosi, breviter pe- dunculati. Sepala ovato-lanceolata, apice producta, submucronulata. Corolla flava. Capsula ovalis, obtusa, stylis persistentibus coronata. Semina rufesceutia, trausversim rugosa. In memoriam amicissimi D:ris M. Cornell, in circumnavigatione socii optimi, rerum omnium natura- lium mire curiosi, dicavi speciem, quse habitu exteruo et corollis minutis, flavis O. corniculatam haud male revocat, ejusque forsan tantum est modiiicatio. 256. O. CARNOSA Molina {Lindl. Bot. Reg. t. 1063. Hooh Bot. Magaz. t. 2866. Walpers Report, bot. syst. I. p. 487. n. 127). Hab. in suramo monte insula} Charles (Ipse). In hac planta determinanda haud omnino certus sum, quum specimina male conservata tautum restant, nec adnotata mea secundum plantam vivam facta, in descriptionem 1. c. datam bene cougruunt. Eadem tamen esse videtur ac illa, quam in cacumine insulas S:t Lorenzo prope Callao Peruviae jara antea legeram, et quam prteterea a planta Chilena vix diversam suspicor. COxMBRETACEiE R. Br. 172. CONOCAEPUS. Gm-tn. fruct. II. 470. Endl. gen. n. 6081. 357. C ERECTA H. B. Kth. nov. gen. ani, 6. p. 113. DC. prodr. III. p. 16. Hab. locis silvestribus subuliginosis regionis litoralis insularum Cliathain et James (Ipse). RHIZOPHOREiE R. Br. 173. RHIZOPHOKA. Lam. Diet. VI. 109. Endl. gen. u. 6098. 358. R. MANGLE Linn. sp. 634. DC. prodr. III. p. 32. Hooh. 1. c. p. 225. Hab. in insula Chatham {Darwin). 109 MYRTACE^ Juss. 174 PSIDIUM. Linn. gen. n. 615. Endl. gen. n. 6315. 359. P. Galapagejum HooL fil. 1. c. p. 224. n. 202. Hab. in insula James {Darwin et Scouler). PAPILIONACE^ Endl. 175. CEOTALAEIA. Linn. gen. n. 802. Ettdl. gen. n. 647?. 360. C. PUMiLA Ort. dec. 2. p. 23. DC. prodr. II. p. 132. Secundum determinationem ill:i Benthani huc pertinent formse sequentes, quas etiam ill. Hooker distinctas habet. 361. G. LUPULiNA DC. prodr. II. p. 133. HooL 1. c. p. 225. Hab. in insula Albemarle {Darwin). 362. C. PUBERULA Hooh. fil. 1. c. p. 225. Hab. locis graminosis regionis medise insulse Chatham (Ipse) et regionis superioris in- sula? Charles {Darwin et Ipse). Tanta est differentia speciminum, quae in insulis his duabiis legimu.s, ut facile ea ad duas pertinere species diceres. Quse ex insula Charles reportata sunt caule mox a basi ramoso, ramis horizontaliter diva- ricatis, apicibus adscendentibus, ibique demum fastigiato-ramulosis, foliolis late cuneatis, profundius emargi- natis, intense glaucescentibus prtedita; qu£e autem ex insula Chatham relata sunt multo graciliora et stri- ctiora, caule basi subsimplici, ramis arrectis, longioribus, cum petiolis hirsutioribus, foliolis longioribus et angustioribus, minus profuude emarginatis, intensius viridibus, laciniisque calycis angustioribus, floribus de- mum pallidius flavis recedunt et transitum ad C. LUPULINAM evidentem prasbent. 363. C. GLABRESCENS Ands.: stipulis setaceis, subciliatis; foliolis obovato-rotundatis , utrin- que glabris; racemis oppositifoliis, spiciformibus ; calycibus glaberrimis; carina margine tomentosa; leguminibus subsessilibus, subpilosis. Hab. locis graminosis regionis medias insulse Chatham (Ipse). Proxime accedit ad C. incanam (ex insulis Caribeeis); aperte tamen differt. Radix descendens, fibris tenuibus ramosa. Caulis erectus, pedalis et ultra, uno latere sulcatus, altero teres, glaberrimus vel superne pilis paucis passim conspersus. Foliorum petioli biunciales et ultra, raro pilosi. Foliola breviter petiolata, obovata, ad basin angustata, integerrima, apice rotundata, mucronulata, subtus venis prominulis rugulosa, omnino glaberrima, integra. Stipulee filiformi-setace?e, 3 lin. long£e, pilis sparsis ciliatae, fuscse. Racemus semipedalis, elongatus. Pedunculi 2 lineas longi, deflexi, glabri. Calycis laciniae omnino glabrae, oblongse, acutiusculse, corollam vix sequantes. Carina margine albo-tomentosa. Legumen inflatum, fuscum, pilis raris, longis, fuscis hirsutum. 176. DALEA. Linn. Hört. Cliff. t. .'{63. Endl. gen. n. 6523. 364. D. PARviFOLiA Hool. fil. 1. c. p. 225. Hab. locis silvestribus regionis mediae insularum Chatham (Ipse) et James {Darwin). 110 365. D. TENuiCAULis Hook. 1. c. p. 226. Hab. locis sylvestribus regionis median insularum Chatham (Ipse) et Albemarle {Dancin). 177. TEPHKOSIA. Pers. Eochir. II. 32S. Endl. geu. u. 6539. 366. T. LiTORALis Pers. ench. 2. p. 328. DC. prodr. II. p. 253. /?. foliolis subsericeis. Hook. 1. c. p. 226. Hab. locis lapidosis, sterilibus regionis inferioris et medise insularum Chatham, Charles (Ipse) et Albemarle {Macroé). 178. PHACA. Linn. gea. n. 891. Endl. gen. n. C571. 367. P. Edmonstonei Hook. fil. 1. c. p. 227. Hab. in insulis Galapagensibus {Du Petit Thouars); in insula Charles {T. Edmonstone). 179. DESMODIUM. DC. prodr. II. 325. Endl. gen. n. 6615. 368. D. FiLiFORME Hook. fil. 1. c. p. 227. Hab. in insula James {Darwin). 369. D. TENuicuLUM DC. prodr. II. p. 333. Hab. locis siccis regionis medite insulse Charles (Ipse). 370. D. MOLLE (?) DC. prodr. II. p. 332. Hab. oum priori (Ipse). Planta, quam in in.sula Charles legiraus, ab ea ex insulis Caribteis non parum recedit, ita ut distinctam potius haberemus. Specimina tamen ita incompleta, ut certe determinari nequeant. Erectum. Caulis teretiusculus, superne sulcatus, pilis minutis, divaricatis et corrugatis brevissime pu- bescens. Folia ternata, subsequalia, lateralia latere exteriore rotundato-dilatato obliqua, e basi ovata sub- angustata, obtusa, impar longius petiolatum, basi vix cuneato-angu.statum, apice productius, omnia utrinque tete viridia. subtus pallidiora et acute ramuloso-venulosa, glabra vel pilis tantum ad nervös derelictis passim hirsuta. Stipul» angu.stissimffi, aoiculares, subciliatée. Flores et fruetus evolutos non vidimus, quare plantam a specie Candolleana distinguere non audemus. 180. PHASEOLUS. Linn. gen. u. 866. Endl. gen. n. 6674. 371. P. MOLLIS Hook. fil. 1. c. p. 228. Hab. in insula James {Darwin). 372. P. CYTisoiDES Zoil. et Mor. {Moritzi Verzeichn. p. 3—4. Zoll. exsicc, n. 1425). Hab. locis graminosis, subuliginosis regionis media? ins. Charles (Ipse). Proxime congruit cum planta Javanica a Zollingerio lecta et in herbario regio berolinensi a nobis comparata. Utrum haac eadem sit ac P. lathyroides L. (nec DC), planta in America indigena et a nobis prope Guayaquil lecta, non pro certo dicere audemus. P. alato et P. psoraloidi Wight ic. 249 planta javanica affinis etiani dicitur. In nostra folia basin versus nonnihil latiora et evidentius glabrescentia. 111 181. GALACTEA. P. Browne jamaic. 298. DC. prodr. II. p. 237. Endl. gen. n. 6653. 373. G. vELUTiNA Benth. in Hook. Journ. of Bot. II. 59. Phaseolus tomentosus Ands. 1. c. p. 250. 182. VIGNA. Sam Diss. p. 16. Endl. gen. d. 6675. 374. V. owAiHENSis Vogel Linnea, vol. X. p. 583. var. Hook. 1. c. p. 228. Hab. in insula James {Darwin). 183. RHYNCHOSIA. DC. prodr. II. 384. Endl gen. n. 6692. 375. R. RETicuLATA DC. prodr. II. p. 385. Hook. 1. c. p. 227. Hab. in insula Chatham (Danuin). 376. R. MINIMA DC prodr. II. p. 385. Hook. 1. c. p. 228. Hab. in insula Albemarle {Darwin). 377. R. punctata DC. mém. leg. IX. t. 56. prodr. II. p. 385. Hab. locis graminosis reg. mediaj ins. Chatham et Charles (Ipse). 378. R. AUREO-GUTTATA Ands.: caule scandente; foliis ternatis, foliohs lateralibus ovatis, latere exteriore obhque rotundato-dilatatis, impari longius pedunculato, late rotundato- ovato, subtus cum pedunculis, calyce, corolla et legumine guttis flavo-micantibus con- spersis; laciniis calycis subulatis; leguminibus puberulis. Hab. in graminosis regionis medise insul^e Chatham et Charles (Ipse). Ambigit inter Rhtnchosiam punctatam DC. et Fredericianam DC. foliis illius maguis, punctis flavescentibus hujus prsedita. Caulis longe lateque scaadens, pubescentia minutissima, albescente subpube- rulus, striatus, piceus. Foliola rhombeo-rotundata, lateralia minora, latere exteriori rotundato-dilatata ; foliolum impar e medio latiori utrinque rotundatum; omnia subtus nervis prominulis rugosa et punctis plus minus densis aureo-nitentibus conspersa. Pedunculi laterales, folio suo subduplo longiores, stricti, sulcati, tenuiter puberuli. Flores fere secundi, racemosi, breviter pedicellati. Calyx urceolatus, obsolete puberulus, punctis fulvo-nitentibus vel auratis guttatus, laciniis anguste acutis, inferioribus longioribus. Corolla aureo- flavescens. Legumen apicem versus margine undulatum, latius, pube brevissima et punctis raris conspersum. Ab utraque nuper dicta specie Rhynchosi^ diifert foliolis lateralibus latere exteriore magis rotundato- dilatatis et impari basi subcordato-rotundato, punctis denique aureo-nitentibus. Foliola etiam majora quam in R. Fredericiana. R. minima longius differt foliis minoribus et acutioribus. 379. R. EXiGUA Ands.: ramis adscendentibus, brevissime pubescentibus; foliolis rotundato- rhombeis, obtusissimis , utrinque resinoso-punctulatis, supra brevissime subtomentosis ; racemis folio longioribus, calycibus puberulis. Hab. in graminosis regionis medise insute Charles (Ipse). Radix valida. Caulis mox ramosus. Rami adscendentes, teretes, substriati, pubescentia brevissima incani. Petioli breves, vix seraiunciam longi, hirsuti. Folia ternata; foliola lateralia minora, intermedio 112 triplo brevius petiolata, subrotundata, latere exteriore subampliata, diametro vlx 2 lin. lato; foliolum impar nonnihil majus, saltem latius, lateribus subproductis ampliatura, nervis subtus prominulis, costa in- terdum in mucrouem brevissinium excurrente, utrinque punctis resinosis, igneo-purpureis conspersa, supra tomento obsolete puberula. Stipulai lineares, subulata?, incano-villosaj, vix lineam longaB. Racemus foliura duplo triplove superans. Flores secundi, brevissinie pedunculati; calyx late tubulosus, incano-puberulus, la- ciniis acutis; corolia glaberrima, lutea. Fruetum non vidimus. 184. PISCIDIA. Linn. gen. n. 856. Endl. gen. n. 6723. 380. P. ERYTHKiNA L. sp. 993. DC. prodr. II. p. 267. Hook. 1. c. p. 228. Hab. in insula Chatham {Darwin). 185. POINCIANA. Linn. gen. n. 515. Endl. gen. n. 6766. 381. P. PULCHERRiMA L. sp. 554. DC. prodr. II. p. 484. Hooh. 1. c. p. 261. Hab. in insula Charles (Edmonstone) , ubi sine dubio olim culta fuit. 18C. PAEKINSONIA. Plum. Linn. geu. 25. Endl. geu. n. 6775. 382. P. ACULEATA L. hort. Clifif. 157. t. 13. DC. prodr. II. p. 486. Hook. 1. c. p, 262. Hab. locis silvestribus regionis medife insula? Chatham (Ipse) et in insula Charles (Edmonstone). Qualis a nobis loco citato lecta a speciminibus ex India occidentali examinatis admodum differt: ramis geniculatis, teretibus, glaucescentibus, aculeis apice subiucurvatis, petiolo duplo triplove latiori, late margi- iiato, folii.s evidenter latioribus, leguminibus crassioribus, etiam glaucescentibu.s. Vix tamen propria specie.';. 187. CASSIA. Linn. gen. u. 514. Endl. gen. n. 678). 383. C. occiDENTALis L. sp. 539. DC. prodr. II. p. 497. Hab. locis graminosis regionis mediie insula? Chatham et superioris insulte Charles (Ipse). 384. C. SERICEÅ Swartz fl. ind. occ. 724. DC. prodr. II. p. 493. Hab, locis iisdem ac prior in insula Chatham et in regione inferiori insula? Indefati- gable (Ipse). 385. C. PiCTA Don Gardeners Diet. vol. II. p. 444. Hook 1. c. p. 229. e. Hab. in insulis Chatham {Darwin et Ipse) et Albemarle (Macrce). A vera Cassia picta non parum differt. Nonue C. sericea Sw.f MIMOSEJi Endl. 188. PEOSOPIS. Linn. Mänt. 63. Endl. geu. n. 6821. 386. P. DULCis Kth. Mimosese p. 110. t. 34. nov. gen. et sp. 6. 307. DC. prodr. II. 447. Hook. 1. c. p. 229. Hab. in insula Charles {Darwin). 113 189. DESMANTHUS. mild. sp. IV. 1044. Endl. gen. u. 6828. 387. D. DEPRESsus Kth. Mimosea3 p. 115. t. 35. DC. prodr. II. 444. /?. foliolis paucijugis. HooL 1. c. p. 228. Hab. in insula Charles (Darwin). Num a sequente diversus? 190. NEPTUNIA. Lour. DC. prodr. II. p. 444. Endl. gen. n. 6828 a. 388. N. suRiNAJMENSis Steucl. — Herb. reg. berolin. Hab. locis graminosis regionis inediöe insulas Chatham et regionis superioris insulas Charles (Ipse). 191. ACACIA. Neck. Elem. 1297. Endl. gen. a. 6834. 389. A. Cavenia Hook et Arn. Bot. of Beechy p. 21. Hoot 1. c. p. 228. Hab. in insula Albemarle {Darwhi). 390. A. TORTUOSA Willd. sp. 4. p. 1083. DC. prodr. II. 461. (i. GLABRiOR Hook. 1. C. p. 229. Hab. locis graminosis regionis media? insularum Chatham et Charles (Ipse) et James {Darwin). 391. A. FLEXUOSA HBK. Willd. sp. 4. p. 1082. DC. prodr. IL p. 463. Hook.\. c. p. 229. Hab. in insula James {Darwhi) et Chatham (Ipse). 1 92. MIMOSA. Adans. Fam. 319. Endl. gen. n. 6831. 392. M. ASPERATA Willd. sp. 4. p. 1034. DC. prodr. H. p. 428. Hook. 1. c. p. 262. Hab. in insula Charles {T. Edmonstone). Species duse in insula Chatham et Charle.s locis graminosis regionis medise a nobis lectse non deter- minari possunt, ut floribus omnino destitutse. Aliam, indeterminatam, ex insula Charles reportavit Edmon- stone. Sine dubio ex America immigraverunt M1MOS.1E hic provenientes. 114 EXPLICATIO TABULAEUM I-XVI. T a b. 1. Pig. 1. Amphochfeta exaltata Ands. Confer pag. 45. — Fig. 2. Leptochloa Ilookeri (= Tri- choneura) Ands. cfr. p. 51. — Fig. 3. Eutriana pilosa Hbok. cfr. p. 52. T a b. 2. Fig. 1. Amarantus sclerant oides A7ids. a utriculus; 5 glomerulus florifer axillaris; c semen. — Fig. 2. Amblogyna urceolata Ands. a pcriauthium ; b foliolum ejusdem; c utriculus cum stylis; d semen. Tab. 3. Fig. 1. Froelichia lanigera (= F. lanata) Ands. a flos cura bracteis; b bractea iiifcrior, c superior; d perigoniura laiia involutum; e limbus ejusdem; / tubus stamineus; g apex ejusdem; /( pistillum; i stigma. — Fig. 2. Alternanthera radicata Hook. 1 flos; 2 diagramraa ejusdem; 3 bracteola; 4 peiianthiura; 5 ejusdem foliola interiora; 6 partes fructificationis ; 7 pistillum; 8 stamina (sed antherte uniloculares) et staminodia; 9 semen. Tab. 4. Fig. 1. Telanthera vestita Ands. — Fig. 2. T. angustata Ands. a flos; b bracteola; c perian- tliiura; d tubus stamineus; e pistillum. — Fig. 3. Froolicliia uudicaulis Hook. f perigonium; (j bractea; /( perigonium cum låna. Tab. 5. Fig. 1. Telanthera nudicaulis Hook. b glomerulus; c flos; d foliola ejusdem interiora; e jjerianthium apertum; / stamina et staminodia; g pistillum; k semen. — Fig. 2. T. flavicoma Ands. a glomerulus; b perianthii foliola exteriora; c interiora; d stamina et staminodia; e pistillum. — Fig. 3. T. glauce- sccns Hook. a glomerulus; b perianthii bracteae et foliola; c stamina, staminodia et semen. Tab. 6. Fig. 1. Macraea laricifolia Hook. (^Trigonopterum Ponténi Ands.) b folium e pagina superiore, c inferiore visum; d calathium; e flos radii; / flos disci; g rcceptaculum cum palea sub flore; /( stamina; i stjdus et stigmata; k, I achenium. — Fig. 2. Chrysanthellum pusillum Hook. b anthodium; c squama ejusdem exteriör; d flos radii; e flos disci; / rcceptaculum; g idem cum paleis; h,i,k achenium; I folium Chr. erecti Ands., m squama anthodii, n achenium ejusdem. Tab. 7. Fig. 1. Scalesia divisa Ands. b anthodium; c receptaculum; d flores cum paleis; e, f paleoe; g flos; /; stamina; i stylus et stigmata; k, I achenium. — Fig. 2. S. gunimiféra Hook. — Fig. 3. S. aspera Ands. Tab. 8. Fig. 1. Borr er ia dispersa Hook. a folium; b margo ejusdem; c flos; d coroUa aperta; e calyx; / diachenium transverse sectum; g semina. — Fig. 2. B. ericcefolia Hook. a folium; b flos axillaris. — Fig. 3. B. ovalis Ands. a folium; b stipulue; c flos axillaris. — Fig. 4. B. basalis Ands. a, b, c ut in prEBcedente. Tab. 9. Fig. 1. Psychotria angustata Ands. b flos; c corolla aperta; d fruetus; e idem transverse sectus. — Fig. 2. Chioeocca t risper ma Hook. b, c, d, e ut in praecedente. — Fig. 3. Tournefortia stri- gosa Ands, b flos; c corolla aperta, stylus et stigma; d, e fruetus; / id. apertus. Tab. 10. Fig. 1. Polygala Galapageja Hook. m folium; n flos fructifer; o capsula. — Fig. 2. P. obovata Hook. k folii longitudo; c flos; d sepalum majus; / corolla e latere visa; e petalum laterale; g petalum intermedium; h flos fructifer; i capsula; k eadem aperta; I semen; m idem longitudinaliter sectum; 2? folium. — Fig. 3. P. chatamensis A?ids. p folium; q flos fructifer; r capsula. Tab. 11. Fig. 1. Varronia leucophlyctis Hook. a corolla. — Fig. 2. V. canescens Ands. b corolla. — Fig. 3. V. scaberrima Ands. c corolla. — Fig. 4. V. Ii ne a ris tiook. Tab. 12. Fig. 1. Euphorbia nummularia Hook., ranmlus florifer; involuerum cum floribus et fruetus trans- verse sectus. — Fig. 2. E. articulata Ands. a ramulus florifer; b involuerum cum floribus; f fruetus; d idem transverse sectus. — Fig. 3. E. viminea Hook. Tab. 13. Fig. 1. Cyperns coruutus Ands. a spicula; b bractea; c stamina et pistillum; d caryopsis transverse seeta. — Fig. 2. C. brachystacbys Hook. a spicula e latere visa; b eadem antice visa; c stamina et pistillum. Tab. 14. Fig. 1. Acalypha sericea Ands. a involuerum c. fl. fem.; b pistillum. — Fig. 2. A. ve lut in a Hook. c iuflorescentia; d flos masc. — Fig. 3. A. spicata Ands. e inflorescentia. — Fig. 4. A. diffusa Aiids. f infloresceutia. Tab. 15. Fig. 1. Abutilon Anderssonianum Garcke, a alabastrum; b calyx fruetiger; c flos; d tubus sta- mineus.; e pistilla; / fruetus transverse sectus; g idem longitudinaliter sectus. — Fig. 2. Mollugo fla- vesceus Ands. h flos; k capsula dehiscens; I eaps. longitudine secta; I semen. — Fig. 3. M. gracilis Ands. m semen; n sepala. Tab. 16. Fig. 1. Galapagoa Darwini Hook. f folium. — Fig. 2. G. fusca Hook. a flos; b corolla aperta; c pistillum; d u\k\x\x; e semen longitudinaliter sectum. r '•'"'■B^ — FRECt-EUGENIES B.ESA Botanik, TafM Tig. i AmpTioA^eta exaltata. iiTi£.2. Trichunrmvi lIcolvcrLn. Fi-iJ. 'lEulnaiio |iilusa.Hoolv. K. T A del Gen. Stat. litli. Inr. FRE G. EUGENipS RE SA - BotaiLik. Ta.fl.IL Fié. 1. Amarantus sclerantoides Ands. Fié. 2 AniLIoévna urceolata. Ands. Gen. Stal liAJnr FriEG.EUQENIES BESÅ. BotaiiiE. Tail ffl. Fi9. 1 rroelirlua l-iiiata u Y\'}, 2 Allcrnaulliri',! iviiIumI.i llinik. NJ.A del Jen.Stab-Lrth Tt-T. PP.EO. EUGEI-JIES B.ESA ^ Botanik Tafl Yi. Yvi I 'IMaiilhnvi \-('stila a. Vv^ 2 'IVlaiitlicra an'iLisl.-itan Fi^ ."> |-'ruoln'lua iiudirauli,s Huok. "■ ~ ?reji oiab.Liili.lr. rREG.EUGENIES RESA. Botanik. Tdfl V FiP 1 Telantliera nudiraulis look fil. Fi?. 2 . T. flavicoma n. Fis^. 5 T. ^laucescens InoF.fil NT A, del Gen.Siab.LitK inr. FRECt: EUGENIES FlESA, Bolamk i a ifL.YL il v ' /■ ■" "' I * \} å N^X ■^k W H ._/ V^ii Fip . 1 - TriéorLopterum Pont em n Fig^S. Clirysanilielluin pusillum Moot lIIA-d3i Gen , Stab . i^ifli - inr. FP.EG: ElJGENIES FlE S A Bolanik. Tafivn, 57iMi',''-!r„ Fig.I Scalesia divisaiuFi^S. S. ^ummifera.fluuiv Fig 3. S. aspera n. NJA. iel. Ge]i Stab. Lrtli. Im-. FREG-EUGENIES RESA . Botarak, TaflVIU. .FLölBurivria ihs|x'r.sa liook.iil. I'Jl; ).'. B. cncxelbliLi Eook.lil. Fi^.j. B. ovalis n Rö 4.B. basalis n. H.J.A.del. Gen. Slali-Lifhlnr- FRE G: EUGENIES RESA. Bniamt Tan;K:. FiP.l .Psvcholria aii^uslala.n , "Fié.2 . Qiiococca tiisperma Hnot . Yip^ , 3. Tournefoiiia siri^o s a i^r.j.A.aei. u Gen . S tal , L itk - Inr FREa. EU&ENIES R E S A. BoLanilv Tafl.X. t^Cr P i J • /c Y\& 1 Folvöala Cialanasjeia llookr I''iu.:M'(>lvö;ila obovala.Ilook C. I' ii; :;.rolv é ala ch a I a merisis. Ands. c v w 1 ■-^' J . - - Ge.-..St<.l-.I.ilt-.liir. FP.E Cr.EU &EN1E S RE SA B ot aiuk , Tafl X[. Fig. LVarronia lencoplilvrtis Hdnk fil Fic; 'IVcanesreiis Aiuis^ Evi^.öA' ,sc;ibcrnnra Ands ?i,g.4Aninearis Honk fil Ger. StaliLitV.IiiT. TRE G.EU GENIES.RESA . BotaTOk. Tail XII. FiglEupluirlno nmLiiiuil,ii'i;i llook til, Ei,'5/I E aTliriiliita.ViuIsTiÄ.S.E.vniuiica Honk Gen Stall Litli hir FRE&.EUGENIES RESA. Sotamk. TaflJI. Fip. 1. CAn^eru.s coriuilus Aiicl.s. Fi':^. !^ C\'penifi braelvvslaclivs Hool< Iil. Gen Slab. Lukln FRE C-.EUGENIE S RE SA^ Botanik. TafI XN. Fig 1 Aralviilv,! sc|-i(f,i Aiids Fi;4 'JA vrliiliii;i I Idok ni.Fig.ö. A, spicnUi Aiuls l'i,n- 'l A dilTusii Ands Mn Stal) !■*. Inr. yREG.EU GENTES PiESA. Botarak. Taii xy Fig 1 Aliulilou Aiulcrssiiuiaiuun Trarcke Fig ''Z.Molliigo fla^Ts^eus Auls FigO^f .sTacilis Ands Gen Sta^b LithJnr FRE G.EIJG-ENIE S PiE SA . B otarak. Tafl XvQ, Figl. dciliipagoa Darwiiii H(ii)k 111 iMg. ^^ (t. fust a Uooklil . Gen Stsl; Lithlnr fm^f^.. ,-s^ ii^^f .T^^.:^^^ **Cr>'»^ v^i*^ *^.-^- a«^- 1 V>^ vV^-^i^CMrt :fi^'^^^itfi^^rmå